søndag 25. juli 2021

Topptrimmen 2020 - 2022: Skurvenosi

 Da byrjar det seg verkeleg å nærme seg slutten for desse ti toppane også. Ein sesong før planlagt, men når sjansen byr seg, så kan ein like godt hoppe i det.

Topp nr. ni vart "bestegen" onsdag 21.7.2021, og det var Skurvenosi over Åsetvatnet i dei indre strøk av kommunen. Mrk at det forøvrig er ein topp beliggande på andre sida av Mørkridsdalen med same navn, men den skal få vente nokre år til.

Kortet til Luster Turlag fortel oss at dette er ein heller lang tur, men "slett ikkje vanskeleg".
Det hadde dei rett i.

Jo, det var sjølvsagt litt bratt fra parkeringsplassen og opp til Åsetvatnet og dei mange hyttene på Osen, men det er ein mykje brukt sti, som må seiast å være heller lett å gå, tross det bratte terrenget. 

Eg har aldri vore på Osen og Åsete før, men her var det verkeleg fint. Eg forstår veldig godt kvifor det er såpass mange hytter og stølshus her, for dette er sikkert ein av dei finaste stølane i heile kommunen. Og det seier ikkje lite.

Vi valde å gå for det sikre, om enn noko lengre, alternativet for å komme på toppen av Skurvenosi. 
Og det sikre var å følge stien langs vatnet fra Osen til Åsete. Dette er ein strekning på ca. 2,5 km. som er lett å gå, men også litt kjedelig. Til alt hell er det så fint her, at ein alltids finn noko å sjå på.

Fra Åsete følgde vi stien som er merka til Arentzbu, eller nedatt i Mørkridsdalen. 
Ca. på høgde 1180 dreia vi av rett aust, og kom oss rimeleg greit opp til toppunktet. Med Strava og kart var det ein ganske så enkel sak. Fire timar og eit kvarter brukte vi opp.
Den som vil følge spora mine, kan berre følge meg på Strava.

Eit fint utsyn mot alle dei høge og kjende toppane i Jotunheimen på denne fine sommardagen!

Nå stod berre det verste att, nemleg å gå ned att. Det er mykje verre enn å gå opp. Vi brukte litt tid på å finne ein litt enklare trase ned til stien, og det var svært vellukka. Nede fra stien såg det bortimot uframkommeleg ut, med bratte lier, men det var på avstand. Her var det ingen problem å gå, og vi burde nok tatt denne traseen opp også.
Vi kom ned til stien ca. 1130 moh, og det var ein liten bekk og ein stor stein som var grei å bruke som utgangspunkt. Det kjem bilde fra staden lenger nede i posten.

Herfra var det berre til å følge stien heilt ned til bilen. Enkelt og greit.
Hadde eg visst det var så "enkelt" å komme seg opp på Skurvenosi, så hadde eg glatt valgt denne toppen framfor den langt meir utfordrande Greineggi veka før. 
Jo, det var noko lenger å gå, men i langt bedre terreng.

Med alle stopp, og det var ikkje reint få, så brukte vi totalt over åtte timar på turen. Det gjekk med uhorvelige mengder drikke på denne varme sommardagen, sjølv var eg tom allereie på Osen på veg ned. Da var over to liter drukke. Eg burde hatt med minst ein liter til.
Totalt gjekk vi 21,5 km, og forserte 1450 høgdemeter. Vi KUNNE ha valgt andre ruter fra Osen og opp, og tatt ein rundtur, men valgte som sagt å gå for det sikre. Tross finvær og heller folksomme ruter.


Skurvenosi må seiast å være ein ganske så grei tur. Jo, det er eit stykke å gå, men i lett terreng og i sti. Turen fra Åsete og bort att til Osen var mildt sagt kjedeleg, og eg er sjeleglad for at det var så fint der som det var. Ellers hadde eg vel gått i søvne. Slik blir det gjerne heim att fra toppturar.

Mange topptrimmarar har allereie vore på Skurvenosi, og for dei som ikkje har vore der; Det ser verre ut på kartet enn det er. Og hugs for all del å gå på ein finværsdag. Som vanlig. 


Bilder:


Startpunkt er ved parkeringsplassen i Mørkridsdalen. Det er skilta hit. Vær obs på at ein skal inn i både landskapsvernområde og nasjonalpark, og at mesteparten av turen skjer i slike verna områder.



Denne flotte fossen på veg opp mot Osen er sjølvsagt eit must for å ta bilde av. På kjøpet får ein også ein svalande dusj.


Oppover og oppover går det, og innimellom kan ein snu seg å sjå nedatt mot Skjolden.


Dette bildet tok eg på veg nedatt, like før det bratte partiet byrja. Strålande utsikt!

Altså.....bilder kan ikkje beskrive kor inni helsike vakkert det var her... Vi ser ned på Åsetvatnet, og mot Osen heilt nede ved... ja, osen....

Her ser vi bort på Skurvenosi, der som vi kom ned att i stien. Det ser bratt og fælt ut, men det gjekk veldig greit.

Denne bekken og den store steinen på venstre sidan av stien er grei å nytte for når de skal ta av til aust. Dvs. til høgre i bildet.

Toppen! Ein stor varde, og turlagets lett iaugefallande topptrimkasse.

I bakgrunnen ser vi bl.a. Smørstabtindane.

Oh. My God. 
Landets tredje høgste fjell rager litt over dei mange andre 2000+ toppane i det fjerne.



Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar