lørdag 6. juli 2019

The autopsy of Jane Doe - filmomtale

Ein grøssar som eg har venta lenge på å få sjå, faktisk eit par år. Omsider var den tilgjengleg på Netflix, og da var det sjanse til å ta ein kikk. Til tross for at eg har hatt DVD`en liggande sidan i fjor eingang...

The Autopsy of Jane Doe.jpeg

"The autopsy of Jane Doe" er Andre Øvredal sin første engelskspråklege film, etter  bl.a. Trolljegeren (ju-huuuu!!). "Trollhunter" er fin å ha på CV`en, men "Jane Doe" er noko heilt anna....
Her er det ikkje mykje humor akkurat.


Handling:
Ei ung dame vert funnen død, delvis nedgravd i ein kjellar. I det same huset har det vore ei rekkje brutale drap, men den unge i kjellaren er ukjent for den lokale sheriffen, så ho vert sendt til det lokale rettsmedisinske laboratoriet/likhuset for obduksjon.
Dette må gjerast i løpet av kvelden og natta av dei to i familiebedrifta, far Tommy og son Austin.
Årsaka til den hastige saken er nettopp at den unge er ukjent.

Vel, dei to går laus på oppdraget med "dødsforakt" (Morsom, ikkje sant?), og finn at her er det verkeleg mange lause og pussige trådar som må nøstast opp i.

Etterkvart som obduksjonen går sin gang, vert dei merksame på at noko rart, uforklarleg og skummelt er i ferd med å skje....


Mesteparten av handlinga pågår i likhusets heller dystre kjellar. Der er det passe mørkt og 70-tals inspirert møblert. Obduksjonen ser forbløffande realistisk ut, men eg lurer på kvifor dei to rettsmedisinarane ikkje brukte munnbind.
Blodet renn, indre organ vert bretta ut og lagt til side. Det eine liket verre enn det andre skjuler seg i likhusets kjølelager, men likevel er det stemninga som er verst.
Huff, for ein guffen film!


Øvredal vart kanskje ikkje millionær på denne 88 minuttar lange grøssaren, men til tross for eit heller lite budsjett, er resultater veldig godt.
Vi treff eigentleg berre to personar (levande iallfall), og kun tre personar til seier noko som helst gjennom heile førestillinga; Sheriffen, betjenten hans og Austin sin kjæraste er dei tre øvrige.

Men vi må også gi stor ros til "Jane Doe", som vert spela av Olwen Kelly. Ho er berre heilt fantastisk dyktig til å spele død. Det høyrer med til historia at ho hadde dreve med yoga, og såleis hadde framifrå kontroll på kropp og pust.
Jepp, det er mengder med scener som viser innvollar og greier, men slikt må vi tåle når filmen tross alt handlar om ein obduksjon.


"The autopsy of Jane Doe" har fått gode kritikkar, heilt fortjent. Dette er ein heller lavmælt liten genistrek av ein grøssarfilm, med basis i moderne vitskap kontra okkulte saker fra tidlegare tider.
Hvis du ikkje alt har sett denne, så bør du ta mot til deg, og bruke knappe halvannan time på ein av dei bedre lågbudsjettsgrøssarane eg har sett på fleire år.


Høgdepunkt: Liket med den samansydde munnen. Oh yeah....

Lavmål: Har lik framleis ringeklokke på stortåa?


Ein soleklar

Bilderesultat for terningkast 5

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar