søndag 5. juli 2020

Topptrimmen 2020-2022: Nipa

Omsider.
Etter nesten to års venting.

Luster Turlag sitt flotte og tildels utfordrane tiltak med å dra folk rundt om på plassar der dei ellers aldri ville satt sin fot.
Vi snakkar sjølvsagt om den nyleg igangsatte Topptrimmen for åra 2020-2022.

For dei som ikkje kjenner det smått geniale konseptet, så handlar det altså om å besøke 10 fjelltoppar rundt om i vår fjellrike og store kommune.
Vi har tre år på oss, og om det er sommar eller vinter betyr ikkje så mykje.

For mitt vedkommande vert alle toppane på sommarstid, da mine skiferdigheiter er......minimale.
Opp skulle nok gått bra, men ned. Hoi.

Første, og definitivt lettaste av dei ti, vart tatt nå, laurdag 4.7.
Det er toppen som gjer at mykje av bygda ligg i skugge store deler av året, Nipa, der posten er satt på 867 moh.
Her KAN vi køyre opp nesten til stølen Røyteholet, og gå i ein halvtime før vi er på toppen. Men kva er vitsen?
Heiter det ikkje ToppTRIM?
Turlaget har i deltakarkortet sitt sagt at startpunkt kan være fra Joranger eller Røneidsstølen, slik at vi i det minste får ein smule utfordring.
Eg valde å gå for den fjerde varianten, sykling heimefra, da det tross alt er tohjulstreninga som er viktigast for meg. Eg anslo distansen til ca. 15 km. ein veg, og satsa på å trille om Lambhaug og Høgi på veg opp.
Som tenkt, så gjort. 
Med terrengsykkel klar, eit liten sekk med nokre bitar fyrstekake, RedBull og klesskifte så trilla eg i veg. Det gikk ikkja akkurat i #kollosalfart mot Marifjøra og opp Marheimsgjelet, men det var da heller ikkje hensikta.
Roleg opp til Lambhaug også, før dei meir utfordrande delene forbi bomvegen ved Høgi og opp til parkeringsplassen ikkje så langt fra Røyteholet. Eg brukte ein time og 26 minuttar opp til dei knappe 650 moh, uten å slite meg ut. Skulle tross alt gå til topps også. Det er mange år sidan eg var her sist, og hadde derfor ikkje så store kunnskapar om stien eg skulle gå.

Røyteholet er ein fin støl, med nokre mindre tjern. Isolert sett skulle ein tru at dette var ein stad som høyrde heime i skogane på austlandet.
Men uansett kor sjarmerande det var med sauer og tjern, så var det toppen som var målet.
Det gikk rimeleg greit å finne posten som var satt opp, for her skal ein faktisk berre gå etter det høgste punktet. Det går ein tydleg sti fra Røyteholet og vidare mot "Speigelen" som den populært vert kalla. Eit par hundre meter før ein kjem heilt bort til den, så er det berre til å ta av fra stien, og bryte av til høgre mot det som ser ut til å være det høgaste punktet og vips! så ser ein posten litt innpå. Heilt greit å finne fram.
Det tok meg ein halvtime fra eg parkerte sykkelen, og totalt ein time og 58 minuttar sidan eg sykla heimefra. Distanse var 15,5 km.

På denne fine sommardagen vart det klar sikt til alle kantar: Mot Jotunheimen, Breheimen, Haugmelen og gudane må vite kva dei heiter alle toppane vi ser herfra. 
Etter å ha klipt kortet og satt signaturen min i boka som nr. 38, rusla eg ned til "Speigelen" for fyrstekake og RedBull. Her kunne eg sjå nedatt på huset mitt, men også Skagastølstindane og Feigefossen. Rett fint var det!
Eit kvarters pause måtte eg unne meg, før det var berre til å labbe nedatt tiol Nakamuradoningen. På att med sykkelsko og hjelmen, og i adskillig større fart enn opp, så tok eg vegen om Sjåflat og Joranger.
På den måten vart det ein fin rundtur, og vel heime viste Strava i underkant av 30 km. 3,7 av desse var til fots, resten på to hjul. Heile turen i overkant av tre timar, og det inkluderer klesskifte, skobytte, fotos og ein liten matbit. 

Løysinga med å sykle til ein Topptrim syntes eg var såpass vellukka, at det ikkje skal utelukkast at eg gjer det fleire ganger. Bolstadnosi og Grånosi er dei første eg kjem på i så måte. Vi får sjå korleis det blir...
Eg anbefaler iallfall folk i Gaupne og dei andre næraste nabobygdene til Nipa å gjere det samme. Da får de ei god sykkeløkt, og ein fin liten topptur som kan by på flott utsyn.


Bilder: 

Det er ikkje noko varde på toppen, men posten er rimeleg grei å finne likevel. Den er ganske enkelt plassert der den skal være, på det høgaste punktet:-) Herfra kan Nipa by på fint utsyn, til tross for den beskjedne høgda over fjorden. Heilt i bakgrunnen ser vi t.d. Skagastølstindane.





"I can see my house fram here" var ein tittel på ei plate av progrockbandet Camel. Og fra Nipa kan mange gåpningar sjå sitt hus. Fint å sjå NED på Engadalsvegen og Engadalen også.


Desse kjende toppane markerer seg godt i fjellheimen.




Og altså: Heilt opp hit kan ein sykle. Hvis ein gidd. Tenk på at herfra er det kun ein halvtime til toppen, ein tur som også mindreårige kan klare ganske så greit, dvs. gåturen fra parkering til toppunkt.







Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar