tirsdag 20. oktober 2020

TV-seriar, hausten 2020

 Tre TV-seriar er avslutta siste veka. To er nye av året, dvs. dei vart lagt ut nå i september/oktober, medan den andre var seks år gamal.

Vi tek den eldste først:


The Leftovers er basert på boka av samme navn. Det som gjorde at eg fikk snusen i denne var at Damon Lindelof stod bak, dvs. mannen bak fjorårets suverene serie om Watchmen. Etter å ha lest meg litt opp på The Leftovers, så fant eg ut at eg kunne gi denne ein sjanse. 
Sesong 1 har eg akkurat avslutta, og eg begynner på sesong 2 seinare i natt :-)

The Leftovers sesong 1 tek for seg dei som sit att etter ei verdsomspennande hending tre år tidlegare. Da forsvant to prosent av verdas befolkning, heilt sporlaust, som åndar i fillehaugen. 
Unge, gamle, menn, kvinner, barn..... Og serien tek altså for seg korleis verda blir etter ein slik katastrofe.

Vi møter eit samfunn framleis sterkt prega av det som skjedde, men som samstundes prøver å karre seg vidare. Det er oppretta eigne departement som tek seg av dei etterlatne, men forsvinninga fekk også fram ei rekkje ekle sekter. Ei av dei verste er dei kvitkledde røykarane, som nærast terroriserer småbyen til politisjef Kevin , men som ikkje kan gjerast så mykje med, det er jo religionsfridom må vite! Dei kvitkledde kan ikkje snakke saman, og kommuniserer stort sett ved å skrive små beskjedar til kvarandre, og dei utanfor sekta.

Kevins kone er blitt med i sekta, og vi får i stadige tilbakeblikk bli kjent med historia til både sekter og familiar samt at vi møter ville dyr med underleg oppførsel, og eit kobbel med ville hundar.

På overflata ser dette ut som nærast ein kva som helst slags dramaserie, men det er eit underfundig og fengslande preg over det heile. Eit eller anna mystisk og kanskje farleg kviler i bakgrunnen....

The Leftovers sesong 1 består av ti episodar på omlag 50-55 minuttar kvar. Eg likte serien ganske så bra, og gir den ein god 


Serien fikk etterkvart gode kritikkar, og spesielt sesong to og tre i så måte. Det er såleis berre til å glede seg. Den er tilgjengleg på HBO.



**********************************************************************


Serie 2:

The Haunting of Bly Manor

Forventningane var store til denne, etter den mildt sagt knallgode The Haunting of Hill House fra 2018.
Bly Manor har mange av dei same skodespelarane, men har absolutt inga tilknytning til Hill House ellers. 
Bly Manor er omtala som ein slags spøkelsesforteljing, med innlagt drama og psykologiske intriger.





Dessverre innfrir ikkje Bly Manor heilt. Der Hill House var dritskummel, så er det lite med skummel stemning i Bly Manor.
Vi vert kjent med ei middeladrande dame som vert utfordra til å komme med si spøkelsesforteljing, og det gjer ho i ti episodar. Ei ganske så lang forteljing altså.

Spøkelsesforteljinga er om den unge amerikanske guvernanta Dani, som reiser til godset Bly Manor for å sjå til to barn da foreldra deira er døde, og onkelen ikkje har tid til å fostre dei opp som han burde.
Boka som serien er basert på, er fra 1898, men handlinga er stort sett plassert i 1987, slik at det er sagt. 

På Bly Manor, eit fint og stasleg gods ute på den engelske landsbygda, går livet sin vante gang. Med skulearbeid, hagestell, matlaging, og det som ellers høyrer til. Vi vert kjent med gartnar, kokk, hushjelp som alle tilbringer mesteparten av tida si på godset.

Men det har skjedd farlige og onde ting på denne staden tidlegare, og kven veit om det ikkje heng att noko i dei lange gangane og på dei mørke lofta....for ikkje å snakke om i dammen utanfor....

Ein godt laga serie, men den er ikkje skummel nok. Dette vart for snilt og pusete. Rett nok har Dani med seg ei interessant ballast, som har alle tegn på å være interessant og skremmande, men dette vert ikkje utnytta godt nok. 
Jo, det fins nokre bø-scener her og der, men det er få av dei, og vi har heller ikkje den uhygge-stemninga som Hill House hadde.

Ein god serie, bevares, men langt fra forgjengaren sitt nivå. Håpar på meir skrekk og gru i neste "The Haunting of....."
Serien er tilgjengleg på Netflix, og kvar episode er også her på ca. 50-55 minutt.


*************************************************************************



Serie 3: 

Lovecraft Country.


Haustens mest opphausa serie må ha vore denne horror-saken fra HBO. Mykje omtala, og ein påkosta høgkvalitetsserie er det.
Eg håpa den skulle være i same meisterklasse som fjorårets Watchmen, men så bra var den ikkje.
God, men ikkje så god.

Bakteppet for Lovecraft Country er, ikkje uventa, skrekkuniverset til forfattaren HP Lovecraft. Han skreiv banebrytande skrekk og fantasy-fortellingar på 1920 og 1930 talet, men det som nok er det mest skrekkinngytande med han nå i ettertid, er hans rasistiske haldningar.

HP Lovecraft vaks opp i eit rasedelt USA, og forteljingane hans ber ofte preg av dette, og det får vi sjå til gangs i denne serien.

Vi møter Atticus Freeman, ein farga veteran fra Koreakrigen i 1950-talets Chicago.
Kanskje skulle vi tru at sidan Chicago er i nord, så var det ikkje rasisme der? Ikkje ifølge denne serien. Afroamerikanarane vart henvist til eigne bydelar, dei fekk dårlegare betalte jobbar, lågare levestandard og eit generelt mindre behagleg liv.
Atticus må på leit etter sin forsvunne far, og med seg på reisa får han onkelen sin, som lagar "Trygge reiseruter for negrar" i hefteform (Safe travel for negroes), slik at dei farga ikkje skal havne bort i dei mest rasistiske strøka i USA.

På turen treffer vi ufyslig rike kvite, som leflar med det overnaturlege, og som faktisk ser ut til å hjelpe dei farga reisande fra "white-trash" som dukkar opp.
Vi møter ekte monster, med mange tenner, auge og tunger, gjerne med appetitt på det nemnde "white-trash"-kjøttet.
Og ikkje minst treffer vi det som ER monster; Kvite rasistar.

Sjølv om handlinga er lagt til 1950-talet, så kjennes det ubehagleg nært ut, med tanke på korleis tilstand USA befinn seg i, med ein bortimot fascistpresident, som knapt veit fram og bak på.... ja... det meste.

Her har Lovecraft Country mykje til felles med Watchmen fra i fjor, den ekle rasismen som gjennomsyrer USA i stadig større grad, alt takka være ein komplett idiot av ein president.


Lovecraft Country er ikkje ein lett serie, men den er av svært høg kvalitet. Den har med rette fått gode kritikkar. Eg håpar vi får ein sesong to også.
Serien består av ti episodar, kvar på ca. 55-60 minutt, og er som sagt å finne på HBO.



Eg likte iallfall serien såpass bra at den får 













Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar