tirsdag 28. november 2017

Norsk narkotikapolitikk, og dei fatale konsekvensar det fekk for oss.

Den milelange opphavlege tråden er teken vare på som eigen post. Den er her.

Det er kanskje ikkje alt der som er like velformulert, det ser ein godt nå i ettertid, men eg synes det kan være greit å bevare for ettertida.

23.3.2021:
Nye oppdateringar blir fra nå av liggande øverst, fram til eg finn på noko nytt å skrive om. Sidan mange har fatta interesse for mine ti punkt, så vil dei heretter alltid ligge nestøverst.
Så får vi sjå kor lenge eg vil ha det slik :-)

********************************************************

15.1.2022:

Dei siste dagane har #narkotwitter gått sin sigersgang (igjen), men nå også i riksmedia. For etter at det kom ut at Justisdepartementet gav ut medlemslistene i NNPF til ein privatperson, så har reaksjonane blant medlemane vore svært skarpe.
Det til tross for at offentligheitslova er fulgt, og at JD kun har gjort det som dei skal gjere. Det er smått fascinerande å lese diverse kommentarfelt på Politiforum sine Facebook-sider, der gjerne pensjonerte politimenn sutrer over kompetansenivået hos JD. Til informasjon var det ein tidlegare førstestatsadvokat hos Riksadvokaten som fatta vedtaket, så det juridiske trur eg vi ikkje skal dvele så mykje over. Klaginga har gått på medlemane sin sikkerheit og bla-bla. Men hvis dei er så redde for det, så kvifor har dei da overlatt innkreving av medlemskontingenten via lønnstrekk hos arbeidsgjevar? Dette er da offentlig informasjon som alle kan skaffe seg innsyn i? Det er faktisk berre å spørre, og det er det som nå er gjort. 
Årsaka til at NNPF har hatt ei slik ordning, er sjølvsagt fordi at da kan dei beholde medlemane sine på ein enkel måte, framfor å måtte sende ut krav om årsmedlemskap. Da hadde ein risikert stort frafall i antal medlemmer, og det vil dei ikkje ha. Det betyr nemleg lågare inntekter. 
Dessuten; Når det kjem dårleg skjulte trusslar fra medlemmer om at "dette vil få alvorlige konsekvenser", så må ein spørre seg; For kven? Står politimannen fra Bergen og seier at privatpersonane som har fått opplysningane bør passe seg, eller at JD-ansatte bør sjå seg over ryggen to ganger?

Vi har da fått dokumentert korleis politi og moralisme har herja siste vekene.

Men i kveld vil eg faktisk gi ein smule honnør til Bergens politimeister Songstad, som hadde ryggrad til å melde seg ut av NNPF i fjor vår, medan debatten var på det verste. Han innsåg at medlemskap i NNPF var ikkje foreinleg for ein mann i hans stilling, det var jo bra. Og på høg tid. Dessuten er han sikkert smart nok til å sjå korleis det går med foreininga nå. 


Det var eigentleg ikkje dette eg ville skrive om i kveld. Det var meir "kjedelige" saker, litt lesing av statistikk og samanlikning av bruken av h.h.v. tobakk, alkohol og cannabis. Dette er tre ting som kan samanliknast til ein viss grad, om enn dei er regulert på kvar sine måtar. Dessutan tek dei to førstnemnde mange liv kvart år her i landet, medan det sistnemnde ikkje har tatt nokon. Og kan vi snart slutte med påstanden om at cannabisbruk fører til schizofreni? Det er galskapen som kjem først, og cannabisbruken er ein form for sjølvmedisinering. Eg er så lei feilaktig skremselspropaganda om dette. Eller; Løgn, som ein kan kalle det. 

La oss sjå på alkoholbruken her heime først. 
Dette er ei strengt regulert vare her i landet, noko eg synes er ein bra politikk. Ja, vi har helgefyll og den idiotiske tax-free ordninga kunne vore avvikla forlengst for min del. Men omsetninga av alkohol føregår i gode former. Noko smuglarsprit er det, men det er minimalt, og heimebrenning er vel mest for tradisjonen sin del i kun nokre få heimar nå til dags.

Bruken skal vi sjå her:



Eg fant dessverre ikkje statistikk i søyleform som gjekk lenger tilbake i tid. Dette er altså alkoholkonsumet for den norske befolkninga. Den er rimeleg stabil.

Lat oss sjå på det som er meir interessant, ungdomsbruk. Dei under 18 skal i teorien ikkje drikke alkohol, men slik er ikkje verda laga.


Vi har ofte høyrt argumentet at "dersom vi gjør enda flere rusmiddel lovlig, så vil bruken øke". 
Som om det skulle være eit argument i det heile tatt. For det er ikkje slik. Alkohol ER tilgjenglig, fullt lovleg, og ungdomsbruken har gått NED, heilt fra det noko pussige året 1999, som eg har snakka om før. Eg tør påstå at dagens unge er adskillig klokare enn vi var på 1980-talet. Det skal ikkje så mykje til heller.

OK, statistikken for alkohol er altså klokkeklar; Det er lovleg, og bruken har gått ned blant unge.

La oss sjå på tobakksbruk.



Tobakk er ei heilt lovleg vare, men som etterkvart er strengt regulert. Kombinert med mangeårig informasjonsarbeid har bruken dala jamnt og trutt i snart 50 år nå. Dvs. heilt sidan tobakksreklame vart forbode, og diverse andre grep har trått i kraft. Men tobakk er framleis heilt lovleg å kjøpe for vaksne.
Det er derfor ei stor glede å sjå at nå er det under 10% av befolkninga som tek seg ein blås.

Ungdommar da?


Hvis vi skulle følge den (manglande) logikken som vi ser fra avholdsrørsla, så burde vi hatt stadig aukande bruk av tobakk, sidan det ikkje er forbode. Som med alkohol altså. Hvis det ikkje er forbode, så må da bruken auke, spesielt blant "sårbare unge"?  Eg får mark av slike påstander, for dagens ungdommar er altfor smarte og fornuftige til å begynne å røyke. Dei VEIT nemleg kor farleg og usunt dette er. Det ser vi på grafen over, der det knapt fins unge mellom 16-24 som røyker. Når eg var 20, tilbake i yngre steinalder, så røykte 30% i mi aldersgruppe. Sidan den gang har stadig strengare regulering, og kontinuerleg informasjonsarbeid gjort underverker.
Igjen: Alt dette til tross for at det er ei lovleg vare, så såleis "lettere tilgjenglig" enn ved forbud. 

Siste graf er cannabis, vårt vanlegaste illegale rusmiddel, og det er nettopp derfor eg trekk det fram. Tiltross for kriseoppslag om at det er lettare å få tak i kokain enn øl, så får vi holde beina på jorda.


Vi bruker generelt ikkje så veldig mykje cannabis her i landet, noko som jo er bra. Totalt har ein fjerdedel av landets vaksne befolkning "prøvd" ein eller annan gang, og kun ein marginal del bruker regelmessig. Men trenden er likevel ein svak auke, folk vil vel gjerne teste ut ein gang, og så avstår dei, da dei finn at dette kanskje ikkje var noko til greier likevel.

La oss sjå på ungdomsbruken.


Cannabis er som alle veit eit illegalt rusmiddel, til tross for at det i motsetning til alkohol og tobakk er heller snille saker. Nei, det er ikkje helsekost, men du døyr iallfall ikkje av det, og det skal ikkje nyttast av mindreårige. Som om dei som selger dette bryr seg om det, men det er nå slik vi vil ha det. 

Eg synes det er svært talande at det nå snart er fleire i denne aldersgruppa som har prøvd cannabis enn som har prøvd tobakk. Ikkje berre det; Medan bruken av tobakk har stupt, og alkohol har dala til eit stabilt nivå, så auker altså cannabisbruken. Ikkje mykje, for her i landet vert cannabisbrukarar lett oppdaga, noko som har jaga brukarane over på andre illegale stoff, som gjerne er farligare og verre og oppdage.
Vi er under snittet i Europa for cannabisbruk, men over på t.d. amfetamin og ecstasy, nettopp fordi cannabisbruk er så lett å "lukte" seg fram til. 


So, there you have it. Alle desse tala er henta fra FHI nå i kveld.
Vi ser kva tiltak som fungerer; Streng regulering, i statleg regi, får ned bruk av alkohol og tobakk. Forbud fører til at bruken går opp. 

Vi har sett det samme i Canada: Når cannabisomsetninga vart legalisert, i form av godkjende utsalg, med aldersgrenser, kvalitetskrav m.m. så gjekk ungdomsbruken ned.

Vi VEIT at regulering fungerer, istaden for å la eit forbod friste mange til å prøve.
"Forboden frukt smaker alltid best", det veit vi alle. 


Nå må vi snart ta til fornufta, om enn det vil bety at haugevis med avholdsorganisasjoner vil døy ut. Gudane skal vite at eg kjem ikkje til å sakne ein einaste av dei. 



********************************************************


11.1.2022

Til sommaren er det heile 33 år siden eg gikk ut av det som den gang heitte Politiskolen. Sidan den gang har utdanninga endra seg svært mykje, til liks med store deler av samfunnet rundt.
Det som derimot IKKJE har endra seg, er store deler av etatens syn på dei som bruker andre rusmiddel enn vårt vanligaste, lovlige og farlige. Les; Det som politifolk sjølv brukar på juleborda sine. Og hoi, for nokre julebord det kan være!!!
Det er fordi at politiet er ein svært konservativ etat, der ein helst ikkje skal endre for mykje på det eksisterande, og dersom det kjem endringar likevel, så skal dei iallfall trenerast så mykje som råd er.
Eg veit dette godt, for eg har vore ein del av dette systemet, og har sjølv vore med på å trenere politiets nye arbeidsmetodar som vi følte vart "prakka" på oss. 

Men det er ein ting som står fast; Retten til ytringsfridom. DEN er sterk. Vi må få lov til å sei det vi meiner, uansett om meiningane våre er upopulære. Faktisk er det nettopp dei upopulære ytringane som må beskyttast i ein rettsstat.
Det er derfor vi lar nynazister masjere i gatene våre i Kristiansand.
Det er derfor vi lar islamistar rope ut at rettruande skal dra til Syria å krige der.
Det er derfor vi har tillatt kommunistar å snakke om væpna revvulushon.

Ytringsfridom.

Og politiet skal verne om dette.

Ja, nesten uansett skal politiet verne om det frie ord.
Men ingen regel utan unntak, som vi skal sjå. For det fins visst verre ting enn islamistar, kommunistar som vil ty til våpen og nynazistar.
Det er nemleg dei som vil legalisere hasj.

DET er nemleg farlig det!!

Eg las nå forrige dagen at det var ni personar som var drepen av hund siste 20 åra. Det er ni fleire enn det som har dødd av hasjbruk i samme tidsrom. Nå vil nokre smartingar sikkert google dette, og finne at det har døydd folk av syntetisk cannabis, men det er noko heilt anna. Syntetisk cannabis er eit direkte resultat av at valig hasj er lett å oppdage bruken av, i tillegg er det mykje sterkare og ergo også farligare enn vanlig cannabisprodukt.

Så litt attende til 1989 og året vi gjekk ut Politiskolen. Eg slutta i etaten i 2003, og min generasjon nærmar seg nå pensjonsalderen for å arbeide i politiet. Av og til dukkar det imidlertid opp kjentfolk fra den gang i media, og ikkje alt tåler tidas tann.
Ja, eg tenker spesielt på dette med ytringsfridom.

Ytringsfriheten står sterkt i Norge, sa min kullkamerat fra 1989, når rasistorganisasjonen SIAN ville spreie søppelet sitt i fjor sommar. Det bør dei da også få lov til.

Det samme lensmann derimot IKKJE likte var da Unge Venstre ville snakke om legalisering i høve ein valkamp. Da måtte han, som lensmann, ikkje som medlem i NNPF, advare ein smule.



Det verste er at han ikkje tok kontakt med skulen i regi av NNPF, men som politi. 
Vi ser altså at politiet i ein og samme kommune godtek SIAN, men ikkje Unge Venstre, under skalkeskjul av å "ha en mening".

Det er til å bli kvalm av.

Ellers har jo samme lensmann hatt avisinnlegg saman med tre andre, der alle har stått fram som politi og advart om rusreforma. Det dei jo ikkje sa var at tre av dei var medlem i NNPF.
Likeeins må vi framheve Politimeisteren i Vestland, Kåre Songstad, som også gjekk ut og advarte om rusreforma, i fjorårets mest forvirrande avisinnlegg. De veit, innlegget der vi iallfall ikkje skulle straffe personar over 18 år....men dei under....
Ja, Songstad er også medlem i NNPF, til liks med to andre politimeistrar som vi veit om sålangt.

For nå har #narkotwitter fått tak i medlemslistene til NNPF, gjennom heilt ordinære og lovlige innsynsbegjæringar til Justisdepartementet. Og det er da vi forstår kvifor avisspaltene har vore fylt med innlegg fra "bekymra politi". Omtrent utan unntak har innlegga vore forfatta av ein eller fleire medlemmar i NNPF. Og NNPF eksisterer KUN fordi vi har ein svært streng og moralsk basert narkotikapolitikk. Dersom dette vert lempa på, så forvitrar heile livsgrunnlaget for organisasjonen, og endatil ei solid inntektskjelde for mange av medlemmene. Det kan være verdt å vite at mange politifolk har fått godkjent einmannsforetak som bierverv, nettopp for å jobbe med narkotikaarbeid, og dermed dra inn kroner på den måten. Og kven som godkjenner bierverva? Jo, politimeistrar som er medlemmer i NNPF.

Krona på verket kjem likevel når NNPF søker om tilskot til diverse "konferanser" og "kurs". Dei søker til Politidirektoratet, og kven godkjenner søknaden i POD? Jo, medlemmer i NNPF.

You can`t make this shit up.

Kjeldematerialet er for omfattande til å ta for seg her, så eg vil anbefale alle interesserte i å følge emneknaggen  #narkotwitter på.... ja.... twitter. 
Eg gjentek altså at her er det ikkje brukt ulovlege metoder. ALT har kome fram ved ordinære innsynsbegjæringar, slik som da økonomisjefen i Actis instruerte NNPF om korleis ein skulle gå fram for å unngå innsyn.

Avholdsrørsla og utskotet Norsk Narkotikapolitiforening sørger for stadig nye bøtter med popcorn. 
Og vi er kun byrja å grave på overflata enda. Noko seier meg at svært mykje ventar på å komme fram enda.








***************************************************

Oppdatert, 14.10.2020:
Her ein dag fikk eg spørsmålet om kvifor eg hadde endra syn på narkopolitikken. Burde ikkje eg, som tidlegare politi og greier, være imot eikvar form for liberalisering?
Det er ikkje råd å svare kort på kvifor ein endrar syn, kortversjonen er vel at ein blir klokare med åra, men det duger sjølvsagt ikkje som ÅRSAK til at ein endrar syn.

Så, i kveld byrjar grunngjevinga på kvifor eg meiner vi skal legge radikalt om narkopolitkken vår.
Eg har gått ein laaaaaaaaaang veg, fra innbitt forbodstilhengar som syntes det å ta narkisar var ...ja.... nesten morsomt, (Dei fekk berre som fortjent liksom), til å ikkje bry meg noko særleg om dette spørsmålet, vidare til at vi må avkriminalisere bruk, i første omgang for dei tunge brukarane, dernest for alle, til dagens synspunkt der eg meiner at samfunnet må ta ansvar og kunne tilby trygge og kvalitetstesta varer, både for dei alvorleg sjuke og for dei som finn det bedre med narkotiske stoff framfor vårt høgst aksepterte og lovlege rusmiddel. 

Dette har tatt år. 
Og eg meiner det er rett å endre syn etterkvart som ein tileignar seg ny kunnskap. Dei som ikkje evnar det, vil til slutt framstå som trangsynte.


Årsak 1:
Vår mangeårige narkotika politikk er farleg, og den har tatt livet av folk. 

Vi har henvist alvorleg sjuke menneske til uverdige liv som tunge misbrukarar, og har med viten og vilje lagt dei i hendene på kriminelle som kun tenker profitt. Vi har, i fleire tiår, prøvd å straffe desse brukarane ("Slitne junkies" som VG så foraktleg betegna dei, så seint som i desember 2019), ved å hanke dei inn fra gata, ta fra dei brukardosane sine (Som ikkje har vore noko anna enn nødvendig medisin), bøtlegge dei, og sende dei ut på gata igjen. Der må det gjerne begås kriminalitet for å få tak i kroner til ny medisin.
Og slik går denne onde runddansen.

Målet har vore, og eg har sjølv vore med på det, å plage brukarane. Plage dei slik at dei skulle slutte å bruke dop. Og nå, 25 år etterpå, så ser eg kor innihelsike dum eg var. 
Men i dag skjer det ikkje slike ting, får vi høyre, neida. "Politiet løper ikke etter brukerne lenger", har vi fått høyre gang etter gang. Ein kjapp tur i statistikken fortel oss imidlertid at norsk politi sin totale saksmengde har i årevis bestått av ca. 5% som kun består av bruk og erverv, dvs. brot på Legemiddellova.  Faktisk så seint som i 2018 var det slik. Så jo; Norsk politi går bevisst etter brukarane.
Merk at salg, innførsel og produksjon vert ramma av straffelova, og er ikkje omfatta i desse 5%

Ei slik brukarjakt har ikkje medført at unge avstår fra bruk. Forbodstilhengarane viser gjerne til statistikkar som fortel oss at narkobruken er låg blant unge her i landet. Når eg har vist at desse statistikkane har store svake sider, evt. at påstanden er vitterleg feil, så har eg enten blitt blokkert, som fra NNPF og tidenes mest latterlege "Foreldreopprop", eller ignorert, som fra t.d. ei rekkje politiske parti.

Dene ufine jakta har ikkje hatt til anna føremål enn å nettopp påføre brukaren stigma, skam og straff. Kva som har vore årsaka til bruken, er det knapt nokon av jegrane og forbodsfolket som har brydd seg om.

I årevis har vi vore blant dei verste landa i Europa når det gjeld narkorelaterte dødsfall. Dette har pågått år, etter år, etter år, etter år. Og likevel ser vi altså dei som seier at vi har ein vellukka narkopolitikk, fordi ein dårleg, og gjerne utdatert undersøking fortel oss at norske 15-16 åringar bruker lite narkotiske stoff.

Min eigen historie er av samme sorten. Når Vest Politidistrikt inndrog Kristoffer sitt førarkort sommaren 2015, utan at han nokon gang hadde køyrt i rusa tilstand, så var dette utelukkande for å påføre han skam, og for å skremme han fra å prøve hasj fleire ganger. (For nye lesarar: Han vedgjekk å ha røyka hasj sju ganger på eit halvår, derav "ikke-edruelig". Tips: ALDRI innrøm at du har røyka jazztobakk)
For å sei det slik; Det klarte dei jo.... og det kan eg aldri tilgje dei. 
Hadde dei hatt skamvett til å sei "beklager", men ein instans som bruker fire veker på å trykke "videresend" på mailsystemet sitt kan ein kanskje ikkje forvente noko av. 

Så dette er altså den viktigaste årsaka til at vi skal endre narkopolitikken vår: Redde liv.


Årsak 2:
Dagens narkopolitikk er rein sponsing av kriminelle.

Det å tjene svarte kroner på narkosalg er lettvint. Det er omtrent risikofritt (Politi og tollvesen beslaglegg anslagsvis 4% av den totale illegale dopmengda), fortjenesta er skyhøg, det er null avgifter og absolutt all fortjeneste går rett i lomma på kriminelle.

Ein kan saktens argumentere med at dei kriminelle hadde berre funne andre inntektskjelder dersom vi hadde ei regulert og kontrollert omsetning. Det er eit godt poeng, men vi treng da ikkje gi bukken både havresekk, og alle framtidige avlingar fra alle gardsbruk heller? Kvifor ikkje gjere det ein SMULE verre for dei?
Ein god parallell er fra forbodstida her i landet. Etter initiativ fra politimeistrane i landets største byar, kombinert med avholdsrørsla og sterke religiøse krefter, så fekk vi altså eit forbod i første rekke mot brennevinsomsetning.  
Dette gjekk, som vi alle veit, ikkje særleg bra. Smuglinga gjekk mot nye høgder, kvaliteten på den illegale spriten var tildels skral, noko som medførte ei rekke alkoholrelaterte dødsfall, og det vart ei voldsom belastning på politi/rettsvesen.

Mange tjente seg gode kroner på forbodet, det vart kun gjort kosmetiske anslag som hadde lita eller inga innflyting på bruken. 

Dvs. akkurat som dagens narkopolitikk. 

Etter 11 år vart forbodet avvikla, og eg tør meine at det gjorde alkoholomsetninga langt bedre her i landet. Vi fekk opprettinga av Vinmonopolet, og etterkvart som åra har gått har vi også fått avvikla dei smått komiske ølpola som var rundt om i kommunane. 
Eg vil påstå at i dag har vi ei fornuftig alkoholomsetning her i landet, om enn vi gjerne kunne kutta ut den heilville tax-free ordninga. Ein ordning som eksempelvis visse politiske parti synes er schjempesmart, samstundes som dei går imot ei endring av narkopoltikken. 

Men kva med smuglarsprit og heimebrent, er ikkje det veldig masse av det, vil du kanskje påstå?
Er ikkje smugling og heimebrenning eit bevis på at dei kriminelle framleis vil dra inn kroner på den svarte marknaden?
Jo, men i dag skjer 90% av alkoholomsetninga i lovlege former. Og det er langt bedre enn 0%

Det at ein eller annan sydenturist dreg med seg ei ekstra flaske likør, eller at dei lagar seg nokre "godsaker" i ein kjellar på Hedmarken er ikkje det som bør være eit argument for eit fortsatt kriminelt monopol på varer som tross alt kan være livsfarlege. ("Godsaker" er bevisst satt i hermeteikn. Sist eg smakte HB, i 1986, smakte det dass, og eg har DEFINITIVT ikkje tenkt å smake dette sølet fleire ganger)

For vi snakkar store pengar her. Miliardbeløp kvart år, berre her i vesle Norge. 
Eit eksempel er fra Stockholm, der det er rekna ut eit konservativt anslag på ei illegal omsetning av narkotiske stoff på 30 mill SEK.

I veka.

Gang dette med 52 og vi får 1 560 000 000,- SEK, noko som med dagens kronekurs betyr dryge 1,6 mrd. NOK, rett i lomma på kriminelle. Og forresten, nemnde eg at ca. 25 av dei 30 mill i veka var av typen cannabis?
I Stockholm altså, hovedstaden i eit land som er enda meir restriktive enn oss når det gjeld narkospørsmålet.

Eit totalt forbod er altså ei gavepakke til kriminelle, som ikkje kan finne seg ei meir lettvint inntektskjelde enn å omsette  narko, i første rekke da altså hasj. Slikt salg er adskillig mindre risikofyllt og meir innbringande enn all anna kriminalitet.

Og dette synes vi er så smart at vi må fortsette med det.
Noko skal jo mafia leve av også, lettare kroner enn dette kan dei ikke få.




Årsak nr. 3:
Narkotika kan være farleg, det er nettopp derfor omsetninga må tas kontroll over.

Vi har streng og kontrollert omsetning av øl, vin, sprit, tobakk, sprengstoff, våpen og ammunisjon.
Hey, vi har allereie streng og kontrollert omsetning av ei rekkje narkotiske stoff, det skjer på ein utsalgsstad mange av oss kjenner som "apotek".
Men ikkje alle som er avhengige av narkotiske stoff får det dei ynskjer på apoteket, og må istaden gå til den illegale marknaden. Dette gjeld dessverre altfor mange tunge rusavhengige, som ikkje får den nødvendige medisinhjelpa og lovlege varer dei så inderleg treng.
Så kva gjer ein da? Jo, ein tyr til det illegale markedet. Det er ikkje slik at suget forsvinn, sjølv om ein ikkje kan få tak i medisinen sin på apoteket. Ein berre går til andre leverandører, ein kynisk bransje som tenker profitt og som attpåtil puttar heile omsetninga inn i Den Svarte Bank.
Kvaliteten på desse varene kan være så ymse, og eg trur nok ikkje at kvaliteten alltid er så eineståande bra.

For det er difor vi må ta kontroll på omsetningsapparatet; Tilby varer der pasienten faktisk veit kva vedkommande får i seg. Dernest må pasienten få høve til å ta medisinen sin i trygge omgjevnader, ikkje på ein dass, under ei bru eller på gata.

For dei såkalla "rekreasjonsbrukarane" må det først kunne bli gitt eit tilbud der dei kan få teste varene sine. Eksempelvis på musikkfestivalar, slik at vi kan unngå tragiske utfall, som vi dessverre har sett altfor mange av. Vi veit jo at bruken er der uansett, så kvifor ikkje auke tryggleiken ein smule? 
Lettare narkotsike stoff, som cannabis, kan selgast i kvotesystem, på eigne non-profit klubbar, eller på godkjende utsalgsstader. Personleg vil eg foretrekke eit klubbsystem, med erfarne vegleidarar, og sjølvsagt med aldersgrense. 20 år synes å være passe.
Hasjbruk er ikkje for mindreårige, og det er derfor vi må søke å unngå at dei vert utsatt for bruk. Nå til dags leser vi gjerne om brukarar ned i 12-13 årsalderen, og at omsetning skjer på skular.
Hvis dette er tilfelle, så er det berre ei stadfesting på kor ille dagens politikk har vært, og at det må prøvast ein ny strategi: Vi vil nemleg innskrenke marknaden, ikkje behalde den slik som i dag, der mafia selger billig drittdop til våre barn 24/7, til astronomisk fortjeneste.
Hvis ein er imot regulert omsetning, så er ein også ein forkjempar for at dei kriminelle skal behalde den enklaste inntektskjelda si. Difor synes det svært underleg at så mange politifolk ikkje vil endre dagens politikk. Kanskje det har noko å gjere med at dei faktisk er blant dei svært få som kan ha gevinst av dagens ordning? Ja, forutan bandane som produserer, innfører og selger da såklart.

Men igjen: Narkotikabruk kan være farleg, og nettopp derfor må vi ha kontroll på kva som blir omsatt.


Årsak nr. 4:
Redusere ungdomsbruk, og hindre at denne aldersgruppa byrjar med bruk av narkotiske stoff.

"Vi må beskytte ungdommen", høyrer vi gjerne, etterfulgt av at "dette stoffet kan være livsfarlig".

Ungdom er ikkje dumme. 

Det å behandle dagens unge som idiotar som ikkje veit kva narkotiske stoff er, har vist seg å være feilslått strategi.
Denne skremselsstrategien kunne kanskje fungere på 1970 og 1980-talet, men dei tider er heldigvis forbi.
Dagens unge, og vaksne for den del, har tilgang på all den informasjon dei vil, når som helst og kor som helst. Derfor nytter det ikkje å sei at "hasjbruk er veldig farleg, det er første steg på veg til heroinhelvete", når det ligg informasjon tilgjengleg som fortel oss at dette er feil. Fleire hundretusen nordmenn har tatt seg ein hasjblås, men det kryr da ikkje av dopa nordmenn i landets rennesteinar for det.
Den heilville påstanden om t.d. LSD om at folk trur dei kan flyge, er tatt ut fra eit filmmanus, og ingen andre stader. Og hvis det var sant, så var det uansett berre ein illustrasjon på kor ille det går når vi ikkje kan kvalitetsprøve varene som er kjøpte på den illegale marknaden. 

Neste helg er det Canada sitt to års jubileum for legalisering av cannabis. Har landet forsvunne i hasjtåka nå?
Nei, brune har auka marginalt, det legale omsetningsapparatet tek stadig større marknadsandelar, og mest gledleg av alt; Ungdomsbruken er halvvert!
Det fortel oss fleire ting, men det viktigaste må seiast å være suksess; Og det var å redusere mindreårige sin kontakt med kriminelle dopselgarar. DET har lukkast.

At det sit nokre fleire fra vaksengenerasjonen og tek seg ei bønne framfor ein flaske vin, trur eg vi skal være glade for, all den tid alkohol er langt farlegare enn cannabis for vaksne, som og for barn.
For det er bonusen; Legg vi til rette for cannabisbruk, så har gledleg nok alkoholkonsumet vist seg å gå ned. Dette vart endatil sagt at ein talsmann for NNPF i Trondheim i fjor, utan at eg trur at vedkommande forstod kva han eigentleg sa; "Du vet, når folk bruker narkotika, så drikker de mindre ute på byen".

Som om det var eit problem, anna enn for pubar og barer som solgte litt mindre fludium.

Så derfor; Erfaringane fra eksempelvis Canada, eit land som på mange måter er likt Norge (Ei høgt utdanna befolkning langt mot nord i eit grisgrendt land) må seiast å være ein betinga suksess, som ser ut til å fungere bedre og bedre. Og målsetninga deira var altså å redusere ungdomsbruken. DET har dei klart, det er nemleg ikkje så opprørsk å røykje hasj, når foreldra kan kjøpe den samme vara på godkjende utsalgsstader og røyke den, heilt lovleg og trygt, heime i stova.






Årsak 5:
Stat, region og kommune har alle narkotikarelaterteutgifter. 
Det er på tide dei får inntektene også.

Dei siste 50 år med forbodspolitikk har kosta mange, mange milliardar. Og kva har vi oppnådd? Ei mengde med straffesaker mot folk som anten har vore sjuke, eller berre foretrekker noko anna og mindre farleg enn alkohol. Ei slik kriminalisering har ikkje vore gratis, og skal vi bruke forbudsfolkets logikk, så kan vi fastslå at bruken har auka i heile denne perioden. 
Av ein eller annan grunn skal det være ein suksess.

Kontrasten er rimeleg stor til det vi har gjort med  tobakksvarer. Der har det aldri vore snakk om forbod, men det er valgt ein annan og langt meir vellukka strategi; Informasjon og streng regulering. 
Når eg vaks opp, tilbake i Silurtida, så røykte omtrent kvar ungdom, hvis ein ikkje var heilt idrettsfreak eller fast bedehusgjest. Nå til dags VEIT alle at røyking er helseskadeleg, og avstår fra bruk, nettopp fordi det er farleg. Ein ungdom som røyker i dag er eit særsyn.
Når det gjeld narkotikabruk, så har vi konsekvent trua med straff, forbod og feilaktig skrekkpropaganda. Det er såleis ikkje mykje tvil om kva strategi som har fungert best.

Det vi har oppnådd er altså store utgifter, og null inntekter.

Eg ser for meg ein liknande modell for narkotika som for tobakk også. Streng statleg regulering, der inntektene SKAL øyremerkast informasjons og opplysningskampanjar blant unge, og sjølvsagt mot befolkninga generelt. 
Det er ikkje gjort i ein håndvending å få dette til, men vi ser resultatet av det langvarige og gode arbeidet som er gjort på tobakksfronten, og kvifor skal vi ikkje oppnå det same med bruk av narkotiske stoff?


Årsak 6:
Frigje ressursar for politi, toll og rettsvesen.

Dagens diskusjon pågår for det meste om ei avkriminalisering for bruk og erverv i ei eller anna form.
Eg er sjølvsagt fullstendig klar over at eit regulert og kontrollert salgsapparat er uaktuell politikk pr. d.d. men avkriminaliseringa bør være eit steg på rette vegen.
Nesten dagleg kan vi lese om "manglende ressurser" i politiet. Sist nå i haust, da etaten ikkje kunne overholde reglar i høve covid 19. Det etaten derimot HAR ressursar til, omtrent støtt, er å opprette ferdig oppklarte brukarsaker. Det er lett, ser bra ut og gir status. Siste grelle tilfelle er fra Alta der ei kvinne har fått utferda ein tiltale for oppbevaring av 1,24 g(!!!!) hasj.
At det på alle andre vis er meiningslaust, er det til alt hell også fleire og fleire innad i etaten som ser.
Det ser heller ikkje bra ut når eksempelvis Vest Politidistrikt har landets lengste sakshandsamingstid og lågast oppklaringsprosent på overgrepssaker, samstundes som det samme distriktet sender 14 mann for å leite etter hasj (som dei ikkje finner) etter ein "demonstrasjon" på ein skule. 
Ressursmangel?
Manglande evne til å prioritere trur eg heller vi seier.

Med ei avkriminalisering, som foreslått, vil etaten frigjere ca. 5% av den totale saksmengda dei i dag har. Ja, eg veit at 5% ikkje er all verda, men det er bedre enn 0%.
Istaden for å opprette meininglause straffesaker for bruk/erverv, kva med å faktisk etterforske nokre av dei utallige innbrota som berre vert henlagd likevel?

Og dette gjeld altså kun etter ei avkriminalisering. Hugs at forslaget fra reformutvalget ikkje har hatt mandat til å vurdere regulering av narkotikaomsetninga. Med det på plass, så kan etaten også få frigjort ressursar som dei i dag brukar på saker etter straffelova, dvs. grovare narkobrotsverk, så som. oppbevaring, salg, innførsel og produksjon. 
Med avkriminalisering på plass, så vil eg være sikker på at politiet også vil oppnå eit langt bedre forhold til brukarane. Kven vil vel samarbeide meir enn naudsynt med nokon som er ute etter å straffe deg? Får vi vekk denne straffetrusselen kan politiet FORBETRE sitt mangeårig anstrengte forhold til rusbrukarane, kanskje dei faktisk kan få vettug info til å ta dei såkalla bakmenn. 


Til slutt i kveld, eit stort DUH! til Senterungdommen som effektivt illustrerer at dei kjem fra landets mest kunnskapslause politiske parti i narkotikaspørsmålet. Dei hevdar nemleg at vi kan labbe omkring med ein "bærepose narko" uten å risikere straff, hvis rusreformutvalget sitt forslag vert gjennomført. 
Maksgrensa som utvalget har foreslått er bl.a. 15 g for cannabis, og kor mykje det er vil du kanskje spørre? Det er laaaaangt fra ein bærepose, det er faktisk berre ein pose med tørrgjær...


Dette bildet viser ein fempakning gjær, dvs. 75 g. og altså fem ganger så mykje som foreslått.
Eller FEM bæreposar kanskje, i SP-land?

I samme intervju ser Senterungdommen tydlegvis glatt bort fra den over 400 sider lange offentlege utredninga, og viser istaden til den fiktive TV-serien "Exit". Ja, for med ekstrahøge bøter til fiffen på Oslo vest, så vil dei også slutte å bruke dop....

Kor dum går det an å bli? 
Kanskje vi burde basere landbrukspolitkkken vår på realitysåpa "Farmen" også?

Igjen; Senterpartiet framstår som landets mest kunnskapslause i narkospørsmålet.
Dei føretrekk kanskje litt cider og ølproduksjon rundt om i distrikta?
Den "uskuldige" alkoholen?


Årsak 7:
Med legal omsetning av narkotiske stoff, så vil alkoholkonsumet gå ned.

I alle år har vi høyrt at vi må for all del ikkje løsne grepet på narkoomsetninga, for da får vi BÅDE alkohol- og narkotikaproblem og hanskast med. Har vi ikkje alle høyrt påstanden om at narkobruk kjem i tillegg til drikking, og at det er nok med eitt legalt rusmiddel?
Vel, nå veit vi meir. 
I amerikanske delstater, der cannabisbruk nå er legalisert, så har alholkonsumet, spesielt blant unge vaksne, gått ned. Det er ein god ting.
Cannabisbruk er på langt nær så problematisk som alkoholbruk, noko einkvar politimann på ordenspatrulje ein laurdagskveld kan stadfeste. Det er ikkje hasjgutta som lager bråk i gatene, som skal slåss og lage kvalme, nei, dei foretrekk å sitte med potetgullposen sin. Medan dei stort sett ler.
Ein blir ikkje agressiv av hasjbruk, såsant ein veit kva ein får i seg, og har alderen til å tåle det.
Og når attpåtil sjølvaste premissleverandøren innan norsk narkotikapolitikk, NNPF, går ut og seier det samme, så er det vel noko i det da.

Det vekte nemleg ikkje så reint lite oppsikt da ein politimann i Trondheim i vinter kom med påstanden om at det var dårlige tider for utelivet i byen hans. Nå var det mykje meir narkotikabruk, og det medførte jo at pubane solgte mindre øl.

Som om det var eit problem, anna enn for pubeigarane.

Og i fall blandingsrus såklart.

Hvis ein absolutt MÅ finne eit eller anna å ruse seg på, så hold deg iallfall til eitt og samme rusmiddel, og vær tolmodig. Ikkje forvent resultat med ein gang. Ha folk rundt deg som du kan stole på, og ikkje bruk alkohol som "påfyll"!!!!

Sånn. Nå var det sagt.


Årsak 8:
Brukarjakta er tufta på djupt rasistiske haldningar fra ytterste høgre fløy i amerikansk politikk.

Har du høyrt om Harry Anslinger?
Ikkje? Vel, da må eg sei at det er heller underleg at du gidd å lese så langt.
Harry Anslinger er sjølvaste grunnleggaren for dagens destruktive og farlige narkotikapolitikk, der brukaren er kriminalisert gjennom kun å innta stoff som kan medføre skade på brukaren sjølv. 
Eit heilt eineståande prinsipp i rettspleien, noko liknande kan eg ikkje hugse sidan det var forbode med sjølvmord for maaaaaaaaange år sidan.
Mange av oss veit sikkert at t.d. heroin var eit legemiddel i si tid, og at vi kunne få tak i cannabis på norske apotek heilt fram til midt på 1960-talet.

Men lenge før 1960-talets "oppblomstring", så hadde Anslinger vore på krigsstien mot hasjrøykarane, som hadde vore spesielt populære i jazzmiljøa i USA på 1930-talet. Før hadde Anslinger ført ein ineffektiv krig mot alkohol (forbodstida), men da alkoholomsetning omsider vart lovleg att, så måtte det finnast nye arenaer å krige på, og kva var vel bedre enn "niggers and their marihuana". Påstandar om at hasjrøykande "negrar" voldtok kvite ungjenter slo godt an i det framleis sterkt segregerte USA, og som ein ekstra bonus hadde vi jo "degos" (latinamerikanarar) som brukte kokainprodukt, og "gooks" (asiatar) som nytta opium. Desse tre gruppene var lette mål i eit rasistisk samfunn.
Anslinger brukte store deler av sitt yrkesaktive liv på å slåss mot "niggers", basert på deira hasjrøyking og "umoralske" jazzmusikk.

Så, hvis det er nokon som trur at "kampen mot narkotika" stammar fra sunne norske krefter med god moral om sunne sjeler i sunne kroppar, så er det altså heilfeil.
"Kampen mot narkotika" stammar fra ytterlegåande høgrekrefter i amerikansk politikk, med meir enn eit snev av rasisme.

Og nettopp av denne årsak er det meg ei komplett gåte at krefter innan AP, både lokalt og nasjonalt, synes vi skal fortsette denne "krigen" som berre har gjort vondt verre.  Støtter de verkeleg denne kampen, når de ser kor den stammer fra? Eller har de rett og slett ikkje visst kor "krigen" har sitt opphav? Eg er i det snille hjørnet og satsar på det siste.

At SP og Frp ikkje ser resonnementet, det kan eg nesten forstå, bl.a. ser jo Frp glatt vekk fra ein offentleg utreiing på over 400 sider og "tror" istaden for. 

Jeeeez.....



Årsak 9:
Dagens narkotikapolitikk er urettvis og er klassejus i praksis.

Eg hugsar eit innspel fra eit lokalt politisk parti for eit par år sidan. Dei påstod at ei avkriminalisering ville ramme dei "mindre heldige" i sammfunnet, og at dei meir velståande ville slippe unna.

Vel, det er kanskje trist å bryte illusjonar, men det er slik det er i dag. Vi HAR eit klassedelt samfunn innan narkotikabruk i dag, og det er lettast målbart i Oslo. Der er t.d. cannabisbruken langt høgare på Vestkanten, men dei fleste sakene vert oppretta på dei mindre fasjonable strøka i Oslo øst. 
Eg har, rett nok for mange år sidan, budd på både Ullern og Stovner, og syntes allereie den gang at det var ein markert forskjell på mange vis.

Poenget er nå uansett at dersom du er ungdom fra den austlege delen av byen, så er det mykje større sjanse for å bli tatt av politiet for narkobruk, enn dersom du gjer det samme på vestkanten.

Dette har nok mang ein politimann også vore med på; Det er lettare å hanke inn minoritetsungdom fra Groruddalen, enn det kan være å dra inn direktøravkomma fra Holmenkollen. Sjølv om dei gjer akkurat det samme brotsverket.
Og eg innrømmer det gjerne; Eg har vore med på det sjølv. I Asker og Bærum politidistrikt, der eg var ung konstabel for mange år sidan, var det alltid lettare å aksjonere mot dei mindre heldige på Rykkin, enn dei velståande på Snarøen.

Rart det der.

Vel, påstanden om at ei avkriminalisering vil føre til klassejus, er iallfall feil, for det er i dag vi har eit slikt, høgst uoffisielt, klasseskille på plass.



Årsak 10:
Narkotikabruk kan være farleg, men det er da ingen grunn til å straffe dei som evt skader seg sjølv som følge av bruken.

Det er mykje som er farleg her i livet. Hoppe i fallskjerm, klatre i fjell, rafting, køyre bil, røyke, sykle, gå ned i siloen, fiske, jakte..... and you name it.

Faktisk døyr det fleire i sykkelulukker enn av hasjrøyking, da det er praktisk umogleg å overdose på hasj. Såklart det kan være helseskadleg, og det kan snurre hjerna di hvis du er ung og røyker dop dagen lang. Det kan også være farleg å tygge i seg enorme mengder fleinsopp, men eg vil gjerne sjå den som klarer å ete ein dødleg dose, dvs. eit par kg. 

Det eg vil fram til, er at vi kan ikkje forby alt som er farleg. Spesielt ikkje dersom vi allereie har gjort lovleg andre typer rusmiddel og nytelsesmiddel som er enda farlegare. 

Sjølv liker eg å sykle, men eg er jo heilt klar over at det kan være svært farleg til tider. Det å rase forbi Oscarshaug i over 80 km./t er ein langt større risiko enn å røyke hasj eller å ta ein lapp LSD.

Men ingen vil vel finne på å forby meg å sykle ned der for det? Er det ikkje mitt ansvar, og mitt problem siden eg er så innmari dum at eg tek sjansen? Ja, eg veit at eg, i teorien, kan straffast etter VTL § 3, men det er reint hypotetisk. 

Ein ting er at folk sjølvmedisinerer seg grunna diverse plager, dei burde iallfall slippe unna noko form for straff. Men dersom dei kun ruser seg fordi det er hyggeleg, så bør ikkje staten bry seg med det heller. 
Så; kvifor velger vi å straffe folk som nyttar ulovlige rusmiddel? Ikkje fordi vi MÅ, men fordi vi KAN og skal vi tru dei tallause twittermeldingane som norsk politi legg ut; Også fordi vi (dvs.: Norsk politi) VIL.

Norsk narkotikapolitikk stammar fra 1960-talet. Den har med jamne mellomrom vorte stramma til, og det vi har oppnådd er altså stadig aukande bruk, tusenvis av dødsfall, og ein bruk som slett ikkje er mindre enn i resten av Europa, slik som mange lite informerte forbudsfolk likar å tru. 




Dette er tall fra 2020. Dei er henta fra dei samme kjeldene som forbudsfolk gjerne bruker når dei skal skryte av kor lite narkotika vi bruker her i landet.
Da viser dei fram tala for 15-16 åringer, og trur at dette er eit bevis for kor lite bruk vi har.

Dette er dessverre berre tull. Som vi ser av ovanståande, så er vi litt under EU-snittet for cannabisbruk. Det kunne vore veldig bra, hvis det ikkje var for at vi ligg over snittet for andre og farlegare stoff, samt at vi er i toppen for problematisk bruk. Til alt hell er vi ikkje på pallen lenger for overdosedødsfall, der ein stygg epidimi i Skottland har ført britane forbi. Ikkje umogleg at irane har opplevd noko av det same.
Som vi ser er dei nordiske landa, med sin jakt på brukarane (Drug Law Offenses) alle i toppen på narkorelaterte dødsfall. Det er såleis tilbake til punkt 1 på lista mi; Forbodspolitikken vi fører er farleg og tek liv.
At den heller ikkje reduserer cannabisbruk i særleg grad, og istaden dyttar brukarane over på hardare stoff synes også klart.



Så: Der har vi det altså. Mine ti årsaker til at eg har skifta syn. I grunn burde eg vel klart meg med å vise den siste plansja.

Og så fins det sikkert ein og annan løknisse som trur at eg har endra syn slik at eg kan få røyke hasjen min i fred? Men igjen så må eg skuffe. Eg har aldri prøvd hasj og har ikkje noko ønske om det. 
Trur knapt eg gidd å prøve om eg er i Nederland ein gang heller. Kva skulle være vitsen liksom? Ein øl er godt nok. Dog: Eg kjenner etterkvart svært mange som har prøvd, da det har kome brukarar til meg, fra ALLE samfunnslag, som ber meg jobbe vidare. Felles for dei alle? Dei er vaksne velfungerande menneske, gjerne i full jobb, eller under utdanning, heimeværande, deltidsarbeidande....kort sagt alle slags menneske.


Pr. no så er ei legalisering av narkotikamarknaden heilt urealistisk å få til. Dessverre.

Ei avkriminalisering, som skissert av rusreformutvalget, er kun eit steg på rett veg. Det kan rett nok være med på å redde liv, men gjer null og niks med belastning på politi og rettsvesen, eller reduserer dei kriminelle si makt over tildels sjuke menneske. 
Om forslaget går igjennom, det vil kun framtida vise. Det har skjedd store ting på kort tid, men om vi har politikarar som har ryggrad til å gjennomføre, det er ein annan sak. 

For oss kjem rusreforma uansett altfor seint. Hadde den vore på plass, så hadde Kristoffer levd i dag, og det er hovedgrunnan til mitt engasjement. INGEN skulle behøve å oppleve det vi har gjort.

Moralismen og kunnskapsløysa må snart vike for ein HUMAN og KUNNSKAPSBASERT narkotikapolitikk. 

Jo før, jo bedre.


****************************************************************

4 kommentarer:

  1. Legaliser ALLE droger før årsskiftet!

    Skillet mellom "legal dop" og "illegal dop" er et kunstig skille skapt for å skape klasseforskjeller basert på sosial status, økonomi, og familieforhold.

    SvarSlett
    Svar
    1. Er enig, men dessverre er det ein lang veg å gå enda.

      Slett
  2. Vakkert skrevet. Spot on.

    SvarSlett