torsdag 20. juni 2013

Det er eit hardt liv.

Av og til har ein berre ikkje dagen.

Og i ettermiddag var det slik.

Vi møtte opp åtte mann som skulle sykle ein tur. Vi fekk besøk av ei dame og, men ho hadde akkurat vore ute ein tur....

Kor skal så turen gå??

Framover? Oppover? Innover!
Vi vart einige om å sykle til utsiktsplassen nedanfor Berge. Da får ein litt motbakke siste par kilometrane. Vel, det er ein liten knekkar opp dit..... ca. 200 høgdemeter på litt over 2 km. er eigentleg ikkje så voldsomt, men det gjekk ganske radig innover fjorden. Etter nøyaktig ein times sykling var vi alt på veg oppover. Det betyr ein snittfart på ca. 33 km/t. på dei elendige drittvegane som er innover fjorden. 25 km. på veg som er i så dårleg forfatning at ein vert redd for sykkelen sin. For ikkje å snakke om bilen.

Oppover gjekk det uansett. Dei spreke drog avgårde, som vanleg, medan vi andre trilla saaaakte oppover.
Det var varmt, heldigvis. Etter ein miserabel vår med altfor mange kalde dagar så skal ein ikkje klage på varmen.

Opp kom vi alle saman, og om ikkje anna så er utsikta bra...



Det er verkeleg fin utsikt på ein slik dag...





Fra fjord til fjell på berre nokre få kilometer. Neste stopp: Lom.

 
 
Det gjekk adskillig lettare ned enn opp, rart det der.

Men da vi skulle byrje å køyre mellom Fortun og Skjolden var det som om beina var av betong. Null kraft, og etter eit par-tre kilometer fant eg ut at eg umogleg halde følge heim att.
Eg lot resten av banden sykle avgårde, men ein venleg sjel vart att som moralsk støtte. Og takk og lov for det. Hadde eg ikkje fått den hjelpa så hadde eg vel vore langs fjorden enda.

For nokre dagar er det berre heilt forferdeleg å sykle. Og dette var ein slik dag.

Heldigvis var været bra.
 
 

 

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar