søndag 16. juni 2013

Tour de France, del I

Da er det faktisk berre to veker til årets desidert største sykkelhappening.
Nei, det er ikkje snakk om VM eller Styrkeprøven.

Den 100. utgåva av Tour de France går av stabelen, og vi kan allereie no glede oss til tre veker sykkelsirkus gjennom Frankrike.

For min eigen del er det også eit lite jubileum, for det er 20 år sidan eg følgde med på Touren på TV første gang. På Eurosport den gang, og der har eg stort sett forblitt. Til tross for TV 2 og fyldige sendingar derfra. Årsaka skal eg komme tilbake til.

Årets utgåve av Touren er ikkje noko stor revolusjon i høve til dei seinare års utgåver.
Rittdirektør Prudhomme har funne sitt spor å sette traseen i, og har på sine få år som sjef satt eit særpreg på løypa, samstundes som han følgjer tradisjonar fra tidlegare.


Tour de France i 2013 er noko heilt anna enn Tour de France i 1903 da den første utgåva gjekk av stabelen. Det er snakk om to heilt ulike verdnar på alle vis.
Det historiske tilbakeblikket skal eg ta ein annan gang, i dag vil eg bruke tid på årets trase.
Lag og ryttarar, trøyer og premiar skal eg også ta for meg seinare ein gang.
Det er ikkje noko fasit, kun mitt personlege syn på Touren 2013.


Årets Tour startar på Korsika, og det er jo hyggeleg, for Touren har aldri starta der før. Giroen har starta på naboøya Sardinia, og Vueltaen har vore på Mallorca, så kanskje arrangør ASO innsåg at det omsider var på tide?
Tre etappar skal gå av stabelen på denne langt fra flate Middelhavsøya, før dei flytter over på fastlandet.
Det er ingen prolog eller kort tempo dette året. 1. etappe er såpass lang som 212 kilometer, og er stort sett flat. Kun ein 4. kategoristigning etter 45 km, og nokre småbakkar her og der som syklistar på dette nivået ikkje vil ha noko problem med. Det høgste punkt over havet er 147 meter.
Starten går i Porto-Vecchio langt sør på øya, og målgang er i Bastia langt nord. Løypa går stort sett langs kysten. Så kva vil skje på ei slik etappe?
Antaglegvis eit brot med tre-fire franske ryttarar får gå etter fem-seks mil. Dei blir tatt att ca. 15 km. før mål, og i massespurten får vi sikkert ein velt, og til slutt vinn Mark Cavendish.
Gjesp.

Men alt neste dag kan Cavendish komme i trøbbel med å henge med feltet inn til mål. Starten går i Bastia, og dei skal krysse øya over nokre fine stigningar, totalt 156 km. med målgang i Ajaccio.
OK; det er ikkje Alpane akkurat, men totalt fire kategoriserte stigningar, to kat 3, og to kat 2, kan sile ut dei meir reindyrka spurtarane. Den siste kat 2 stigninga ligg ca. seks mil før mål og er på nesten 1200 m.o.h.  Deretter går det nedover i fem mil, før det er lagt inn den siste kat 3, berre 12 km. før mål. Eg tippar at eit redusert felt kjem til mål, og da vinn vel Peter Sagan. Kanskje vi kan håpe at Boasson og Kristoff får være med også?

Siste etappe på Korsika er fra Ajaccio til Calvi nord på øya. No skal ryttarane være på den motsatte kysten av to dagar før, og det er også her lagt inn nokre småpkneiker som kan få bort dei meir reindyrka spurtarane. Totalt 145 km, og fire kategoriserte stigningar, ein kat 4, ein kat 3 og to kat 2.  Den siste kat 2 stigninga har topp 13 km. før mål. og her vil Cannondale garantert sette av Cavendish, Goss, Kittel og Greipel slik at Sagan vil vinne igjen.

Omsider skal vi over på fastlandet, og vi er komen til fjerde etappe. Dette er i Nice, byen med faste båtturar til Korsika. Og vi startar på fastlandet med ein lagtempo, 25 km. med start/mål på Promenade des Anglais.
Prudhomme legg altså opp til adskillig kortare lagtempoetappar enn forgjengaren hadde. Da var lagtempoetappar gjerne på 70 km.
I.o.m. at etappa er såpass kort, så vil det ikkje bli så veldig store tidsdifferansar. Her vil det neppe skille meir enn maks to minutt fra beste til dårlegaste lag. Kven vil vinne?
Nja, Garmin kanskje? Sky? Det kjem sjølvsagt an på vær og vind, men eg gamblar på at Sky tek denne. Og dermed får vi Boasson i gult, for han har nemleg komen med feltet inn dei tre dagane på Korsika:-)
Lagtempo er spektakulært å sjå på. Det går fort, og eit veldrilla lagtempolag er imponerande å følge med på.

Etappe 5 og 6 ganske flate etappar som eg finn heller kjedelige. Nesten garanterte massespurtar, men vi kan jo håpe at vinden kan spele ei rolle? Sidevindskøyring er taktikk på høgt nivå, og den samanlagtfavoritt som er sløv her, kan faktisk tape heile touren.

Eg har heller ikkje enorme forventningar til etappe sju, sjølv om her er eit par kat 2 stigningar. Den siste er over 100 km. før målgang i Albi. Antaglegvis massespurt her også.

Men laurdag 6. juli, dvs. samme dag som vi skal sykle Sognefjellsrittet, så vert det garantert ingen massespurt. Feltet er no kome inn mot Pyreneane, og da kan det skje litt av kvart. Rytmen i feltet blir heilt annleis, og vi får vite kven av samanlagtfavorittane som IKKJE kjem til å vinne.
Etappa er på totalt 195 km. og har målgang oppe i Ax 3 Domaines. Dette er den første 1. kat stigninga i årets tour, 7,8 km. med 8,2% stigning i snitt.
Men det er berre avslutninga. Før dette har dei nemleg vore over HC-stigninga Col de Pailheres. Denne er 15,3 km. og stig jamnt og trutt med ein snittprosent på 8. Toppen her er berre tre mil før målgang, så denne dagen vert viktig.
Skal vi satse på at Joaquin Rodriguez vinn? Trur ikkje avslutninga er skarp nok til han, men vi kan jo
ikkje tippe Froome og Contador kvar gang det er toppavslutning heller.

Neste etappe er også i Pyreneane, og kunne vore eit fyrverkeri. Men ASO har her gjort det samme som irriterer meg år etter år: Dei øydelegg ein potensiell kanonetappe med å legge målgang tre mil etter siste topp. For toppar er det denne dagen. Fire 1. kat stigningar, og ein 2. kat burde sørge for ei viss spenning. Istaden får vi eit utbrot, med ubetydlege samanlagtryttarar, som vil gjere opp seg imellom. Hovedfeltet, der alle favorittane sit, vil ta det med ro, for det er jo tre mil fra siste topp til mål...
Knappe 170 km. skal dei gjennom denne dagen, og som sagt kunne dette vorte ei avgjerande etappe, men slik som det er nå: Neppe.
Og det er litt kjedeleg. Slik meiningslaus bruk av gode fjell har det vorte litt for mange av dei siste åra.

Så er vi ferdige med Pyreneane for i år.
Nå står ei flat etappe for tur, 193 km. oppe i Bretagne. Kanskje kan litt vind skape litt spenning??

Spennande vert det iallfall neste dag, da står nemleg 33 km. tempo på menyen. Tony Martin kjem sjølvsagt til å vinne, men samanlagtfavorittane må her vise kva dei vil. Froome er ein habil temporyttar, men for øvrig vert det neppe så enorme tidsdifferanser her, 33. km. er da tross alt ikkje såååå langt.

Vi er komne til etappe 12 og 13 som er typiske transportetapper, og anten vert det massespurt, eller muligens eit brot kan holde heilt inn.  Etappane er på h.h.v. 218 og 173 km.
Gidd ikkje bruke meir tid på desse.

Etappe 14 har "utbrot" skreve over heile seg.  191 km, og med klassikarprofil, dvs. ei rekkje små stigningar som sjølvsagt er altfor korte til å riste av seg ein samanlagtfavoritt, men som er tøffe nok til å sette av dei reine spurtarane. Målgang i Lyon, for øvrig for 16. gang i Tourhistoria. Sju kategoriserte stigningar, og ellers ei rullande løype denne dagen.

Og så, etappe 15. Flatt mykje av dagen. Berre nokre 4. kat og ein 3. kat etter 143 km. av dei i alt 242 km. som ryttarane skal tilbakelegge. Det er den franske nasjonaldagen, og heimeryttarane vil gå amok for å vinne, for om det er flatt mykje av dei første 20 mila, så er avslutninga den kanskje tøffaste i årets tour, nemleg 20 km. opp til Mont Ventoux. Fra 330 m.o.h til 1912 m.o.h. på knappe 21 km.
Dei siste kilometrane er i månelandskapet på toppen. Her er det ikkje ein busk, kun forblåst fjell og stein. Og garantert vind.
Det vil spennande å sjå om brotet kan holde unna favorittane heilt til mål, slik som dei gjorde sist det var målgang her, i 2009. Garate slo Tony Martin i ein tomannsspurt og redda den gang heile touren for Rabobank. Det blir garantert ikkje noko stort felt som kjem samla til topps, og gruppettoen vil tape eit kvarter på dei siste to mila.

På etappe 16 vil vi så smått nærme oss Alpane, men hold an eit par dagar til. Før den tid er det 168 km. inn til Gap, med tre kat 2 stigningar. Den siste har topp 8 km. før mål, og nedstigninga er ein smule teknisk, så her kan dyktige nedoverryttarar dra fordel. Nå er ikkje Nibali og Samuel Sanchez med, ellers så hadde dei garantert tatt sjansen her.
Tippar at eit brot held inn. Og at Robert Gesink ramlar.

Ny tempo neste dag. Denne gang med to innlagde 2. kat stigningar, over totalt 32 km. Altså ingen utprega tempoetappe for spesialistane. Hvis Tony Martin ikkje er heilt tom etter å ha drassa på Cavendish dei siste dagane, så vinn han vel her også.

Så er det endeleg klart for Alpane, og på den 18. etappa var det kanskje på tide?
Avslutning på Alpe d`Huez, som rett nok er ein tøff stigning, men det fins langt verre fjell i både Giroen og Vueltaen.
I år skal dei opp her to ganger. Det er første gang det skjer, og på denne 168 km lange etappa skal dei også over tre 2. kat og ein 3. kat stigning.
Ein ting er sikkert: Her blir det ENORMT med folk. Vi snakkar fleire hundretusen opp til Alpe d`Huez. Får håpe arrangøren har satt opp nok gjerder.....
Og forresten vil Contador vinne denne dagen.

Etappe 19 byr på to HC-stigningar på dei første åtte mila. Dei første ryttarane, dvs. Marcel Kittel, vil falle av alt opp til den første, Col de Glandon. For gruppettoen er det berre snakk om å komme i mål innafor tidsgrensa, noko som kan bli travelt nok dersom du dett av i det første fjellet. Col de Madeleine er topp nr. to, men turen går ikkje vidare til Galibier dette året. Det er nemleg ein kat 2, og to kat 1 stigningar som ventar seinare på den 204 km. lange etappa. Den siste stigninga, 1. kat fjellet Col de la Croix Fry, har topp ti km. før mål nede i Le Grand Bornand.
Tippar Igor Anton vinn, men det er verkeleg eit skot i mørket....

Har Prudhomme spart det beste til slutt?
Etappe 20 er berre 125 km. lang, men på dei første fem mila er det fire kategoriserte stigningar. Sidan etappa er såpass kort, så vert det garantert liv og røre fra start av. Og på dei siste seks mila ventar ein 1. kat stigning, og eit HC-fjell, den siste er opp til Annecy-Semnoz, med målgang på toppen.
Her vil touren 2013 bli avgjort, om det så ikkje har skjedd før.
Og tidsgrensa får vi håpe blir overholdt denne dagen. Likar lite at ryttarar som kjem inn etterpå, likevel får starte neste dag.

Siste dagen er paradetur inn til Paris, der det er fotosessions og sakte sykling heilt fram til rundløpa i sentrum. Der går det avsindig fort, og dei lag som ikkje har gjort noko vesen utav seg så langt, vil iallfall prøve det her.
Dei siste åra har Cavendish vunne her, og det er vel ikkje noko bombe om det skjer enda ein gang. Så sant han har holdt seg innafor tidsgrensa dagen før....


Så langt om etappane.

Neste kveld skal eg ta for meg lag og samanlagtfavorittane.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar