mandag 10. juni 2013

På sykkeltur til Leirdalen

Dersom ein har lite tid til overs (og det har ein stort sett), så er det eit godt alternativ å sykle oppi Leirdalen ein tur. Det tek ikkje så lang tid, og ein får slite ganske bra på den korte tida.
Ein tur opp dit, og ned att, er gjort på halvannan time, og det er bedre enn ingenting. Mykje bedre faktisk, for sjølv om det er under 15 km. opp, så er det ein heil del høgdemeter som skal forserast.

Eg har tatt to turar opp denne våren, ein gang åleine, og i går saman med ein av mine sykkelvenner.
Første gangen kunne eg hatt behov for ein ambulanse oppi bakkane, og det var ikkje så mykje lettare i går heller.

Fra Leirmo og opp til dei siste husa stig det ca 300 høgdemeter, på litt over tre kilometer. Snittstigninga blir da på i underkant av 10%, noko som ikkje er heilt grusomt, men dei tørre tal fortel ikkje alt.
For her er det strekningar som er bortimot flate, og på slutten stig det knapt 3-4 %.
Det betyr at det må være brattare andre plassar, og det er det. til gangs.

Det er første halvannan kilometeren som er verst. Utan at eg har målt nøyaktig, så vil eg tippe denne biten til å ha ein snittprosent på 12-13. Og det er tungt for gamle feite menn.
Vegen er smal, og det er altfor få hårnålssvingar som ein kan få slappe av ein smule, faktisk berre ein før den nye vegomlegginga fra nokre år tilbake.

Men opp kjem ein alltids, det er berre det at det er så tungt, og det går så seint....


Tidlegare har vi gjerne køyrt inn til dammen, slik at vi kan få enda nokre bratte kneiker. Vi har skippa dette sålangt i år, for min eigen del er det hestar og kyr i området som gjer at eg helst vil unngå turen. Hestar er skumle.

Men når ein er komen opp, så er det i det minste moro ned att. Berre pass på at bremsene virkar. Godt. Og at det kan være litt fin grus i einskilde svingar.... Ja, og så er det høgt ned utanfor rekkverket einskilde stader. Veldig høgt.





Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar