mandag 30. november 2020

Voces - filmomtale

 Ny spansk grøssar vart slept laus på verda nå i slutten av oktober, inneholdande det vanlege nifse huset, den like vanlege nifse guten og ikkje minst, sikkert nokre jump-scares innimellom.


Den norske tittelen er "Stemmene", noko som jo høyres langt mindre skummelt ut enn det spanske ordet "Voces" eller det som eg vil anta er den engelske tittelen; "Voices".
Spania har produsert ei rekkje glimrande grøssarar sidan årtusenskiftet, og dette er ikkje noko unntak.
Såvidt eg har funne ut er filmen laga i fjor, utanfor Cordoba ein plass, men dette tør eg ikkje garantere 100%.

Men det spelar forøvrig mindre rolle.

Handling:
Vi møter ein liten familie beståande av mor, far og åtteåringen Eric. Dei kjøper gamle hus, pussar dei opp og selgjer dei vidare. Nå har dei kome over eit heller falleferdig murhus utanfor ein middels stor spansk by. Det byr på store utfordringar å ruste opp det gamle erverdige bygget, bl.a. i form av ekle fluger som surrer ut fra eit hol under trappa.
Guten er ellers sterkt interessert i det noko uappetitlege svømmebassenget i hagen, og da veit vi jo alle at dette bassenget vil få ei eller anna form for innverknad på livet til denne familien.

Guten får etterkvart problem med den vesle walkie-talkien som han stadig tar med seg og samtaler med foreldra via. Det dukkar nemleg opp ukjende....ja, du gjetta det......stemmer i den. Ikkje nødvendigvis av den hyggelege sorten heller, men skremmande.
Etterkvart vert det ikkje berre lydar, men også fleire og fleire skremmande syn rundt om i huset. 


Ein ikkje spesiell original bakgrunn vert etterkvart spennande og grøssande for oss som liker slikt. Her var det ikkje alt som såg like opplagt ut fra start, slik som i altfor mange dusinvarer av sorten. Neida, ein meir og meir krypande og ekkel stemning seig inn, før det på slutten vart kanskje litt for mange opplagde BØ!!!-scener som rett nok fungerer heilt ok.

"Stemmene" er kanskje ikkje Oscar-materiale, men den har kvalitet nok til å få grøssarfans til å humre småleikent, og den er skummel nok til å skremme brokk på den som ikkje kjenner genren.

Det kan ellers være verdt å nevne at filmen for all del må sjåast på originalspråket, og at det med fordel kan være verdt å sjå gjennom HEILE rulleteksten.

Vi ventar nå berre på del to.


Høgdepunkt:
Mamma som leiter under og over senga.

Lavmål:
Litt for mange jump-scares siste kvarteret.


Alt i alt; Ein meir guffen grøssar  enn dei vanlige dusinvarene til Netflix.






Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar