mandag 27. august 2018

"De utrolige 2", filmomtale

Heile 14 år etter suksessen med "De utrolige" har Pixar fått somla seg til å komme med ein oppfølgar.

Gudane må vite kva årsaka til det særs lange oppholdet mellom filmane må være, for mange av dei som var i målgruppa i 2004, må i dag være etablerte familiefolk.
Kanskje Pixar har venta til publikumet fra 2004 fekk sine eigne barn?

The Incredibles 2.jpg

Uansett; Den som ventar på noko godt, ventar framleis ikkje forgjeves som det heiter.
Sjølv om det er gått 14 år, så er familien med dei fantastiske superkreftene på samme stad og tid som den gang. Film nr. 2 tek opp tråden nøyaktig der den første slutta, dvs. der som "Undergraveren" dukka opp.

Kampen mot denne superskurken meir eller mindre raserer store deler av byen, og atter ein gang vert superheltar utsatt for kritikk og skal i.o.m. denne hendinga verte forbodne.
Superheltar har imidlertid sine tilhengarar, og ein svært rik mann driv lobbyverksemd for å få sine store heltar lovlege att. Med seg har han ei flink, men også litt mystisk syster, og snart byrjar rare ting å skje.
"Vår" familie er installert i rikmannens villa (ein av dei), og det er konemor i familien, Elastica, som må i aksjon mot diverse superskurkar og mildt sagt enorme utfordringar.
Heime i villaen steller far etter beste evne, med ei gretten dotter i gryande pubertet og dertilhøyrande problem, ein villbass av ein lynspringande son, og ikkje minst: Ein baby som avslører å inneha sterke superkrefter.

Forviklingar oppstår, det vert introdusert ei mengde nye superheltar og det vert action av høg klasse.
Om det går bra til slutt?
Såklart! Dette er ein familiefilm, sjølv om Elastica på eit eller anna forunderleg vis er vorten meir barmfager enn i film nr. 1.

"De Utrolige 2" er vorten ein kjempesuksess, og har tjent inn milliardbeløp på dei få månadane den har vore på lerretet. Det er ikkje rart. Det er morsomt, spennande og går unna i rasande fart i nesten to timar nonstop.
Kanskje ein kan synes at originalen er best og mest sjarmerande, men dette er ein svært god oppfølgar som passar for heile familien.
Eg likar gode animasjonsfilmar, og dette er ein slik. Mange av superkreftene kjenner ein att fra barndommens teikneseriar, og har unektleg sin sjarme.

Høgdepunkt: Når den vesle tassen, Jack-Jack, for alvor byrjar å vise superkreftene sine. Underholdande ohoi!!
Nedtur: Eit par "nå-skal-vi-prate-litt-seriøst-her" sekvensar kunne med fordel vore noko kortare.

Alt-i-alt:
Ein veldig bra oppfølgar, og hvis du berre skal sjå ein animasjonsfilm dette året, så har vi her ein god kandidat.
Terningkast


Relatert bilde



Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar