onsdag 29. november 2017

"Lustrabakkar 2018"

Som nemnt på samankomsten i Luster SK fredag 17.11. så lagar vi til ei morotevling for neste år. Dei siste tre åra har vi hatt "uoffisielle klubbmeisterskap", som har vore å klatre opp ulike bakkar fortast mogleg.

Dette utvidar vi til neste år, men det er fortsatt mest ein konkurranse mot oss sjølve, for å teste kva ein er god for. Vi er ulike på så mange måtar, så det kan aldri bli heilt rettvist uansett.

Måleutstyr: Strava, og dei segment som er lagt inn der.
(Nei, eg har ikkje laga ti segment spesialdesigna for meg sjølv. Faktisk har eg berre laga eitt av dei)
Og hugs: Hvis det ikkje er på Strava, så har det ikkje skjedd.


Det er derfor plukka ut ti forskjellige bakkar rundt om i kommunen. Dei ti er kjende og "kjære" bakkar som antaglegvis alle av oss har sykla opp på eit eller annan tidspunkt.
Bakkane er delt inn i fire ulike kategoriar, akkurat slik som i "ordentlege" sykkelritt, og så har vi lokalt preg på dei heile.

"Konkurransen" hvis vi kan kalle det så, varer fram til 1.9.2018. Da tek eg føre meg alle bakkane, og legg inn deltakarar og poeng etter sjølvkomponert skala. Meir om denne nederst i posten.
Det er kun medlemmer i Luster SK som vert med i sjølve "tevlinga".

Vi byrjar med dei to "lettaste" bakkane, dei er plassert i kategori 4:
Nr. 10 er antaglegvis kommunens mest brukte bakke, nemleg det som heiter Neshøgdi climb.
Bakken er 1,5 km. lang, stig 61 høgdemeter og har eit snitt på 3%. Brattaste parti (som er svært kort) kjem opp i 6,7%
Rekorden er satt heilt tilbake i 2012 og lyder på 2:38.




Nr. 9 er også ein kjent, liten bakke for mange av oss, og den einaste som går delvis på grus.
Stigninga er ca. 850 meter lang, og dei 650 siste er altså på grus, men dette er ein strekning som eg har sykla på racer fleire ganger. Burde ikkje by på problem å ta seg opp hit med smale dekk. Ned att må ein nok ta det litt med ro....
Som nemnt: Ca. 850 meter lang, og det stig 87 høgdemeter, dvs. eit snitt på dryge 10%, og det er brattast rett etter start, der vi kjem opp i 13%.
Rekorden er fra hausten 2014 og er på 3:13





Da går vi opp eit hakk, og tek føre oss tre litt tyngre bakkar.

Nr. 8 er Lambhaug climb (riktig høgde) som det står på Strava, også ei mykje brukt stigning i kommunen.
Det er fra Tangaflati og opp til Lambhaug, ei strekning på 2,7 km. der vi skal opp 151 høgdemeter. Snittstigning er på 6%, brattast i byrjinga opp til gamleskulen der vi skal opp i 9%, iflg. Strava.
Bestetid er fra våren 2016 og er på 7:10



Nr. 7 er ein bakke som nok alle i dei ytre deler av kommunen kjenner til, nemleg "Gamleveg Hafslo climb". Dette er som namnet seier gamlevegen på Hafslo, og bakken startar like etter Hans Nes Bygg AS, og varer til vi er ferdige med dei bratte partia oppe på Heggmyrane. Distanse er målt til 1,5 km. og 119 høgdemeter som gir eit snitt på heller pene 8%. Men som vi alle veit: Siste kneika opp til mål, der er det adskillig brattare, heilt opp i 16 og 18% på det verste. Trøsta får være at det ikkje er så langt.
Rekorden er fra sommaren 2014 og er på 4:16



Nr. 6 og siste bakke i kategori 3, er ein litt anonym sak, som mange burde ha sykla mykje oftare.
Det er Dalsdalen climb, 1,4 km. og 137 høgdemeter, som da gir eit snitt på knappe 10%.
Start er like ved Lerisbui i Luster, og mål er der som det går ned att innover mot sjølve Dalsdalen. Avkøyringa til Åsen er på venstre side.
Bakken er litt i trappetrinn og har parti på over 12%.
Rekorden er fra sommaren 2015 og er på 4:53.





Neste nivå, kategori 2:

Nr. 5 er ein velkjend bakke, nemleg Marifjøra - Heggmyrane om gamlevegen på Indre Hafslo. Da vil bakke nr. 8 være ein naturleg del av denne, så da får kvar einskild velje korleis ein vil gjere det.
Bakken er 8,9 km. lang, og stig 341 meter, eit snitt på 4%. Brattast er som på nr. 8, altså eit lite stykke på 9%.
Mrk. at vi ikkje er heilt oppe før vi er komne til avkøyringa til hyttene!
Rekorden er fra nå i sommar, og er på 20:28.



Nr. 4 er opp til samme punkt, men fra motsatt side, nærare bestemt fra Solvorn. Bakken heiter er "Solvorn-Heggmyrane", og den har eg laga sjølv. Det er litt kortare, 6,8 km. men da vi også her skal opp ca. 340 høgdemeter, så vert snittet litt høgare, nemleg 5%.  Stigninga byrjar heilt nede på kainivå, og følgjer hovedvegen til Galden og fylkesvegen til Heggmyrane, altså ingen avstikkarar på gamle vegar her.
Rekorden er fra nå i sommar, 17:06 er tida.



Nr. 3 er ein godbit, og ein bakke som er vorten meir populær siste åra, Col d` Leirdalen (bompengekryss).
Det er kanskje ikkje så langt som dei to andre i same kategori, men adskillig brattare.
Berre 2,7 km. men  284 høgdemeter gir eit snitt på dryge 10%. Brattast den første snaue kilometeren, der det ligg jamnt på 12-14%
Bestetid er satt hausten 2016 og er på 11:07





Da er det berre det beste att :-)

Nr. 2 er Mount Vigdalen. Det er ein lite brukt bakke, men den er svært moro å trille opp, og ikkje minst ned att. Bakken er 5,5 km. og vi skal opp 599 høgdemeter.
Dette gir ein snittprosent på anstendige 11. Bakken byrjar rett etter brua over Jostedøla. Så skal vi heilt inn på Vårstølen i Vigdalen, noko som betyr at vi må inn på bomvegen etter snuplassen. "Jammen, er det ikkje bratt der da?" Jepp, heilt opp i 28% på det verste, noko som gjer at fleire antaglegvis må gå den brattaste biten. Mrk. at det no er fast dekke heile vegen inn.
Rekorden er satt i august 2014 og er på 28:52.



Nr. 1 er sjølve kongebakken vår, ein stigning som alle kjenner; Fortun-Turtagrø.
8,7 km. 724 høgdemeter. Snitt 8%. Brattast heilt på slutten der vi kjem opp i nesten 12%.
Alle kjenner denne stigninga, så noko nærare presentasjon er ikkje naudsynt, men rekorden opp er altså fra sommaren 2016 og er på 31:27. Rekordinnehavar står det litt om her.




Så da er det berre å ynskje lukke til!



Poengskala:

Bakke kategori 4:
Nr.1:10 poeng.
Nr. 2: 9
Nr.3: 8
Nr.4: 7
Nr.5: 6
Nr.6: 5
Nr.7: 4
Nr.8: 3
Nr.9: 2
Nr.10: 1
Alle som fullfører får eitt poeng, berre så det er nemnt.

Bakke kategori 3:
Nr. 1: 25
Nr. 2: 20
Nr. 3: 15
Nr. 4: 10
Nr. 5: 9
Nr. 6: 8
Nr.7: 7
Nr. 8: 6
Nr. 9: 5
Nr.10: 4
Nr.11: 3
Nr. 12: 2
Nr. 13: 1
Alle som fullfører får 1 poeng.

Bakke kategori 2:
Nr. 1: 50
Nr. 2: 40
Nr. 3: 30
Nr. 4: 25
Nr. 5: 20
Nr. 6: 15
Nr. 7: 10
Nr. 8: 9
Nr. 9: 8
Nr.10: 7
Nr.11: 6
Nr.12: 5
Nr.13: 4
Nr.14: 3
Nr.15: 2
Nr.16: 1
Alle som fullfører får 1 poeng.

Bakke kategori 1:
Nr. 1: 100
Nr. 2: 90
Nr. 3: 80
Nr. 4: 70
Nr. 5: 60
Nr. 6: 50
Nr. 7: 40
Nr. 8: 30
Nr. 9: 25
Nr.10:20
Nr. 11:15
Nr. 12:10
Nr. 13: 9
Nr. 14: 8
Nr. 15: 7
Nr. 16: 6
Nr. 17: 5
Nr. 18: 4
Nr. 19: 3
Nr. 20: 2
Nr. 21: 1
Alle som fullfører får 1 poeng..

tirsdag 28. november 2017

Norsk narkotikapolitikk, og dei fatale konsekvensar det fekk for oss.

INFO: Denne posten er etterkvart blitt veldig lang, og kan verke noko repeterande og kjedeleg for den som går inn her for første gang.

Rekkefølga på innlegga er redigert pr. 4.4.2018. Det er fra den dato det eldste innlegget som er øverst, og det nyaste kjem nederst.

Legg gjerne att ein kommentar, men stå isåfall fram med navn. Eg driv med dette under fullt navn, og forventar at andre gjer det same.


****************************************
28.11.2017
Flashback:
Det er ein gang på 1990-talet, i ein tettstad i Sør-Norge.
Nokre vekers spaning mot eit bestemt miljø har avdekka bruk av narkotiske stoff, og det er handfaste opplysningar på at det vil bli nytta slike stoff av fleire personar da desse skal treffast på ei kjend adresse.

Det vert bestemt å aksjonere. Beslutningar vert innhenta av rettssystemet, slik at formalitetane er i orden. Mannskap vert kalla inn, ekstrabevilgningane er allereie på plass. Sidan dette er ein fredagskveld, så må alle tjenestemenn/kvinner få overtidsbetalt, og i tillegg kan det verte snakk om transportar rundt om i landet hvis det blir varetektfengslingar osv.


Dei aktuelle personane vert overvåka, adressa er som nemnt kjendt, så det er etablert ein spaningspost i nabolaget. Her kan ein ha kontroll på trafikken til og fra adressa.

Utover kvelden kjem det nokre personar på besøk, og aksjonen er i gang. Alle menn/kvinner kjenner sine oppgåver, og som troll ut av den kjende øskja er vi inne i det aktuelle husværet. Alle utgangsdører og vindauge er kontrollerte av politifolk som passar på at ingen prøver å stikke avgarde, eller prøve å kaste ut narkotika.

Personane inne i husværet anar ingenting før dei ligg på golvet påsatt håndjarn. Dei vert frakta til arrest, framstilte for lege for blod og urinprøvetaking, samt at alle dei involverte sine husvære vert ransaka.


Resultat: Fire personar pågrepne på fersken medan dei røyka hasj. Det vart kverrsett (nynorsk for "beslaglagt") 10 g hasj, noko som på den tid hadde ein verdi på ca. kr. 1000,- hvis eg ikkje hugsar feil.
Ellers vart det funne litt brukarutstyr, men ikkje noko som tyda på bruk av tyngre stoff. Dei involverte innrømma at, joda dei hadde samlast for å høyre på Led Zeppelin og å hygge seg med ein blås attåt, samt nokre øl.
Dei fekk kvar sitt forelegg etter avhøyr, og alle vart dimitert neste morgon.


Der kunne forsåvidt historia ha slutta, men i bilen på veg heim så byrjar eg for første gang å tvile på det eg akkurat har vore med på.
Kva skade gjorde desse fire karane eigentleg?
Dei hadde samlast for å høyre på god musikk. Som tilbehøyr fyrde dei av kvar sin hasjblås, og så satt dei der da. Høyrde på noko av det beste som er laga av rock, kosa seg med blåsen sin, og hadde det, vil eg anta, kjempebra. Iallfall til dei låg med trynet i parketten med 200 kg. politi oppå seg.


Fast forward til 2017:
Mykje har skjedd sidan den gangen på 1990-talet. Eg har forlengst slutta i etaten. Og det kunne ikkje falle meg inn i halvsøvne å byrje der att heller. Spesielt ikkje etter den opplevinga som vi har hatt med politiet og ikkje minst POD sidan 2015. Sidan akkurat denne hendinga nå er blitt advokatmat, nettopp grunna dei nemnde instansar, så skal det ikkje seiast meir om den saka. I denne omgang. Mine erfaringar med dei er nærare skildra i eit slags bokmanus som eg håpar å få utgitt ein gang i framtida.

Eg har for lenge sidan kome til den konklusjon at norsk narkotikapolitikk er totalt feilslegen.
Det har ikkje vore noko enkel konklusjon å komme dit, det har teke fleire år.
Derfor skal eg ta litt historikk:
Eg var 22 år gamal da eg byrja på det som da heitte Politiskolen i august 1987. Det var reine tilfeller som gjorde at eg byrja der, men når ein først var der, så var det vel berre å prøve så godt ein kunne.
Sommaren 1989 gjekk eg ut av skulen, med karakterar ca på snittet. Det einaste faget eg eigentleg fekk særleg dreis på var av alle ting..... Tvangsfullbyrdelse.... Dvs. handsaming av inkassokrav, det som namsmannen steller med. I våre dagar er vel slikt eit arbeid nærast ute av etaten, akkurat som ei mengde andre sivile saker som den gang låg naturleg til eit lensmannskontor. Kven av dagens nyutdanna politifolk kan vel i dag tenke seg at lensmannen i si tid handsama t.d. barnebidrag??

Det vart litt farting rundt om i landet på diverse arbeidsplassar i tida fra 1989 til 1997. Eg fant at arbeid med narkotika var eigentleg ganske interessant, og prøvde å lære meg litt opp på forskjellige typar stoff, alt fra hasj, til amfetamin, LSD, heroin og you name it. Kunnskap er aldri feil.

Mantraet fra første dag i etaten var at all bruk av narkotika var absolutt tabu. Dette vart innprenta omtrent fra den første timen vi hadde på Politiskulen. Alkohol og røyk derimot, det var OK. Som ei lita avsporing var eg ved eitt einaste tilfelle inne på røykerommet på Politiskulen. Det var ei sjokkerande oppleving, og stanken der inne fra kjem eg aldri til å gløyme. Det var heilt grusomt, og den einaste staden eg har opplevd verre var på mottaket for våtorganisk avfall på Simas sommaren(!) 2007.
OK, røyke nikotin gir ikkje den store rusen, og har vore ei lovleg vare her i landet i årevis. Sidan 1989 har heldigvis haldninga til røyking endra seg mykje og det skal han ha, Dagfinn Høybråten: Den lova fra 2004 (var det vel) skal han ha all ære av.

Eg hadde også den mildt sagt tvilsamme gleda av å være med på Politiskulen si juleavslutning i 1988.
Som 23-åring hadde eg smakt sterk drykk mang ein gang og var ein smule bevisst på kor stort inntaket burde være før alt ville gå til helsike.
Det var nok ikkje alle som hadde samme erfaring, for å sei det slik.

La oss berre konkludere: Det var .... selsomt.


Men uansett kor drita full ein kunne være, det vart aldri prøvd narkotika. Det ville ha betydd slutten på arbeidslivet innan politiet, for det var OK å være snydens på julebordet, så lenge du ikkje delte ein rev med ein kamerat og høyrde på Black Sabbath på stereoen.
Apropos julebord..... Eg arbeidde på eit par politistasjonar i ein annan landsdel medan mine kollegaer markerte adventstida med sin lokale versjon av Sodoma og Gomorra. Det å være edru på ein slik kveld/natt var mildt sagt rart. Det er ikkje aktuelt å brodere det ut nærare.


Heller ikkje på desse, la oss kalle dei "utagerande" juleborda var det noko snakk om narkotiske stoff. Alkohol i BØTTER var ok, men alt som kunne minne om sterkare(???) rusmiddel var totalforbode.


Det var først litt utpå 1990-talet, på ein politistasjon ein ikkje angitt stad, at eg for første gang traff ein kollega som hadde eit litt anna syn på dette med narkotikapolitikk enn det som var vanleg på den tida.
Han var av den (den gang) radikale oppfatning at narkotika burde avkriminaliserast, da dette ville ta botn ut av mykje av vinningsbrotsverka som likevel nesten aldri vart oppklara. Det var opplest og vedteke at mykje av vinningsbrotsverka i og rundt Oslo på den tid vart utført av narkomane som var ute etter lett omsettlege varer. Dei kronene som dei narkomane så fekk inn, brukte dei til å finansiere dopbruket sitt med.
Mrk. at dette nok til ein viss grad var korrekt. Dette var før vi hadde EØS, og mobile kriminelle fra andre land var framleis noko sjeldant.
Vedkommande som hadde desse radikale meiningane vart avfeia med dei vanlege frasene om at narkotika er jo såååå farleg, og at dersom du tek ein einaste hasjblås, så er du eigentleg hekta. Deretter vert det berre sterkare og sterkare stoff, og til slutt endar du dine dagar som eit vrak bak Oslo S.
Dette var heilt vanlege meiningar i politiet på den tid: Ein hasjblås, så var fortapinga rundt om eit par hushjørner.

Årsaka til at eg hugsar akkurat denne kollegaen var ikkje berre at han var den einaste eg hadde møtt som forfekta desse meiningane. Han var også ein svært flink politimann på alle vis, ein av dei dyktigaste eg har jobba med.


Litt utpå 1990-talet, eg kan ikkje hugse året nå, så vart det skipa ei foreining som kalla seg Norsk Narkotikapolitiforening. Eg melde meg ganske så kjapt inn i denne foreininga, da eg syntes dette var eit godt tiltak. Kampen mot narkotika var viktig, og vi hadde vel ingen ungdommar å miste til denne forferdelege svøpa som låg over landet vårt?
For det var det som var baktanken: Beskytte unge og barn fra narkotika, nærast koste kva det koste ville. Eg syntes det var ein god ting å bruke dei "knappe ressursane" i politiet på, altså det å beskytte samfunnet mot den gifta som narkotika var og er.
At det alt på den tid døydde adskillig fleire av både tobakk og alkohol var det ingen som verdiga ein tanke. Her var det fastslege at narkotika var det desidert verste på jord, verre enn islam er i dag for mange.....

I 2003 var eg eigentleg ganske lei heile etaten. Dei stadige omorganiseringane som det tok årevis å få fullført skapte mykje misnøye, og la det være sagt med ein gang: Det å omorganisere ein så konservativ etat som politiet var den gang på 1990-talet (Og kanskje er den dag i dag, kva veit eg), det må ha vore ein helsikes jobb.
Absolutt ALT som kunne minne om endringar var motarbeida og protestert mot. T.d. tok det eit par ÅR å få på plass at det skulle heite "politidistrikt" istaden for "politikammer". Det var tildels store protestar mot den namneendringa. Som om det skulle være noko å bry seg om.
Likedan var det motstand til at barnebidraga skulle overførast til trygdeetaten, at lensmennene skulle overførast fra Fylkesmannen til Politimeistaren og gud veit kva. Det eg kan hugse best utover 90-talet var at alle klaga. Og eg var ein av dei, det er inga grunn til å benekte det.

Vinteren 2002/2003 byrja eg å søke andre stillingar utanfor etaten. Det å eigentleg aldri ha fri var vorte ganske så belastande. Ein måtte jobbe til alle døgnets tider, på fridagar og høgtidsdagar, og det til ei løn som ikkje var imponerande bra akkurat.
Eg hadde dessutan fått nok av all klaginga som aldri førde nokon veg likevel. Og som tidlegare nemnt: Eg klaga også. Sikkert berre på bagatellar som ein ikkje burde bruke ein kalori på, men slik var heile etaten hadde eg inntrykk av: Eit evigvarande klagekor om mangel på ressursar, dårleg løn, omorganiseringar osv osv.

På den fjerde søknaden fekk eg napp. Det var som kundekonsulent i eit forsikringsselskap, og 28.2.2003 gjekk eg ut av kontordøra på det lokale lensmannskontoret med ny livsglede. Rett nok hadde åra på heimstadens lensmannskontor antaglegvis vore dei beste eg hadde hatt i heile politikarriera, men det var spesielt det å måtte jobbe til alle døgnets tider som var spikaren i kista.
Eg var lei, og vil eg anta, neppe særleg hyggeleg å jobbe med lenger heller.

Den første tida etter at eg slutta hadde ein viss kontakt med mine gamle kollegaer, men gradvis vart det mindre og mindre. Dei som eg hadde trivdes best med i etaten fekk seg gjerne nye jobbar dei og, og det kom stadig til håpefulle nyutdanna politifolk som eg følte eg hadde null til felles med. Og det ville neppe ha vore særleg motverande å høyre på klaginga mi heller.


Etter kvart som åra gjekk og eg vart, tør eg påstå, klokare, så endra også mitt syn på narkotika seg. Var dette eigentleg den enorme samfunnsbyrda som vi hadde vorte indoktrinert med heilt sidan den før nemnde augustdagen i 1987? Og hvis det verkeleg var slik at narkotika var så viktig å kjempe mot, burde ein ikkje da vurdere å prøve noko nytt?
For sidan dei første hasjrøykarane og spede forsøk på psykedelisk dop her i landet på 1960-talet, så hedde det vore opplest og vedteke at dette måtte det være eit forbod mot. All bruk av narkotika er å rekne som MISbruk, så sant det ikkje er utskreve i høve legebehandling da. Morfin er jo eit døme på eit stoff som vert nytta både som rusmiddel og som smertestillande legemiddel.
Uansett, det er gått fleire tiår sidan dei første hasjgutta satt med reven sin og høyrde på Rolling Stones. Det er snart 50 år sidan Woodstock og hippietida. ("If you can remember it, you weren`t really there".)
Men på dei 50 åra, så har det aldri vore snakk om noko anna enn at dopbruk må straffast, og at politiet skal "ta" dei som brukar, omset og produserer narkotika.

Det har utvikla seg til lite pen heksejakt, der openbart sjuke menneske som tunge narkomane tross alt er, vert jaga fra stad til stad i storbyane. Eg hugsar sjølv at vi hadde som målsetning å plage dei som brukte stoff mest mogleg. Ja, "plage" er ordet som vat nytta. Det var aldri snakk om å hjelpe ein som brukte stoff. Han skulle tvert om plagast og uroast mest mogleg, slik at han kanskje vart skremt fra å bruke narkotika fleire ganger.

Nå i ettertid må eg sei at det var ein heilt hjelpelaus tankegang. Lite humant, og svært dårleg behandling av folk som gjerne hadde bruk for hjelp, og iallfall ikkje straff. Eg er faktisk skamfull over å ha vore med på å behandle folk på ein slik måte.
Men på den tid visste eg ikkje bedre. Eg var sikker på at dette ondet måtte ein slå hardt og nådelaust ned på.

Utover på 2000-talet og inn i det nye tiåret, så endra eg meir og meir oppfatning om dette med narkotika og bruken. Åra gjekk, og det var eigentleg ingenting som tyda på at problemet vart mindre. Skulle det brått være slik ein dag at norsk politi kunne utbasunere: "All narkotika er borte! Vi har lukkast!"

Nei. Skal vi tru dei stadige klagesangane fra etaten og deira profesjonelle gråtekoner, så er problemet minst like ille nå, som det har vore sidan 1960-talet.

Og det er da ein burde spørre seg: "Kanskje vi skal prøve noko nytt?"

Men som eg har sagt før: I den erkekonservative politietaten, så er ikkje det gjort i ei håndvending å prøve å gjere ting på ein annan måte enn før. Sjølv ikkje etter 50 år med forbod og eit narkotikaproblem som ikkje ser ut til å bli særleg mindre. Nei, det skal og må straffast for all bruk.



Dog: Det er lys i enden av tunnellen. Ting skjer. Stadig fleire både i og utanfor politiet snakkar no seriøst om ei omlegging av narkotikapolitikken.
Kanskje vi omsider forstår at vi har å gjere med tildels alvorleg sjuke menneske, slik som tunge narkomane tross alt er. Kvifor i all verda skal politiet, som ikkje er utdanna helsepersonell, ta seg av sjuke folk? Det blir som å ta med bilen til røyrleggaren, og sei: "Fiks denne!"

Og når det gjeld lettare stoff, så som t.d. hasj... Er det verkeleg slik at ein blås, og så er vi hekta? Nei. Eg tør påstå å kjenne eit adskillig antal personar som har prøvd hasj, og har latt det bli med det. Kanskje tek dei seg ein blås i hyggeleg lag nokre ganger i året. Kanskje prøver dei det ein gang, og ser at dei heller vil ta seg ei øl istaden, da hasj ikkje var noko tess likevel.
Skremselspropagandaen som  vi vart proppa med i ungdommen, og som eg opplevde vart vidareført medan eg jobba i politiet har spela fallitt. Det å skremme folk fra å prøve noko har vist seg å ikkje fungere.


Så. Kva skal ein da gjere? Skal vi over natta få dette inn i eit legalt system, der det offentlege skal ta seg av salg av stoff til narkomane?
Såklart ikkje.
Det første som ein bør gjere er i det minste å tilby dei tunge brukarane eit verdig liv. Desse sjuke menneska må takast hand om av helsepersonell som kan sitt fag, de veit; dette med bilen og røyrleggaren.
Dernest må vi det minste kunne tilby dei ein smule tryggleik. Det å tilby dei tunge brukarane t.d. eit røyke/sprøyterom burde være lett å få til, samt å gi dei tilgang på reine sprøyter og betra hygiene. Det er ikkje slik at dersom vi fjernar røyke/sprøyterommet, så forsvinn dei narkomane, sjølv om det nesten kan virke slik på einskilde. Det vert berre å feie problema under teppet.

Eg ser heller ikkje ein einaste grunn til at det skal være straffbart å ta seg ein hasjblås. Det er ikkje snakk om legalisering, men ei avkriminalisering. Det er ikkje snakk om å bygge opp eit nettverk med kafear slik som i t.d. Nederland. Hvis du røyker ein hasjblås, så er det ikkje lovleg, men du skal heller ikkje bli straffa i form av t.d. fengsel.

"Men det er skadeleg å røyke hasj!". Ja, eg veit det. Men det er minst like skadeleg å drikke alkohol. I ei ideell verd, så hadde vi klart oss utan rusmiddel, men det ligg i menneskets natur å pirre hjerna med diverse stoff. Dessutan, skal vi forby alt som er skadeleg? Da burde vi iallfall forby tobakk i dag.

"Jammen alkohol har vi da hatt i mange år!" Ja, eg veit det og. Til det er å sei at opium, som er råstoffet til morfin, som i sin tur vi også kan lage heroin av, har vorte nytta som rusmiddel i tusenvis av år. Morfin vart laga som legemiddel for over 200 år sidan, og heroin vart også opphaveleg laga som medisin i 1870-åra. Cannabis har vorte nytta i 5000 år, og råstoffet til kokain, kokaplanta, har vorte nytta til rus i over 1000 år. Alder på rusmiddelet er såleis ikkje noko argument.

"Narkotika er forbode, og det har hjelpt oss!". Nei. Etter 50 år med streng forbodslinje og utan at narkotikabruken ser ut til å minke, så burde vi forstå at her må andre tiltak nyttast. Dessutan er det på sin plass å minne om at vi også har hatt eit forbod mot alkohol her i landet. Det er 100 år sidan, og var ein dundrande fiasko. Forbodet varde i 10 år for brennevin, og i kortare periodar for øl og vin. Forbodet førde til ein drastisk auke i kriminalitet som heimebrenning, smugling og ikkje minst uventa kostnader i form av håndheving av forbodet.
Det høyres kanskje kjent ut??

"Jammen, eit forbod har gjort at det er få som har prøvd narkotika!". Jo, det er kanskje vel og bra, men vi har også ein svært dyster dødsfallstatistikk som følge av narkobruk. Og spør du meg, så er det langt viktigare å hindre dødsfall, enn at hasjbruken aukar ein smule.
Ein motstandar av ei endring av noværande narkoregime vil sjølvsagt hevde at laaangt fleire vil prøve narkotika og ikkje minst hasj dersom vi avkriminaliserer bruk av lettare stoff. Ja, det er mogleg det, men kva med dei som lever svært uverdige liv og som endar sine dagar på gata i Oslo etter ein dose dårleg dop? Trur verkeleg forsvararane av dagens politikk at det vil stryke med haugevis fleire ungdommar og vaksne dersom vi avkriminaliserer t.d. hasj?
Altså, det er ikkje snakk om legalisering. Det er noko heilt anna enn avkriminalisering. Det verkar som om dei konservative, for å kalle dei det, trur at ei omlegging av narkotikapolitikken vil bety dopa folk på kvar ein kafe og sanselause vrak i rennesteinen utanfor huset ditt. Nesten som på einkvar countryfestival på 1980-talet altså, berre med det unntaket at da vi var på Skjåk og høyrde på hestepop og lassojazz, så gjekk det kun i alkohol. I MENGDER. Men det var visst heilt ok.


I Portugal la ein om narkotikapolitikken rundt årtusenskiftet. I åra som har gått har landet vorte hylla for si avkriminalisering av bruk av narkotiske stoff. Der er det ikkje lenger straffbart å ta seg ein hasjblås eller litt partydop i helga. Du må istaden inn til samtale med ein kommisjon.
Det er verdt å merke seg at salg, dyrking og produksjon framleis er ulovleg.
Landet hadde før omlegginga ein svært stygg overdosestatistikk, ein av dei høgaste i Europa. Nå til dags er den tvert om ein av dei lågaste, medan vi her i Norge, som tviheld på den strenge forbodslinja, er i den heilt andre enden. Eg meiner at dette burde fortelje ein del.
OK, den portugisiske modellen er kanskje ikkje fullkomen, men den verkar til å fungere langt bedre enn den norske.
For la oss være ærlege nå: Medan verda hyllar Portugal for den radikale omlegginga, og det strøymer forskarar fra heile verda til Lisboa, så er det aldri tale om at den norske modellen må takast i bruk i andre samanliknbare land. Har vi i det heile teke vorte rekna som eit føregangsland innan narkotikapolitikk?
Nei.
Det seier vel eigentleg sitt.
Og ein viktig ting: Såvidt eg veit så inndreg heller ikkje portugisisk påtalemynde nærast automatisk førarkort til ein som har røyka hasj heller, berre fordi han har gjort nettopp det, røyka altså. Her i landet er dette dessverre vorte heilt vanleg. Under skaleskjul av å drive trafikkarbeid, så inndreg altså norsk politi førarkortet til ein hasjblåsar, utan å sette det i samanheng med ein evt. trafikkfare. Dette er heilt opplagt narkotikapolitikk, og har absolutt null med trafikkarbeid å gjere. At praksisen er kritisert herfra til månen i rettsapparatet og av Siviloombudsmannen synes å være utan betydning. Opplagt ei bevisst dobbelstraff, under dekke av å kalle inndragninga "forvaltning".

Og den som kjenner oss veit at denne praksisen vart svært kostbar for meg og mine.


Ein annan og viktig årsak til at vi bør legge om narkotikapolitikken er ikkje berre det at politiet ikkje har kvalifikasjonar til å ta seg av sjuke menneske. Ved å avkriminalisere narkotika, vil det også frigje store ressursar i etaten, som kan brukast til heilt andre og langt viktigare ting. Det å trygge samfunnet mot terror, netthets, hatkriminalitet, menneskesmugling, økonomisk kriminalitet, kvardagskriminalitet, osv, osv, osv.
Eg kan ikkje få sei det ofte nok: La dei som kan det, ta seg av dei sjuke.


Konklusjonen må bli: Norsk narkotikapolitikk har forlengst spelt falitt, og det trengs ei stor omlegging. Jo før jo bedre.


Det er som nemnt ting som tyder på at noko skjer, også innanfor etaten sjølv. Nyleg vart LEAP Scandinavia etablert. Dette er ein organisasjon for nåværande og tidlegare ansatte i justissektoren som meiner at det er på tide med ei omlegging av dagens ruspolitikk. Eg er svært nøgd med å sei at eg er medlem der. Det at ein slik organisasjon i det heile teke eksisterer ser eg på som eit godt teikn. Det hadde vore utenkeleg på den tid da eg var ansatt i etaten. Det er ein liten organisajon, og det er heilt i startfasen, men med eldsjeler på plass, så er dette eit steg i rett retning.
Responsen fra Norsk Narkotikapolitiforening og forsvararane av den noværande politikken har vore akkurat som forventa: Svært negativ og med openbart liten sans for dei nye tankane, men det får nå våge seg.


Til slutt:
Det er kanskje nokon som trur at eg gret for mi sjuke mor? Ja, eg har opplevd dødsfall i familien, dødsfall som plagar meg kvar time og minutt. Og her kunne eg ha skreve mangt og mykje, men da dette som sagt er løfta opp på juridisk nivå, så vil eg avstå fra det i denne omgang.

*********************************
Oppdatert 14.12.2017:
Hyggeleg å sjå at denne posten vart rimeleg godt besøkt.
Eg sende inn denne til Politiforum, fagbladet for Politiets Fellesforbund, og dei ville ha med ei litt forkorta utgåva i sitt neste blad, det synes eg faktisk var veldig hyggeleg. Vart nesten litt stolt :-)
Fint at det er rom for ulike haldningar i fagforeiningsbladet.
Kanskje vi får innlegget på nett også???

Ellers har jo verda gått framover sidan sist....
I går, 13.12.2017 kom så meldinga om at på Stortinget er det nå fleirtal for ei omlegging av norsk narkotikapolitikk. Ansvaret skal nå overførast fra justis til helse.

Og det var på tide.
Det er for seint for oss, men kan nokon andre sleppe å oppleve det vi har vore igjenom med Vest Politidistrikt og Politidirektoratet (etatane som får NAV til å sjå ut som ei velsmurt supermaskin, og Statens Vegvesen som forbildet til Toyota), så har det kanskje ikkje vore heilt nytteslaust likevel.

Det er neppe ei bombe at det ikkje er eit  einstemmig Storting som står bak dette forslaget (det står att mykje sakshandsaming enda), for Frp og Krf er sjølvsagt i mot.

Men det er ikkje så nøye kva desse partia meiner. Eit av dei var imot at homofili (Mellom menn vel og merke. Lesber var ok.) skulle avkriminaliserast i 1972, medan det andre har ein justisministar som tvilar på menneskeskapte klimaendringar.
Det seier eigentleg det meste. Men smått ironisk at eit parti som kallar seg FRAMSTEGspartiet er imot ei endring av ein politikk som har vore feilslegen i 50 år.

For igjen: Kva helsefagleg kompetanse har politet eigentleg? Utanom å ta seg av gale menneske og frakte dei attende til den psykiatriske klinikken? (Det har eg vore med på adskillige ganger. Lite morsomt.)
Svar: Null.
Vi overlet ikkje til justisvesenet å ta seg av KOLS-pasientar, anorektikarar, slagpasientar, demente og gud veit kva. Så kvifor i all verda skal da politiet ta seg av tunge narkomane?
Eg går da ikkje inn på bakeriet når eg skal skifte olje på bilen min.

Uansett: Det er eit svært godt tiltak som no er satt i gang. Det går smått, men det går rette vegen.
Vi er langtfra i mål enda, men ALT er bedre enn det som har vore. Ikkje overraskande er fleire sentrale personar i etaten allereie ute og klagar sin nød over at Stortinget tenker nytt. Akkurat det var sørgeleg forutsigbart.
Som eg har skreve før: Politet er antaglegvis landets mest konservative etat, og alt som smakar av endringar skal og må motarbeidast. Skomaker; Bli ved din lest.

*********************************************

Oppdatert 18.12.2017:
Akkurat som ein kunne rekne med, så tok det ikkje lang tid før dei kritiske røystene meldte seg mot Stortingets fleirtal for ein reformert narkotikapolitikk.
"Tragisk". "Skandale". "Hasard med unge mennesker". "All bruk av narkotika må framleis være straffbart".

Ein trengde ikkje være med i Åndenes makt for å kunne forutsjå desse utsegna.

Men nesten alle var einige om at narkomane treng hjelp. Og mange av dei som meiner dette, synes også at det er ein feil at helsevesenet skal overta ansvaret for desse sjuke menneska.

Les det ein gang til: Dei synes det er feil at helsepersonell skal ta seg av sjuke menneske....
Eller: Dei seier noko slikt som "Ja, men dei narkomane treng hjelp, og det er feil at ansvaret skal overførast til helsevesenet."

Og det er da ein tenker: WTF???

Seriøst?? Narkomane treng hjelp, men det skal dei ikkje få fra fagfolk?
Kven skal dei ellers få det fra?
Politiet? Posten? Thon Hotels? Hydro?

Krampetrekningar fra konservative politifolk som vil behalde alt slik det har vore siste 50 åra.
Nokre seier rett nok da at "jo, helse og politi må begge bidra", men det er stort sett etter at dei er gjort kjent med inkonsekvensen av at det er ein skandale at helsevesenet skal overta ansvaret....

Det er trist å sjå.


Kvifor er det slik? At norsk politi ikkje kan godta at sjuke menneske skal få hjelp istaden for straff? Kva andre yrkesgrupper burde i såfall politiet teke seg av? KOLS-pasientar? Alkoholikarar? Anorektikarar?

Argumentet om at narkotika er skadeleg er ikkje godt nok. Det er lassevis av andre stoff som er minst like farlege. Narkotika er ikkje sunt, sjølv om mykje nå tyder på at cannabis kan ha medisinske fordelar, og faktisk var i salg på norske apotek fram til 1965. Eit årstall som neppe er tilfeldig, da premissa for dagens norske narkotikapolitikk vart lagt i 1964..... På den tid var det forbode å være homo, og vi hadde dødstraff til bruk i krigstid. I motsetnad til å ville sanksjonere dei skeive og dødsstraff i krig, så har narkotikalovgjevninga stort stått på staden kvil sidan den gang.
Ikkje eit kvalitetstegn.

Dei siste åra har det også vore mogleg å få cannabis utskreve som medisin innan Schengen. Det betyr igjen at ein kvar norsk borgar kan reise til t.d. Amsterdam, få ein legeattest på medisinsk cannabis, og ta med seg "godsaker" heim til Furet Værbitt, utan å risikere straff.
Ved å få dette inn i lovlege former, så tek vi også bort mykje av den svarte marknaden som tross alt er der, anten vi vil eller ei.


Det O Store Problemet for norsk politi heiter "Politidirektoratet". Oppretta for ca 15 år sidan for å betre styringa av norsk justisvesen. Sidan den gang har det est ut til ein byråkratisk oppbevaringsplass for overflødig B-vare av norske politileiarar. Diverse reformar innan etaten har gjort at alle dei som ikkje var flinke nok til å fortsett ute i politidistrikta, istaden får seg ein jobb i POD der dei så skal leie norsk politi. I praksis: B-varen skal styre A-varen.

Det er kun i staten slikt er mogleg.


Mine eigne erfaringar med POD har vore svært dårlege. Hvis ein i det heile teke får respons derfra, så er svara skreve på ein slik måte at ein lekmann umogleg kan forstå det. Eg har såklart teke vare på all kommunikasjon eg har hatt med både Vest Politidistrikt og POD, og "effektiviteten" har vore... skal vi sei... selsom...
For å ikkje legge all skuld på POD, så kan ein jo nemne at Vest politidistrikt brukte tre-fire veker på å vidaresende ein mail i januar i år. "Sjukdom og stort arbeidspress" var visst årsaka.


Greit å ha nokre patetiske orsakingar å komme med.

På tjenestemannsnivå fungerer norsk politi greit nok, slik til kvardags. Problema startar når vi har ei samansausing med retts og påtale. For av ein eller annan grunn er det slik at norsk politi skal være leia av juristar.
Har aldri forstått kvifor.
Må ein være jurist for å være ein god leiar? Mine erfaringar er vel heller det stikk motsatte. Mange av dei politijuristane eg har vore borti har tvert om vore ganske så middelmådige leiarar. (For å være snill) Og det gjeld både medan eg jobba i etaten sjølv, og ikkje minst etter at vi hamna i nærkontakt med dei for snart tre år sidan.
Gudbedre, der har det vore mykje skrale saker.... oj-oj....
Det verste er at dei flinke og dyktige politijuristane sluttar, medan "A-varen" altså vert styrt av "B-varen" i POD. Det kan berre ikkje gå bra.

Geee.


Eg har to kapittel i boka mi som omhandlar møte med det offentlege etter det vi var igjennom for snart to og eit halvt år sidan. Eit omhandlar tida like etterpå, og eit kapittel tek føre seg prosessen fra juletider i fjor, da det kom fram heilt nye opplysningar.
Og som sagt; Eg har teke vare på all kommunasjon eg har hatt med dei, og kan derfor dokumentere alt.

Men det er snart ikkje mitt problem lenger.
*********************************************
Oppdatert 2.2.2018:


Eg vil atter ein gang nytte høvet til å takke alle dei som har kome med gode ord og ros, spesielt etter at Politiforum gav ut ein litt forkorta versjon nå i romjula.
Eit litt redigert innlegg kom også på trykk i BT noko seinare i januar.
Det vart også ein viss diskusjon inne på Facebook-sidene til Politiforum, og det kan vi være med på, så lenge det føregår i saklege former. Det er nemleg ikkje alltid det skjer på "boka", noko som er hovedårsaka til at eg ikkje ferdast der så mykje lenger.



Men attende til dette med norsk narkotikapolitikk....
I høve at innlegget i Politiforum også vart lagt ut på ABC Nyheter sine nettsider, så kom eg over desse  overskriftene. Begge er i fra januar 2018.



Det kan også være verdt å merke seg denne historia vedr. dei svært grove og omfattande sakene fra Tysfjord, som VG avslørde i fjor.




Link til sakene kan ein finne her og her fra ABC, og her fra VG.


Som vi ser vert ein altså dømt til 11 års fengsel for å ha smugla cannabis til landet, rett nok ein heller stor mengde på 450 kg. men dog.
Ein mann som tragisk nok stakk i hel bror sin etter eit betydleg alkoholinntak får sju og eit halvt års fengsel.
Det å misbruke kvinner "i ein spesielt sårbar situasjon" vert kvalifisert til ein dom med halvparten så lang soning som å smugle 450 kg hasj...

Det er noko fullstendig gale med rettspraksisen og straffenivået når vi samanliknar desse sakene.
Alle sakene er for ordens skuld norske. Det er avsagt dom i alle sakene nå i januar 2018.

Det er altså vesentleg verre å smugle 450 kg. cannabis inn i landet, enn det er å knivdrepe ein person, sjølv om det rett nok kan være snakk om nødverge og gud veit kva. Eller det å misbruke kvinner i årevis under påskot av å kunne snakke med dei døde og å utgi seg for å være "sjaman".
(Les: "Kvakksalvar")

Alle dommane kan, såvidt ein kan lese utfra avisreferata, ankast til lagmannsretten.



Og forresten:
Kva rusmiddel var det snakk om i saka med knivdrapet?
Treng ein eigentleg å spørre?

"Something is rotten...."



Men som vi alle har registrert; Ting skjer. Kanskje det skjer sakte, og endringane er mindre enn vi kunne håpe på, men allikevel.
Derfor vil eg gjerne ta med at eg nå i januar hadde gleda av å treffe andre medlemar i den heller nystarta foreininga LEAP Scandinavia.
Dette er ein organisasjon som vil fronte ei endring i norsk narkotika politikk, der grunnlaget er at politikken skal være tufta på eit humant og kunnskapsbasert grunnlag.
Dagens politikk har sine røter fra 1960-talets moralfilosofi, og nærast barnsleg naive førestillingar om eit slags rusfritt samfunn.
Til det er å sei: Velkommen til 2018. "The war on drugs" er tapt for mange år sidan. Og når har i det heile teke straff hjulpe ein rusmisbrukar??? Eller andre lovbrytarar for den del, men det er ein annan sak.
Hvis vi tenker oss litt om..... Hvis barnet ditt vert ein narkoman.... treng vedkommande straff? Kanskje vi skal hjelpe han/ho istaden?

LEAP er framleis ein heller liten organisasjon, men berre det at noko slikt er starta er ein radikal endring fra den tid da eg var i politiet. Da hadde noko slikt vore utenkeleg. Heldigvis er det kome nye og klokare tankar sidan den gang, noko vi antaglegvis bør takke omlegginga til Høgskule for.

LEAP består gjerne av noværande og tidlegare politifolk som har det til felles at vi vil endre dagens narkotikalovgivning, og overføre ansvaret til helsevesenet. Det er også personar med meir akademisk bakgrunn, innan statsvitenskap, jus og kriminologi.
Mange av desse personane traff eg altså nå på eit møte på Austlandet nå i januar, og eg må sei eg vart imponert. Eit veldig høgt kunnskapsnivå, svært hyggelege og omgjenglege personar, som eg verkeleg ser fram til å treffe att i framtida.
Dersom du har bakgrunn fra justissektoren (T.d. fengselsvesenet, tollvesenet, politiet, retts og påtale) på eit eller anna slags vis, og meiner at dagens narkotikapolitikk må endrast, så bør du melde deg inn. Helst i går. Følg lenka litt lenger oppe i denne posten.
Eit pussig trekk er at medlemane gjerne er heilt i byrjinga av politikarriere, eller i slutten, hvis dei ikkje har slutta heilt da. Dei i midten manglar. Årsak? Det å meine noko anna enn det som har vore offisiell haldning i politiet, er kanskje ikkje direkte karrierefremjande...

Eg hadde også den kanskje enda større gleda av å møte leiaren i Foreningen Tryggere Ruspolitikk.
Av og til treffer du menneske som du berre blir imponert over, og dette var eit slikt tilfelle.
Med slike flotte menneske som FTR og LEAP kan by på, så ser eg faktisk lyst på framtida. Det vil framleis ta tid, javel, men endringane kjem. Garantert.
Snart vil vi ikkje lenger kunne straffe ein sjuke personar. Det er, som sagt til det kjedsommlege nå, på høg tid.
*********************************************


Oppdatert 3.2.2018:
Den observante lesar ser at overskrifta er endra.
Ikkje utan grunn.
Dei som kjenner oss veit at vi mista eit kjært familiemedlem fordi han innrømma å ha røyka hasj sju ganger. Fire månader etter siste hasjblås, så vart førarkortet hans inndrege, grunna "ikke edruelig", som det stod i vedtaket.
Dette fant han så urettvist at han ikkje klarde å leve med det, og tre veker etter inndragninga, så tok han altså livet sitt.

Nå i ettermiddag vart eg merksam på enda ein dom (den er no rettskraftig), som sler ettertrykkeleg fast at ein slik inndragningspraksis ikkje er heimla i lov, og faktisk er ugyldig.
Det er slett ikkje første gang at rettsapparatet kjem fram til dette, men POD (landets mest uduglege direktorat???) har openbart ikkje forstått teikninga.
Det er mildt sagt sjokkerande at eit direktorat beståande av ei mengde juristar ikkje kan tolke lovteksten korrekt.
Så sjokkerande var det, at eg måtte ta meg ein runde i spinningsalen for å roe meg ned ein smule.
Ein skal som kjent helst ikkje skrive noko i affekt.

Eg har nå i over 13 månader spurt Vest Politidistrikt og POD kva dei vil gjere for å rette opp dei feil som vi vart utsatt for. Utan resultat, dei verkar totalt handlingslamma og utan evne og vilje til å finne konstruktive og gode løysingar.
Eg gav dei siste frist nå 1.2. men da ba dei om 14 dagars ekstra handsamingstid...

Uansett; Det blir "too little, too late".

Feiltolkninga av lova kosta oss svært dyrt.


Eigentleg hadde eg tenkt å la denne sivilrettslege prosessen forbli anonym, men når ein likevel har teke steget ut, så må ein berre fortsette.
Nei, eg er ikkje lenger trist eller bitter. Eg er fly forbanna. Og eg meiner eg har god grunn til å være det og.



For litt meir lesning, sjå her.


Dommen er som sagt rettskraftig, og kan lesast her.

*********************************************

Oppdatert 27.2.2018:
Sidan sist har det vore ein viss diskusjon lokalt om dette med avkriminaliseringa av cannabis. Diskusjonen har gått føre seg på FB-sidene til Luster Arbeidarparti, eller til personar med tilknytning til det nemnde partiet.

La det være sagt med ein gang: Eg er rykande uenig med konklusjonane som det lokale Arbeidarpartiet har kome fram til.
Og la det også være sagt: Dette skal gå på sak, ikkje person. Tvert om har det lokale partiet svært mange flinke, hyggelege og på alle måtar gode menneske i rekkjene sine, men her har partiet bomma grovt.
Sidan det vert altfor tungvint å gjere dette på FB-sidene til Luster AP, så får eg heller ta det her.
Den diskusjonen som evt. kjem, den får vi heller tåle.
Og nei, dette er ikkje noko partipolitisk innspel. Eg held meg laaaaangt unna partipolitikk, og ikkje tusen ville hestar skal få meg inn i noko slikt heller.

La oss ta det fra byrjinga:
Luster AP vil framleis at det skal være straffbart å røyke hasj. Årsaka skal bl.a. være at dette visstnok kan være inngangen til tyngre stoffmisbruk.
Eg må berre spørje: Kven er offeret her? Kven er det, utanom den personen som sjølv tek seg ein hasjblås, som tek skade av det? Kvifor skal vi forby dette, eine og åleine fordi det er skadeleg for den som brukar det? Såvidt meg bekjent er bruk av narkotiske stoff det einaste brotsverk du kan bli straffa for her i landet utan at det er andre enn deg sjølv det går utover.
Skulle vi følgt denne logikken, så burde vi sjølvsagt forbode tobakk og alkohol for nokre hundre år sidan. Eller; Forresten: Det har vi prøvd før. Lenger nede i denne bloggposten har eg teke opp nettopp dette. Vi har nemleg hatt noko som heiter forbodstid her i landet. Eit forbod mot brennevin og vin for 100 år sidan, og som enda opp som ein dundrande fiasko med ein stor auke i illegal tilverknad av sprit, smugling og tilhøyrande vinningskriminalitet. Det høyres kanskje kjent ut? Jepp, og det er fordi at vi har akkurat det samme i dag, med det som vert kalla "narkotika".
Ein annan ting er at "straff" er ei levning fra gamle dagar, som i eit moderne samfunn burde være avleggs. Fengsel og bøter i dag er berre med på å øydelegge folk enda meir enn dei klarar på eiga hand. Fengsling burde være forbeholdt farlege personar, ikkje rusbrukarar. Det er totalt meiningslaust å straffe rusbrukarar, kva skal vel det være godt for? Avskrekking?

Luster AP meiner at ei avkriminalisering av cannabis er ei snikinnføring i det å legalisere cannabis, og det ikkje gir meining i å komme med enda eit lovleg rusmiddel, når det er meir enn nok utfordringar med dei lovlege rusmiddel som er. Eg må gjere merksam på at avkriminaliseringa ikkje gjeld berre hasjbruk. Det gjeld også tyngre stoff som kokain og heroin berre for å ta to eksempel. Med reforma på plass, så vil det altså ikkje være høve til å fortsette den svært uverdige praksisen som norsk politi har utført i fleire tiår; bøtlegge sjuke menneske, kun fordi dei har nytta eit ulovleg rusmiddel.
Vel.....narkotiske stoff er her allereie. Dei har vore her i fleire tiår. Hasj vil ikkje forsvinne uansett kor lenge vi skal forby det. I såfall burde vi iallfall snart kunne forvente å sjå resultat av forbodspolitikken, men sidan hasj vart gjort om til eit ulovleg rusmiddel i 1964, så ser det ikkje ut til at det skal forsvinne med det første. Vi har hatt eit forbod i over 50(!) år, utan at det har vore til noko anna nytte enn å stigmatisere brukarane som lovbrytarar. 50 år utan at problemet ser ut til å minke i det heile teke.
Men Luster AP vil altså behalde det slik: Meir av ein politikk som ikkje verkar.
Luster AP er også bekymra for dei auka belastningane som vil tilfalle helsevesenet, no som ansvaret skal over fra justis til helse. Men, vi snakkar om personar som røyker hasj ein gang iblant, ikkje heroinbrukarane på Plata. Såpass mange hasjrøykarar kjenner eg, og det er vel ingen av dei som belastar helsevesenet eit gram meir enn den "vanlege" nordmann. Eg vil da også tru at helseministaren får på plass midlar til dette, det er tross alt nokre år fram i tid enda.

"Ei avkriminalisering vil berre hjelpe dei sterke i samfunnet" og "vil skjerme middelklassen og oppover for å sleppe å komme i politiregisteret".
Beklager, den forstår eg berre ikkje. Eg ser verkeleg ikkje problemet med at personar ikkje vert straffa for å ruse seg uansett rusmiddel eller kva samfunnslag dei kjem fra.
Trur dei at hvis vi avkriminaliserer hasj, så slepp "middelklassen" lettare unna enn "arbeidarklassen"?
Forøvrig ville ein definisjon på "middelklasse" og "arbeiderklasse" vore på sin plass.


Eg fortset vidare nedover i innlegget til Luster AP.
"Ved å avkriminalisera bruken er det meint at det fortsatt skal være ulovleg å bruke, selge og oppbevare cannabis, men at det ikkje skal straffast å bruke."

Slik det ser ut nå, så verkar det som om Stortinget går inn for ein slags "Portugal-modell".
Det inneber at bruk av narkotiske stoff til eige bruk ikkje lenger skal håndterast av politiet. Oppbevaring av mindre kvanta skal heller ikkje være straffbart.
Med fare for å gjenta seg sjølv: Det er på overtid av Stortinget kjem fram til dette. Ser faktisk ikkje ein einaste fornuftig grunn til at det skal være straffbart å ruse seg, om det er på øl, vin, sprit, amfetamin, hasj, heroin eller kva det måtte være. Kvifor i all verda skal politiet, som i ALLE år har klaga på "manglande ressursar" springe etter ein hasjblåsar, ein heronist, ein alkoholikar eller ein tobakksrøykar for den del, berre fordi dei sjølve velgjer å bruke dette stoffet. Ved å overføre ansvaret fra justis til helse, så vil politiet få frigjort enorme ressursar som dei kan bruke til langt viktigare ting, istaden for ALLTID rope på "manglande ressursar". Ja, eg forstår at helsevesenet sikkert vil få sine utfordringar, men i det minste har dei kompetanse til å ta seg av sjuke menneske som t.d. tunge narkomane er. Den kompetansen har ikkje politiet i dag. Og vil heller aldri få.

Så skriv Luster Ap noko som jo stemmer. Cannabis kan være farleg. Ja, det kan det. Ved mykje og hyppig bruk, så er hasj lysår fra å være sunt for kroppen. Men slik er det med alt. Det fins ungdommar som nesten stryk med av å drikke RedBull og Battery på datatreff. Det fins folk som røyker tobakk, og døyr av kols, kreft og anna elendigheit. For ikkje å snakke om den verkeleg store stygge ulven innan rus; Alkohol.

For kor mange døyr av cannabisbruk her i landet kvart år?

Svar: Ingen.
Ja, det døyr folk av narkomisbruk, men det er av tyngre stoff, stort sett overdosar, nettopp grunna ein mislukka 50 år gamal forbodspolitikk. Det er ikkje rart dei døyr, når dei må ty til ein illegal marknad. Såvidt meg bekjent er det ingen som døyr av hasjrøyking.

Kor mange døyr av alkoholmisbruk?

Svar: Faktisk fleire enn av narkotika.

Kor mange døyr av tobakk?

Svar: Fleire tusen kvart år.

Skal vi derfor fortsette å straffe hasjbrukarar? Fordi at INGEN døyr av det?

Det er ikkje rart at hasjbrukarar kan få problem, så lenge det kun er å få på den illegale marknaden.
Rett nok kan vi reise til våre naboland, så som Danmark og Nederland og få medisinsk cannabis, men det synes å være tungvint. Ja, eg veit såklart at vi kan få medisinsk cannabis her i landet og nå, men det er gjort så byråkratisk og tungvint at omtrent ingen gidd å ta seg bryet med det. Derfor går brukarane heller på den illegale marknaden, og held liv i ein svart marknad som i tillegg gjerne sel dårleg varer.

Det er ufatteleg at Luster AP vil behalde det slik. Ja, de trur vel ikkje at den illegale marknaden viser tegn til å forsvinne?


"Ved å avkriminalisere, så vil det bli ein langt lågare terskel for tenåringar og utforske og prøve cannabis, og det vil føre til langt fleire rusavhengige på sikt".
Ja, vil det eigentleg det?
Portugal vert ofte trekt fram som eit eksempel på kor bra det har gått etter at dei la om narkotikapolitikken sin for snart 20 år sidan. Den portugisiske modellen er ikkje perfekt, men iallfall bedre enn den norske forbodspolitikken. Det byggjer eg på antall overdose dødsfall, som er langt høgare i Norge enn i Portugal. Ja, enn i nesten alle europeiske land forresten....
Men hvis vi tek Nederland da, eit land som også sleit med mange overdosedødsfall for ein del år attende. Dei har som kjent ein svært liberal narkotikapolitikk, og da må det være slik at "ungdommane" omtrent røyker hasj alle mann?
Nei. Det vart ikkje slik. Der heller. For der ein har liberalisert narkotikapolitkken, så viser all erfaring at, ja, cannabisbruken går ein smule opp den første tida etter eit "frislepp", for å kalle det så. Men, etter ei tid, og den treng heller ikkje være så veldig lang, så går cannabisbruken nedatt, for så å stabilisere seg, og eit godt bonuspoeng er at overdosedødsfalla etter heroinbruk vert mykje redusert.
Kan det være slik at Luster AP trur at Ola Nordmann brått vil gå over til å bli ein nasjon av hasjrøykarar?
Erfaringa fra andre land tilseier ikkje så. Og Nederland er ikkje sååå ulikt Norge. Det ligg berre to timars flytur unna. Dessutan: Takke meg til nokre hasjblåsarar ekstra her og der, framfor dei enorme fyllekalasa som vi ser, endatil i vår eigen kommune. For eg kan ikkje hugse å ha lest i lokalavisa: "To hasjrøykarar barka saman utanfor ein uteplass i Sogndal". Bytt ut "hasjrøykar" med "øltørste" derimot...


Luster Ap peiker på det nymotens opplegget med "Ungdomskontraktar". Dette krev mykje arbeid, og som vanleg når det kjem fra politiet; mykje ressursar. Kven skulle vel ha gjetta det siste??
Det stadfester berre det eg har hevda før: Politiet brukar kollosale ressursar på slikt dill som dette. La dei bruke sine "knappe midlar" på saker som BETYR noko for folk flest; Vinningskriminalitet, vold, hatkriminalitet på nett og whatever. Det er sikkert ikkje problem å finne område å bruke ressursane sine på, berre det er vilje til det.



Til slutt vil eg ta med at eg spurde kor Luster Ap henta sine opplysningar ifra.
Svaret var at det var kunnskap og erfaring fra eigne medlemar, samt diverse undersøkingar.
Eg er ubeskjeden nok til å kunne påberope meg ei viss erfaring på området sjølv, og har kome fram til ein heilt anna konklusjon. Eg er også pårørande som ei direkte følge av denne lite pene politikken som har vore ført. Ja, det er ein heilt bevisst formulering: Eg er pårørande grunna narkotikapolitikken som vi har ført i dette landet i 50 år, eg er IKKJE pårørande etter rusbruk.

Viktig forskjell.

I tillegg har eg det siste året eller så, hatt gleda av å treffe svært kompetente personar som faktisk har rusarbeid som heiltidsjobb. Det har vore forskarar, statsvitarar, ansatte på Politihøgskulen, juristar, noværande og tidlegare politifolk, tidlegare rusbrukarar.... alle har vi det til felles at vi ser kor enorme ressursar det går til narkotikabekjemping her i landet. Ein slags krig som det ikkje er nokon ende på (etter 50 års forbodspolitikk tør eg sei det slik), og som vi MÅ prøve å kjempe med andre middel.
Kvifor har Luster Ap kome fram til ein heilt anna konklusjon, og kva slags kompetanse sit de med som vi evt. har gått glipp av?

Til alt hell ser det ut til at Luster AP sitt forslag ikkje vil kome lenger til forslagsstadiet. Dei vil da befinne seg i selskap med KrF og FrP på Stortinget. Kvar si lyst.
Alt tyder på at det vert ei endring i narkotikapolitikken her til lands. Det er 30-40 år for seint ute, men bedre seint enn aldri. Til alt hell er Stortinget villig til gjere endringar. Det er mest trist at det lokale Arbeidarpartiet ikkje er i stand til å gjere det samme.

Dagens narkotikapolitkk er berre egna til å halde liv i ein stort illegal marknad som ikkje viser noko tegn på å forsvinne. Da må det være lov å prøve noko nytt.

For å oppsummere:
Luster AP sitt utkast verkar til å være basert på utdatert forskning og haldningar fra ei tid der hasj vart sett på som inngangsdøra til helvete. Slik er det ikkje. Cannabis kan brukast som medisin, og som eg har skreve tidlegare: Alt handlar om mengde. Som med det meste anna altså.
Eg er av den oppfatning at ein moderne narkotikapolitikk må være tufta på humane og kunnskapsbaserte verdiar. Det å fortsette å straffe rusbrukarar er dessverre ingen av delane.
Og nei: Eg har aldri prøvd hasj sjølv. Men alkohol har eg prøvd. Ganske mykje prøving også i si tid.
Vi let det bli med det.

Her: Eit nytt og svært godt tilsvar på Norsk Narkotika Politiforeining sitt regelrett feilaktige oppslag i samme avis fra forrige veke. Eg var ein gang medlem i NNPF. Det er eit medlemskap eg ikkje er spesielt stolt av i dag, det må eg beklaglegvis innrømme.
*****************************************
Oppdatert 7.3.2018:
Etter kun fire dagar fekk eg svar på Luster Ap si FB-side om kvifor deira innlegg om cannabis var sletta. Det var ikkje grunna kritikken som kom i tråden, og det var heller ikkje fordi dei innsåg sine feil.
Vart det hevda.

Årsaka til at innlegget vart fjerna var at dei ikkje ville at akkurat dette eine framlegget skulle ta for mykje merksemd vekk fra "dei mange forslaga som Luster Ap hadde sendt inn til fylkesårsmøtet". "Denne saka skal til liks med over 100 innkomne saker handsamast på demokratisk vis i organisasjonen".

Pussig da, at i dag. 7.3.2018, vart akkurat dette punktet framheva på NRK Sogn og Fjordane sine nettsider....
Ja, eg veit såklart at media (heldigvis) trykker dei saker dei vil, men av dei innkomne framlegga, så var det altså dette eine som dukka opp.

La oss sjå litt nærare på saka.
For det første er det ikkje over 100 saker som skal handsamast på fylkesårsmøtet, iallfall ikkje iflg. saklista som ligg tilgjengleg på Sogn og Fjordane AP sine nettsider.  Det er 94 saker.
Nå veit ikkje eg kva som vert rekna som "mange forslag" i arbeidarrørsla, men iflg. den nemnde lista, så har Luster AP sendt inn fire saker som skal handsamast på fylkesårsmøtet.

Fire saker er altså å rekne som "mange".
Lurer på kva antall som vert rekna som "få" saker? Tre? To? Ei?

Dette innlegget var da også det einaste som skapte ein smule engasjement på Luster AP si FB-side. Sidan 1.1.2018 har det vore fire innlegg, og ingen kommentarar. Når det så omsider kjem eit innlegg som får respons, så vert det sletta etter berre eit par dagar.
Ei rekkje av kommentarane peika på feil og manglar i forslaget, og var svært kritiske.

Hadde Luster AP verkeleg sletta dette innlegget, dersom alle kommentarane hadde vore av den positive sorten?
Eg tør påstå at det hadde dei ikkje.

Til sist respekterer Luster AP mi meining ang. saka, og at vi er einige om å være uenige.

OK; men kvifor ikkje være ein smule villige til å ta til seg ny og oppdatert informasjon?
Det er aldri feil å oppdage at det er tilkome ny kunnskap.
Det er faktisk ganske så befriande.

Kvifor fortsette å basere sin politikk på utdaterte opplysningar, og ikkje minst: Kvifor skal vi framleis straffe rusbrukarar? Luster AP baserer sine opplysningar på eigne erfaringar og kunnskap hos sine medlemmar. Det betimelege spørsmålet blir jo da: Kor mange narkomane har vi i Luster?
Vi får og ei slags oppfatning av at rusreformen kun gjeld brukardosar av cannabis.
Slik er det jo ikkje. Forslaget til rusreform skal omfatte alle typar "narkotika" til eige bruk. Dvs. at ein heroinmisbrukar heller ikkje skal straffast, så lenge stoffmengda tilsvarer vedkommande sitt eige dagsbehov.
Det har altså ingenting med "snik-legalisering" av cannabis å gjere slik som Luster Ap formulerer det. Forslaget inneber avkriminalisering av alle typar narkotiske stoff til eige bruk.

Og kva i all verda slags kompetanse sit Luster AP på som vi andre ikkje veit om?
Det vil eg svært gjerne vite.
Eg har henta inn mykje kunnskap fra fagfolk innan rus, og kjenner likevel at eg veit forsvinnande lite samanlikna med dei. Til tross for at eg altså har hatt narkotika som ein del av mitt arbeidsfelt i fleire år, til tross for at eg dessverre er ein pårørande, nettopp grunna politikken som er ført her i landet, og IKKJE grunna stoffmisbruk i seg sjølv.

På FB-sida til partiet skreiv eg at det var defensivt av Luster Ap å slette på ein slik måte. Det var ganske så mildt og diplomatisk formulert.
Her inne derimot, kan eg skrive det eg vil. Det er ikkje berre defensivt. Det er uryddig, og svakt å slette trådar fordi "det tek merksemda vekk fra dei mange (Fire stk. saker altså. Mi anmerkning) sakene" som Luster Ap har sendt inn til fylkesårsmøtet. På ei FB-side som ikkje har hatt ein einaste kommentar sidan nyttår....

Realiteten er at de sletta tråden fordi det kom inn ei rekkje kritiske kommentarar fra store deler av landet, fra fagfolk innan rus/narkotika. Denne kritikken tålte de ikkje.

Kall ein spade for ein spade.

Og eg gjentek det gjerne: Det er iallfall 100% sikkert kva parti ein ikkje skal stemme på ved neste kommuneval.

Kvifor ikkje innsjå at ein har gjort ein tabbe, og trekke heile framlegget?
DET, hadde demonstrert styrke. Slik det er nå, så fortset ein berre å grave seg lenger og lenger ned.

**********************************************
Oppdatert 3.3.2018:
Som tidlegare nemnt, så vil eg sjå litt nærare på dei ulike partia si haldning til dette med ruspolitikk og kva programma deira fortel oss.
Vi har vore innom AP her i Luster, noko som eigentleg var tilfeldig. Det starta med eit bilde som vart lagt ut på ei FB-side til ein privatperson som var deltakar på Luster AP sitt årsmøte. Sidan balla det berre på seg, som det heiter.

Vi er ferdige med AP i denne omgang, og neste parti ut er Kristeleg Folkeparti.
Rekkefølga er heilt tilfeldig, hvis det er nokon som lurer.

Eg har teke utgangspunkt i Krf Luster sitt program, samt Krf på nasjonalt nivå, også der i form av tilgjengleg program som vi finn på nettsidene deira.

Til tross for at Jesus visstnok laga vin av vatn, er Krf veldig restriktive både med alkohol og narkotiske stoff.
Litt om alkohol først, som jo er av dei farlegaste rusmiddel vi har her i landet, rekna ut fra antall dødsfall. Krf vil ha eit redusert alkoholforbruk her i landet, noko som forsåvidt er vel og bra. Verkemidla for å oppnå dette målet kan nok diskuterast, men det er iallfall eit godt mål.

Meir tid vil eg ikkje bruke på Krf og alkohol, da dette er ei lovleg vare her i landet.


Det er på narkotikapolitikken at Krf feilar så til dei grader. Eit parti som eigentleg har mange gode poeng, og ein partileiar som verkar å være alt for hyggeleg til å drive med... ja... politikk.... bommar ikkje berre på hoppkanten: Dei ramlar allereie før dei går opp i hopptårnet.

I sitt nasjonale program  vil  Krf  "ha nulltoleranse ovenfor alle former for narkotikaomsetning. Straffene for innførsel til Norge og salg av narkotika, selv små kvanta, må heves for å begrense mengden av narkotika som omsettes".
Straff er som eg har sagt før, ei etterlevning fra ei tid der straff var eit ønskje om hemn fra samfunnet ovanfor ein lovbrytar. Det at fengsel er eit ubehag for lovbrytaren er nå så. Men det er også ein god opplæringsanstalt i korleis ein skal klare å begå nye lovbrot, UTAN å bli tatt neste gang, samt at det tjener kun som stigmatisering ovanfor personar som sikkert har det ille nok fra før. Fengsel burde være forbeholdt voldlege personar som samfunnet må verne seg mot, ikkje ein slags hemn fra samfunnet ovanfor ein lovbrytar. Avskrekkingsteorien synes også å være utgått på dato.

Den utheva setninga er eit gufs fra 1960-talets moral, "Jeg vil fortelle hva som hendte, på et sted lengst innerst i en fjord..."og datidas tru på at forbod mot "narkotika" kan skremme "ungdommen".
Nå er det slik at mengden narkotika på den illegale marknaden vert i ytterst liten grad påverka av beslag fra politi og tollvesen. T.d. var det nyleg eit større beslag av amfetamin i Tromsø (mange kilo), men resultatet vart berre at prisen muligens gjekk opp ein smule, og at det kanskje vart noko dårlegare kvalitet på stoffet. Brukarane forsvinn ikkje, og dei sluttar ikkje å ta dop berre fordi det vert beslaglagt litt stoff her og der. Undersøkingar viser at det vert kverrsett berre omlag 4% av all narkotika på marknaden. Da seier det seg sjølv at Krf sin illusjon om at ein må heve straffenivået for å begrense mengden dop på marknaden er heilt feil, ja det er faktisk kun ein ... illusjon...
Eg viser ellers til denne glimrande artikkelen fra Foreininga for human narkotikapolitikk.
Ein smule realisme bør gjelde, også for Krf.

Ellers er det spesielt eitt punkt som verkleg er til å steile over.
Det er at Krf går mot utdeling av heroin til rusavhengige.
Det betyr at det er bedre at tunge rusbrukarar, og dermed også sjuke personar, går på den illegale marknaden, og får tak i heroin av ymse kvalitet. Og med "få tak i", så brukar ein gjerne midlar anskaffa fra vinningsbrotsverk, prostitusjon og andre lovbrot.
Det er underleg at verdipartiet Krf ikkje ser konsekvensen av sitt eige punkt her.
Har dei ein slags naiv førestilling om at dersom rusbrukarane ikkje får stoff på lovleg vis, så går dei heller heim og ser på TV? Dei liksom gir blaffen i rusen sin på ein måte?

Det er ikkje slik det fungerer.

Dersom du er ein sjuk person, og MÅ ha medisinen din for å fungere, så tyr du til alle middel for å få ta i dette, slik at du skal få det bra att, koste kva det koste vil. Om det medfører salg av kropp, innbrot og tjuveri, ustanseleg tigging og korleis ein enn kan skaffe seg kroner, medisinen MÅ ein avhengig person ha.
Etter mitt syn er det ein human og korrekt måte å bistå tunge brukarar ved å tilby dei eit reint og sikkert narkotikum, i offentleg regi.
Alternativet, som Krf openbart ikkje innser, er at brukaren går på den illegale markanden, får dårleg dop og kanhende får vi ein OD.
Det er slett ikkje humant i det heile, og det tyder på at Krf heller ikkje har tilstrekkeleg kunnskap om korleis ein rusavhengig eigentleg har det. Vi må innsjå at dette er sjuke menneske som vi må hjelpe, istaden for å stikke flest mogleg kjeppar i hjula for dei.

Til sist vil eg gjerne ta med eit anna graverande dårleg punkt som vi også finn i Krf sitt nasjonale program for inneværande Stortingsperiode.
"Ikke tillate sprøyterom og andre tiltak som legaliserer misbruk av narkotiske stoffer".
Kynismen i dette setninga er omtrent utan grenser. Det osar kunnskapsløyse om kva t.d. ein sprøytenarkoman  så vil gjere.
For: Dersom det ikkje fins sprøyterom tilgjengleg....kva gjer rusbrukaren da?
Kanskje trur Krf at han droppar sprøyta si den formiddagen?

Nei.
Som eg skreiv litt lenger oppe, ein sjuk person MÅ ha medisinen sin, koste kva det koste vil, og det einaste vi oppnår ved å ikkje ha opne sprøyterom er at den sjuke finn seg eit anna krypinn å sette sprøyta si. Kanskje ein dass på bensinstasjonen? Litt uti skogen? Nede under ei bru?
Synes Krf dette er god handsaming av sjuke personar?

Ja, eg er klar over at poenget med å ikkje ha tilgjenglege sprøyterom er at ein på ein uforståeleg måte skal forhindre nyrekruttering til rusmiljøa, men rusmiljøet er der uansett. Det forsvinn ikkje berre fordi vi ikkje har eit offentleg og sikkert tilbod til dei.
Og dette med sprøyterom er da også eit særnorsk fenomen. I andre land har vi gjerne offentlege tilbod der dei tunge brukarane kan få røyke heroinet sitt. Dette er ein langt tryggare måte å ta stoff på, framfor å sette det i sprøyteform. Men av ein eller annan (igjen) heilt uforståeleg årsak er dette ikkje lov her i landet. Og Krf vil ikkje ein gang ha sprøyterom i det heile. Bedre da at brukarane set sprøyta si på dassen på Esso?


Oppsummering:
Familie og verdipartiet Krf synes å ikkje ta innover seg at vi har ein av europas verste overdosestatistikkar, og dersom dei har innsett det, så har dei iallfall ikkje forstått at 50 år med forbod ikkje har hjulpe ein døyt. Tvert i mot: Den dystre overdosestatistikken er vel eit resultat av den politikken vi har ført i 50 år.
Det er på høg tid at Krf forstår at rusbrukarar er å ansjå som sjuke personar som vi må hjelpe.
Først og fremst ved å tilby dei tunge brukarane eit verdig liv og tilhøve, og ikkje late som om dei forsvinn berre vi nektar dei rein heroin og stenger (dei i utgangspunkta altfor få) sprøyteromma.
Programmet til Krf ser ikkje ut til å være lovande i så måte, og dei er da også som eitt av to parti på Stortinget også imot den varsla rusreforma som helseministaren har varsla skal settast i gang.
Med eit slikt kynisk syn på sine medmenneske, så er det å håpe at nedgangen på meiningsmålingane og i val fortset.
Det lokale partiet her i kommunen, som består av mange gode menneske utfra t.d. forrige kommunevalsliste, har lite om ruspolitikk i programmet sitt. Omtrent det einaste punktet vi finn er at "lettare tilgang på rusmidlar fører til auka bruk av desse".  
Som det er påpeika ei rekkje ganger: Slik er det ikkje. Dette er ein forelda tankegang og teori. Verda har gått vidare sidan 1970, om enn ikkje når det gjeld norsk narkotikapolitikk.

Eit eksempel på kor utruleg feil Krf tek, finn vi i dette oppslaget.

*******************************************

Oppdatert 4.3.2018:
Hvis ikkje slike historiar som dette gjer inntrykk, ja da byrjar eg verkeleg å lure.
Vil oppfordre alle motstandarar av ei framtidig narkotikareform til å lese denne sterke forteljinga.

OK, det er rett nok ei einskild forteljing, men vi bør høyre på dei som har erfaring med korleis samfunnet handsamar rusbrukarar og pårørande.

********************************************
Oppdatert 5.3.2018:
Av og til kjem ein over politiskie ytringar som ein får berre lyst til å hylle. Det skjer svææææært sjeldan, så når det først skjer, så kan vi likegodt utbasunere det skikkeleg:

Partiet Venstre skriv i sitt program for innværande Stortingsperiode, at  "KRIGEN MOT NARKOTIKA HAR FEILET"
(Det var så spesielt at eg fant grunn til både utheve det og sette det i kursiv.)
Forsettinga er like bra: "den har hatt forferdelige konsekvenser for både individer og samfunn over hele verden. Det må gjøres grunnleggende endringer i norsk og internasjonal narkotikapolitikk. Misbruk må møtes med behandling framfor straff.

I motsetnad til Luster Ap og Krf har Venstre stukke fingeren i jorda, og forheld seg til nyare forskningsmateriell: Det er ikkje lettare tilgang som gir ein inngang til tyngre rusmiddel; Det er det forbodspolitikken som har gjort.

Venstre ynskjer ein kunnskapsbart tilnærming til ruspolitikken, der vi reduserer skadeverknader med reguleringar og vurdering av kvar einskild stoffbrukar.

Venstre har tre punkt som er verdt å nevne i så måte;
1) Gjenomgå konsekvensar og kostnader ved dagens politikk. (Tips: Eg trur de vil finne at den er dyr og har stygge konsekvensar)
2)Utrede alternative metodar for å regulere rusmiddel som i dag er forbudt , med mål om å minimere skade for brukarar og samfunn.
3)Klassifisere og diffrensiere narkotiske stoff i lovverket etter virkning og skadegrad.

Spesielt godt poeng det siste der. Kan vi få ta med alkohol også, så hadde det vorte enda bedre.

Venstre er eit lite parti, som på ein eller annan måte klarer å karre til seg maktposisjonar. Det må bety at vi har med dyktige politikarar å gjere, sjølv om ein ikkje nødvendigvis er einig i alt. På  området narkotikapolitikk, ser det iallfall bedre ut enn hos mange av sine konkurrentar.

Eg er positivt overraska!!

****************************************************

Oppdatert 6.3.2018:
Neste parti som skal undersøkast litt nærare ang sin narkotikapolitikk er Senterpartiet. Her i heimkommunen er dette partiet i reint fleirtal, neppe utan grunn. Til tross for at dei hadde ordføraren i fire år før forrige kommuneval, så oppnådde dei altså reint fleirtal i 2015, noko som er ganske så imponerande, uansett kva ein måtte meine om politikken deira.

Eg finn eigentleg ikkje så mykje spennande på lokalt nivå, men på riksnivå ser det bedre ut.

Overskrifta er ikkje mykje lovande når eg skriv "narkotika" i SP sitt søkefelt. Det står, med store grøne (kva ellers?) bokstavar på uskuldskvit botn:

"Narkotika er et stort samfunnsproblem. Det rammer både brukere, pårørende og lokalsamfunnet hardt. Senterpartiet vil ikke liberalisere narkotikalovgivningen."

Oj. Dette lovar ikkje bra. Hvis narkotika er eit stort samfunnsproblem, så tør eg nesten ikkje skrive "alkohol" og "tobakk" i søkefeltet deira....
For ikkje å snakke om "sjølvmord", ein type dødsfall som tek meir enn dobbelt så mange liv som "narkotika" kvart år....
(Hvis de lurer: Da eg søkte på "Selvmord" så gav det ingen resultat. Noko som fortel meg ganske mykje om kor lite fokus det er på akkurat det samfunnsproblemet.)


Men vi les vidare, og det kjem seg betraktleg.
"Rusmisbrukere er mennesker med en avhengighetssykdom som trenger et mer helhetlig og effektivt behandlingsopplegg enn i dag."
Det er vel umogleg å være ueinig i det.

SP vil så at ansvaret skal overførast fra justis til helse, og nemner også den "portugisiske modellen".

Til tross for dette, så avslutter dei akkurat denne nettsida med å stadfeste at dei ikkje vil liberalisere narkotikalovgivningen.

Men det er jo akkurat det dei vil. Det er berre så vanskeleg å sei det rett ut.

SP er kanskje ikkje så framtidsretta som Venstre og seier ikkje rett ut at "the war on drugs is lost", men omtrent alle små tegn som kan bedre den noværande politikken må vi ta med oss. Dei er i det minste med på at vi må endre forbodspolitikken som ikkje har fungert.
Kvifor dei ikkje har stake til å berre sei at dei vil liberalisere narkotikapolitikken, når det til sjuande og sist er akkurat det dei vil, må være politisk retorikk, og den gamle historia om å ri flest mogleg velgjarhestar.

Men likevel: SP, som gjerne vert rekna som eit parti som motset seg det meste av endringar her i samfunnet, overraskar også dei positivt i narkotikaspørsmålet.

********************************************
Oppdatert 7.3.2018:
I dag har vi sett litt på kva Miljøpartiet De Grønne (MDG) meiner om narkotikapolitikk.
Ved å søke på deira nettsider på ordet "Narkotika", landar vi på "Rusomsorg", noko som er lovande i seg sjølv. "Omsorg" står i sterk kontrast til "straff", som da nokre andre parti openbart trur er vegen å gå.

"De grønne vil reformere ruspolitikken, og føre en kunnskapsbasert og human ruspolitikk."

Ikkje verst. Kunne vel knapt ha sagt det bedre sjølv.

MDG vil vidare fjerne straff for bruk og besittelse av brukerdoser av illegale rusmiddel, og heller satse på skadereduksjon og tilpassa helsetilbod.
Og ikkje minst: Vidareføre ein restriktiv alkoholpolitikk.

Rusbrukarar skal ikkje straffast iflg. MDG, og brukarar av narkotika skal handsamast som om dei har eit helseproblem, og ikkje risikere straff fra politi og rettsvesen.
Politiet bør heller bruke tid og sine ressursar på å gå etter organisert kriminalitet, istaden for å gå etter brukarane.

I praksis er dette ein kopi av "Portugal-modellen".


MDG kan ikkje seiast å ha fått det store fotfestet lokalt, så ein må forholde seg til opplysningar som er tilgjengleg på riksnivå, men dette ser da svært lovande ut. Hadde berre resten av MDG sitt program vore like bra, men dessverre sviktar det fundamentalt på ei rekkje andre område, som dog ikkje har noko med dette tema å gjere.
Det er iallfall klart at mange av dei meir etablerte partia antaglegvis har ein del å lære av MDG sin narkotikapolitikk.
********************************************
Oppdatert 15.3.2018:
Av og til kjem ein over innspel vedr. norsk narkotikapolitikk som er berre heilt fantastisk bra. Innspelet kom på Minervanett, og ligg eigentleg bak betalingsmur, men via twitter kan ein lese heile innlegget.
Artikkelen tek for seg den svært forunderlege praksisen som norsk politi har hatt nokre år nå, dette med å ta fra folk lappen kun fordi dei har røyka hasj. Denne praksisen manglar lovheimel, og er kritisert herfra til månen av både rettskraftige dommar, samt ein svært grundig rapport fra Sivilombudsmannen.
Men sjølv om innlegget er aldri så bra; Det mest skremmande er politiet og POD sin haldning til dette. Utan å ta hensyn til rettskraftige dommar, utan å ta hensyn til Sivilombudsmannen sin rapport; Politiet fortset sin uverdige praksis som om ingenting har skjedd. Dei turer fram med ein praksis som manglar lovheimel og henviser til at dette er forvaltning.

Vi har altså å gjere med ein stat i staten.

Eg er regelrett skremt over at det er mogleg.

Det at denne praksisen kosta oss eit familiemedlem er visst ein ok pris å betale.


Ellers: Like bra som innlegget fra professoren i Bergen, like så smått komisk er det å lese eit nå ni år gamalt innlegg fra ein politistasjonssjef i Oslo. 

Ein må spørre seg, ni år etterpå: Har de fått vekk all hasjen fra Oslo nå? Har de skremt vekk alle kjøparar og selgarar? Ni år er gått, så da har de vel hatt god tid til å få ordna dette? Eller, er det (O sjokk) manglande ressursar som er årsaka til at det framleis fins ein og annan cannabisrøykar i Oslo?

Eg trur svaret gjev seg sjølv.

Sidan artikkelen nå er snart ni år gamal, så har eg eit håp om at vedkommande stasjonssjef forlengst er vorten pensjonist. Haldningane som han gjev uttrykk for er akkurat det som er årsaka til at Norge har ein ein slik håplaus narkotikapolitikk.
Kanskje han burde teke turen oppi Holmenkollen og teke seg av alle hasjfolka som herja der oppe forrige helg?
Nei, vent litt.....
Der var det var flatfylla som regjerte, så da er det liksom ok at folk går av hengslane.

Snakka vi om kva rusmiddel som får folk til å gjere dumme ting?
********************************************
Oppdatert, 16.3.2018:
Det er atter ein gang på tide å sjå på dei ulike politiske partia sine vyer for narkotikapolitikken, og i dag har eg tatt ein kjapp titt på det ikkje altfor store partiet Rødt, eller Raudt, som dei gjerne kallar seg på nynorsk.

Ein kan sikkert sei mykje rart om historikken til Raudt, men i 2018 verkar dei langt meir strigla og vettuge enn dei gjorde i dei revvlushonære 70-åra. Da var det mykje som ikkje hang på greip.

Og rett nok har dette partiet på ytterste venstre fløy i norsk politikk, nokre fikse idear i dag og, men det skal iallfall ha: Nettsidene deira var veldig greie.
Eitt søk på ordet "narkotika", og eg kom hit.

Raudt ynskjer ein human og kunnskapsbasert ruspolitikk, der målet er å behandle dei rusavhengige, og forebygge at folk i det heile blir nettopp det, rusavhengige altså.

Vidare:
Avkriminalisere besittelse av brukardosar etter "Portugal-modellen", styrke førebyggande arbeid, meir kapasitet på behandlingsplassar, styrke ettervernet og ei individuell tilpassning for tilbakeføring.

Veldig kort og rett fram, ikkje noko dikkedariar her i gården nei.

Raudt har kanskje ikkje den store oppslutninga i Luster pr. i dag, men dei har ein svært oppegåande representant i Bjørnar Moxnes som kanskje dessverre (?) er partiets einaste representant på Stortinget. Han har gitt eit veldig godt inntrykk.

Raudt viser at til tross for ei mildt sagt luguber fortid, at dei nå er ein seriøs og ryddig aktør på narkotikafronten. Det er fleire større parti som kunne lært mykje av det enkle konsise bodskapet.

Veldig bra!

*************************************************

Oppdatert 18.3.2018:
Fremskrittspartiet, eller Framstegspartiet, eller FrP, er dei neste som eg har tatt ein kjapp liten titt på ang. "narkotika".
"Lov og orden" partiet, som dei ynda å kalle seg for nokre Stortingsperiodar sidan, har hatt to av dei mest anonyme og ryggradslause justisministrane på laaaaaang tid, før dei fekk den i desse dagar mykje omtala Sylvi Listhaug på plass som ny justisministar. Pr. i dag (søndag 18.3.2018) så sit ho framleis i statsrådstolen. Mykje kan nok endre seg dei næraste dagane, men det betyr ikkje så mykje for den narkotikapolitikken som FrP har i programmet sitt. Og ein ting er iallfall sikkert: Anonymitet er ikkje det som kjenneteiknar dagens justisministar....

Etter at deira første justisministar vart avkledd fullstendig i programmet "Folkeopplysningen" for nokre år attende, så var ikkje forventningane så altfor store da eg tok ein kikk på nettsidene deira.
Og dei manglande forventningane vart stadfesta.

Svært lite handfast om narkotikaproblematikken i det heile teke. Vagt og ubestemmeleg med eitt unntak: Frp vil TVINGE folk til behandling.
Eit svært drastisk inngrep i einskildmennesket sitt tilvære, smått ironisk av eit parti som liksom skal sette mennesket sin fridom i fokus. Billig vert det vel neppe heller. Tvangsbehandlinga altså.
Frp er eitt av to parti på Stortinget som i utgangspunktet er imot rusreforma der ansvaret vert overført fra justis til helse. Det er svært lite, eller faktisk ingenting som eg kan finne iallfall, på nettsidene deira om akkurat dette.

Det einaste oppløftande ein kan finne er at "rusmiddelavhengighet er en sykdom". Kvifor dei da framleis vil at justis skal ta seg av sjuke personar er totalt uforståeleg. Kva andre sjukdomsgrupper burde i såfall justis tatt seg av? Spiseforstyrrelsar kanskje? Ja, sidan dei må tvangsforast?

I det heile er Frp sitt rusprogram mykje verre enn eg hadde trudd. Lite konkret, utanom at dei vil nytte tvang mot personar i gitte tilfeller. Altså eit dyrt, lite effektivt og stort inngrep mot sjuke personar.


Svakt. Ille.

*******************************************
Oppdatert 18.3.2018:
Ein burde kanskje la være å engasjere seg i FB-debattar, og det pleier ein stort sett å klare.
Dog; Når engasjementet vert stort nok, så kan ein ikkje holde seg lenger.
Det er slutt på dei tider at ein var med på alt slags skrammel av FB-diskusjonar, men narkotikapolitikk og handsaminga av rusbrukarane er etterkvart vorte eit tema som opptek. Årsaka er såklart det vi har opplevd, og som eg har sagt mange, mange ganger før: Møtet med Vest Politidistrikt og POD har ikkje vore imponerande bra, med eitt unntak, som fortjener litt honnør:
Den ikkje ukjende leiaren for politiet i Sogn og Fjordane har vore imøtekommande og grei å forholde seg til på alle måtar. Sakleg og nøktern. Veldig bra!

Det er langt meir enn ein kan sei om svaret eg fekk i høve ein diskusjon på den før nemnde politileiaren si FB-side.

Sidan vi kjem fra ein møblert heim, så har eg anonymisert "debattanten" ein smule. Vedkommande er, utfra FB-profilen å dømme, tidlegare lensmann ein stad i fylket. Eg har aldri møtt vedkommande, har aldri snakka med vedkommande før, faktisk aldri høyrt om han/ho før eg fekk dette svaret.

Og ja: Eg måtte le litt. Det kunne ha vore enda meir gøy hvis det ikkje vart antyda at mine utspel var for eiga vinnings skuld, dvs. ein underliggande tone om at eg skulle være hasjbrukar.
Det er berre ein feil med det: Har aldri prøvd andre stoff enn legemiddel i form av antibiotika etter øyreverk da eg gikk på vidaregåande skule i Sogndal, og betennelsar i sår etter ein velt på sykkel i 1995.
Så der bomma du nok grundig.

Men eg tok eit par glass vin med jobben på Voss før jul, det skal innrømmast. Det blir kanskje ikkje det samme.

Poenget er: Ein vert tillagt personlege motiv om eigen rusbruk fordi ein engasjerer seg ein bitteliten smule i narkotikadebatten. Ikkje noko uvanleg taktikk blant usaklege debattantar når dei ikkje kan finne faktafeil.
Ja, det er eit personleg motiv: Det er at politiet skal slutte med den praksisen dei har hatt ang. inndragning av førarkort, kun basert på bruk av illegale rusmiddel.
Da kan kanskje andre sleppe å oppleve det som vi har gjort.
DET er drivkrafta! Ingenting anna.

At innlegget er skreve av ein (forhåpentlegvis tidlegare) lensmann, avslører berre kor akterutsegla norsk politi er i handsaminga av rusbrukarar.

Skremmande.

Eg er sjeleglad for at det no fins røyster i politiet som tek til motmæle til denne bakstreverske, akterutsegla politikken som kun er basert på utdatert forskning og enda meir utdatert "kunnskap". Dette hadde vore utenkeleg på den tid eg var i etaten, men ting skjer.

Heldigvis.

Hvis du les dette, er justisansatt, og meiner at dagens narkotikapolitikk er feilslegen, så bør du ta ein kikk på desse nettsidene.
Det har vore til stor hjelp for meg å sjå at vi er fleire som meiner det samme. 

*********************************************

Oppdatert 19.3.2018:
Det nærmar seg slutten på denne uformelle gjennomgangen av dei politiske partia sin narkotikapolitikk. Eg kjem ikkje til å bruke tid på politiske rarietetar som Alliansen, Partiet De Kristne, Demokratene o.a.
Det får holde å bruke fritida si på dei som er representert på Stortinget.
Til slutt kjem ei oppsummering med terningkast for kvart av partia.

I dag har eg sett på Sosialistisk Vesntreparti, normalt forkorta til SV. På riksplan gjer dei det rimeleg greit på meiningsmålingane, sjølv om dei viste openbare tegn på slitasje på slutten av regjeringstida. Dei verka litt.... leie....
Lokalt har ikkje SV hatt den store oppslutnaden av ein eller annan litt merkeleg grunn. Kanskje verkar SV framleis å være eit slags urbant halvraddisparti for liksomintellektuelle?
Det er nok ei myte.

Fine og informative nettsider lovar godt. Kvifor gjere ting så vanskelig?
I søkefeltet trykte eg "narkotika", og det første eg fekk opp var "avkriminalisering". Dette ser forbløffande bra ut. Ved samme høve får eg også opp "rusomsorg".

Vi tek like så godt konklusjonen til SV først, som består av berre eitt punkt:
"SV vil: arbeide for å avkriminalisere bruk og besittelse av ulovlige rusmidler."

Før det har partiet peika på at ein rusmisbrukar neppe vil få eit bedre liv av at vedkommande skal bli straffa på toppen av dei problema som han/ho kanskje har fra før. Dessutan har vi fått ned både tobakksbruk og alkoholbruk (Javel??), her i landet utan forbud. Nåja, det siste der var kanskje litt tvilsomt, men mykje røyking er vi heldigvis kvitt.

SV har også litt om at både alkohol og narkotika tek altfor mange liv her i landet kvart år. Omlag 350 av alkoholrelaterte skader, og dei siste åra ca. 280 av narkotika.
Dette gir ca. 630 tilsaman, noko som sjølvsagt er altfor mykje, og som berre fortel oss kor feilslegen ruspolitikken har vore.
SV har også eit resultat i søkefeltet sitt dersom eg trykker "selvmord". Det er det slett ikkje alle parti som har hatt, så det var ein positiv sak å ta med seg. Spesielt setningane "Ungdom som blir straffet kan oppleve dette som svært stigmatiserende. Da risikerer vi at at samfunnets reaksjon blir at ungdom faller  fra."

Og det seier vel eigentleg alt.


Oppsummert så verkar SV til å ville gå inn for omfattande endringar i narkotika og ruspolitikken.
Slett ikkje verst!

******************************************

Oppdatert 19.3.2018:
Kun to parti står att på denne høgst uformelle og lettfatta gjennomgangen av narkotikapolitikken.
No ser vi litt på de dannedes parti, dvs. Høgre.

Via nettsidene deira kjem vi rett inn på sidene til lokalpartiet. Det var veldig greit, sjølv om Høgre ikkje er noko kjempeparti i Luster.
Nå søkte eg på "selvmord" først, i søkefeltet på forsida til Høgre sentralt.
Nedslåande resultat. Det som dukka opp var litt om sjølvmordsførebygging blant einslige unge asylsøkarar tilbake i 2015 og 2016.
Det at vi i samme periode har hatt over 1100 sjølvmord her i landet er ikkje nemnt med eitt føkkings ord.

Vi kjem tilbake på sporet som denne posten eigentleg handlar om, narkotikapolitikk.
Søk på "narkotika" gjev eit bedre resultat, iallfall fram til ein byrjar å lese litt meir.

Høgre vil overføre ansvaret fra justis til helse når det gjeld dei tunge rusbrukarane, men det skal også være eit forbod mot bruk og besittelse av narkotiske stoff. Derfor vil dei ikkje straffe med bøter i tusenkronersklassen som dei så fint formulerer det, bøter som neppe kjem til å bli betalt likevel. Dette i eit oppslag fra sommaren 2017.

På ei anna side går dei enda litt lenger, da vert det ikkje nemnt straff i det heile teke. Da skal rusbrukarar ikkje lenger kunne straffast dersom dei vert tatt med rusmiddel kun til eige bruk.
Ansvaret skal overførast fra justis til helse, og partiet vil føre ein kunnskapsbasert ruspolitikk.
Denne saka er ikkje datert.

Vel og bra det, men eg ville nok gått enda lenger enn dei litt småvage formuleringar som Høgre strør om seg med.

Til alt hell har vi nå ein helseministar som vel er den første som innser at rusmisbrukarar kan reknast som sjuke personar, og som faktisk er villig til å gjere noko med det. Ikkje verst berre det.
I politikken kan ein ikkje forvente at det vert ridetur samme dagen som hesten er sala, så fram til dette er utreda, planlagt, diskutert og vurdert, så vil framleis samfunnet halde fram med si stigmatisering av rusbrukarar, spesielt dei som brukar illegale rusmiddel.

Dog: Høgre skal ha ros for at dei er dei første som gjer noko. Det at dei ikkje går langt nok etter mange si oppfatning er nå så sin sak. Alt er iallfall bedre enn det som har vore. Berre synd det skal ta så innihelsike lang tid. Har vi ikkje mista nok personar til både alkohol og narkotika siste tiåra?

Uansett: Dette er eit steg framover i høve til den politikken som dei raudgrøne førte, og som alle andre regjeringar sidan 1960-talet har ført på området. Dette inklusiv alle regjeringane som Høgre har vore del av før, utan å ha gjort ein døyt.

Dei har omsider lært. Iallfall noko.
*************************************************

Oppdatert 19.3.2018:
Da var sirkelen slutta.
Vi er tilbake med Arbeidarpartiet som starta denne gjennomgangen av alle Stortingspartia sin narkotikapolitikk. Og la det være sagt med ein gang: Arbeidarpartiet sin narkotikapolitikk på riksplan er ca. ein million lysår bedre enn det lokalpartiet har fått til.

Nettsidene til AP er greie og oversiktlege, med søkefelt strategisk plassert. Som eg har gjort eit par ganger nå, så prøvde eg først med søkeordet "selvmord", men nei. Heller ikkje her var det respons. Eit omfattande samfunnsproblem som i 2016 tok fem ganger så mange liv som trafikkulukker, som AP er med og deler nullvisjonen om. Hadde dei klart å få med ein nullvisjon om sjølvmord også....

På rusfeltet ser det bedre ut. Mykje bedre. På riksplan :-)

"Arbeiderpartiet mener at rusavhengighet skal møtes med forsvarlig helsehjelp og sosiale tjenester, ikke bøter og straffeforfølging."

Ellers er mykje av programmet prega av ein klar dreining mot Portugal-modellen, som til tross for at den ikkje er perfekt, er garantert bedre enn dagens ordning.

Ut fra det ein legmann les, så verkar Høgre og AP sine program til å være mykje like. Det er ikkje så klar tale som hos t.d. Raudt, Venstre og MDG, men med tanke på at det er ført ein forbodspolitikk i 50 år, så er dette likevel å rekne som ein revolusjon i høve dagens ordning. AP har da også vore ein av bærebjelkane i dagens forbodspolitikk.
Eit positivt trekk er at AP opnar for at t.d. heroin kan røykast på dei såkalla sprøyteromma, noko som er ulovleg i dag. Ikkje spør kvifor. Er vel "avskrekkingseffekten" og ynskjet om å plage dei tunge rusbrukarane mest mogleg som heng att.

Arbeidarrørsla har tradisjon for å ha ein svært striks haldning til alt av rus, om enn ikkje forbod i einkvar form, men i det minste strengt måtehold.
Da er det godt å sjå at fornufta har slege inn også her.

Spørsmålet må imidlertid bli: What took you so long?
AP sat med regjeringsmakta i åtte år for ikkje så lenge sidan, og i tillegg har dei vore det samfunnsbærande partiet i heile norsk etterkrigstid. Så kva i all verda har de venta på?
Måtte de berre dilte etter dei andre og meir progressive mindre fløypartia?

Bedre seint enn aldri, de skal dei ha.
Eit enkelt og greit bodskap som dei forhåpentlegvis får gjennomslag for på alle nivå. Det at Luster Ap fekk med seg Sogn og Fjordane AP på sitt forslag er komplett ubegripleg, men det er ein annan historie.

No blir det snart oppsummering og terningkast til alle partia.
****************************************************
Oppdatert 20.3.2018:
Norsk narkotikapolitikk druknar i alt som kjem fra Stortinget i desse dagar. I skrivande stund har Sylvi tatt med seg korset sitt og forlete justisdepartementet. Den tredje justisministaren fra "Lov og orden" partiet på litt over fire år....

Nåja.

Erna er kvitt ei laus kanon på dekk, men klarer forhåpentlegvis å finne noko anna enn lauskrut når neste ministar skal bekle denne svært utsatte statsrådposten. Lukke til, uansett kven det blir.
Det trengs nok.


No er det på tide å kaste terning, sjølv om temaet eigentleg er altfor alvorleg til å leike filmanmeldar. Det døyr ca. 280 personar av narkotikarelaterte årsaker her i landet kvart år, ein dødsrate som har ført Norge opp på pallplass i Europa etter Estland (der det florerte med dårleg dop) og det enda meir restriktive og bakstreverske Sverige. Eit Sverige som no er byrja å sjå til Norge for å lære narkotikapolitikk.


Toppkarakter må vi gi til Venstre. Dei seier det slik som det er. "Krigen mot narkotika har feilet".
Berre denne setninga åleine er verdt gull.

Like bak finn vi MDG. Dei har også eit poeng av at vi må føre ein restriktiv alkoholpolitikk, da dette er av dei farlegaste rusmiddel vi har. Hadde MDG lært folk om drikkekultur også, så kunne vi spart oss slike apekattilstandar som vi fekk t.d. i Holmenkollen for eit par veker sidan. God femmar.

Også Raudt har innsett problemet med norsk narkotikapolitikk. Dei skriv like godt rett ut at dei ynskjer å innføre ein "Portugal-modell", dvs. det skal ikkje lenger være straff for oppbevaring og bruk av narkotiske stoff til eige bruk. Ein soleklar femmar også her.

SV seier mykje av dei samme. Dessutan synes eg det er fint at dei i det minste har ein smule om sjølvmord på nettsidene sine. Vi har sett at samfunnets handsaming av rusbrukarar kan ha ein direkte samanheng, uansett kor harmlaus bruk det i utgangspunktet har vore.  Karakter fem.


Eitt hakk ned finn vi Arbeidarpartiet. Dei skal få terningkast fire, sidan det er mykje vissvass og rundt-om grauten-prat i god politisk ånd vedr. det nye forslaget. Konklusjonen til AP er imidlertid god, og iallfall bedre enn det som dei har stått for i alle år før. På tide de kom etter.


Høgre kan heller ikkje få noko meir enn ein firar, det vert for vagt og utydleg, men skal ha ros for at dei OMSIDER får noko til å skje. Rett nok minst 40 år for seint, men helseminstaren ser ut til å være villig til å ta inn over seg ny forskning og nye opplysningar. Det er veldig bra.

Senterpartiet ser ut til at dei ikkje veit heilt kva dei vil. Dei vil ikkje ha liberalisering seier dei, før dei eit par setningar kjem med forslag til løysingar som er akkurat....liberalisering...
Er det skummelt å meine noko? Karakter tre.

Karakter to er det ingen som får.

Men FRP skal få eitt auge på terningen fordi dei er uklare, ikkje villige til å endre på politikken og generelt verkar til å ikkje ha fokus på dette samfunnsproblemet, til tross for at dei nå er i ferd med å få sine fjerde justisministar på under fem år.
Særs svakt.

Krf får også karakter ein. Det er nesten synd å sei det, men dette partiet verkar totalt blåøygd og naivt når det gjeld alt som har med rus å gjere. Nesten fascinerande å sjå eit politisk parti gjere absolutt alt som kan gjerast feil på eit område.


Sånn. Da har vi sett fort og gale på alle politiske parti sin narkotikapolitikk. På riksplan, samt eit spesielt kritisk blikk på Luster Ap, som også presterte mageplask de luxe på dette området.

****************************************

Oppdatert 25.3.2018:
Kom over denne litt morsomme saken nå:


Men når det først vart litt engasjement, så tok likegodt lokalpartiet og sletta heile tråden.
"Fordi det ikkje skulle ta merksemda vekk fra alle dei andre viktige sakene". Heile fire saker i talet.

Eg må le.

Til opplysning hadde Luster Ap 16 kommentarar på sine innlegg i heile 2017.
Og det var altså i eit valår.
Tråden som vart sletta hadde like mange kommentarar åleine, men problemet var at dei fleste var kritiske til forslaget om fortsatt straff for rusbrukarar, eller cannabisbrukarar som Luster AP så einsidig framstiller det.

Ikkje så høgt under taket som de likar å framstille det som kanskje?
Verkeleg synd at eg ikkje skjermdumpa tråden, men eg kunne da ikkje i min villaste fantasi førestille meg at eit seriøst politisk parti skulle slette ein tråd på denne måten.

**********************************************

Oppdatert 4.4.2018:
Etter mitt vesle innlegg i lokalavisa rett før påske, så kom det tilsvar fra Luster Ap i samme avis i dag.
Det var bra, og vi fortset med enda eit tilsvar her. Eit tilsvar til tilsvaret til tilsvaret på ein måte....


Det er som om Luster Ap ikkje innser konsekvensen av sine eigne vedtak.
Fokuset er utelukkande på cannabis, som om det skulle være ei slags svøpe som ligg over landet og nærast herjar med landets ungdom og fører dei inn i fortapinga.
Slik er det jo ikkje, og det tyder på at vi her i Luster eigentleg ikkje veit noko særleg om kva problem narkotika eigentleg skaper.
Kor mange døyr av cannabisbruk? Ingen.
Cannabisbruk er ikkje første veg til å bli eit vrak i ein rennestein slik som vi vart oppfostra til å tru gjennom 1970 og -80 talets feilaktige skrekkpropaganda. Svært få av cannabisbrukarane får problem med rus seinare i livet, og hvis så skjer, så er det gjerne forbodspolitikken og stigmatiseringa som driv dei til det.
Og om nokon vil skade seg sjølv: Kva med røykarane, anorektikarane, sniffarar, bulemikarar, sjølvskadarar.... skal vi straffe dei og?
Forøvrig er det med cannabisbruk, som alltid ellers, snakk om mengde. Det er ikkje problem å skade seg på cola eller RedBull dersom ein tyller i seg nok. Kunne vi fått omsetninga av cannabis inn i regulerte former, så hadde vi gjerne spart oss ein del feildoseringar, fått auka skatteinntekter, og at politiet kunne fått frigjort store ressursar. Samt at vi slo botnen ut av ein illegal marknad som vi berre opprettheld ved å fortsette forbodslinja. Det hadde vore ideelt, men det skjer vel neppe i mi levetid, så lenge sterke krefter (Les: Kristenfolket, fråhaldsrørsla, norsk politi for å nemne nokre få) strittar imot eikvar endring i norsk narkotikapolitikk.

Avisinnlegget kjem også med undersøkinga om at berre fire prosent av landets ungdommar har prøvd cannabis. Eg må spørje: Har Luster AP lest denne undersøkinga?
Neppe. Den konkluderer nemleg med at det ikkje er forbodslinja som er årsaka til det oppgitte låge forbruket. Det er også ei rekkje andre svakheiter med undersøkinga, som det vil ta ein del tid å gå inn på her og no, men det er altså dette de klamrar dykk til i Luster AP: Ei undersøkning som eigentleg seier at det ikkje er forbodslinja som er årsaka til lågt cannabisforbruk....

Men Luster AP hoppar glatt bukk over det langt meir alvorlege i det som russreforma legg opp til.
Rett nok skriv de at rusavhengige skal få helsehjelp, men kvifor vil de da straffe dei. Forstår de ikkje konsekvensen av dykkar eigne forslag?
Slik som Luster AP framleis vil at det skal være, så skal bruk av narkotiske stoff til eige bruk være straffbart. Og så forstår de faktisk ikkje at dette rammar dei rusavhengige..... Det er ganske utruleg synes eg.
Det kokar ned til eitt av to:
1) Anten forstår de ikkje konsekvensen av dykkar eigne vedtak, eller 
2) så ynskjer de framleis å straffe rusavhengige personar.

Utfra slik eg les tilsvaret, så skal altså helsevesenet ta seg av dei rusavhengige. Slik er det jo ikkje i dag. Kvar bidige dag vert tunge rusmisbrukarar bøtlagde og stigmatiserte ytterlegare, men det er jo fint at Luster AP vil endre dette. Derfor vert det jo eit paradoks at de seier noko, men vedtek noko heilt anna.
Og de må ta innover dykk at rusreforma inneber laaaangt meir enn nokre cannabisrøykarar her og der.

Vi er heldige her i Luster, dei fleste lustringar veit knapt kva ein narkoman er. Og openbart enda mindre om korleis vi skal ta oss av dei.
Men eg har sett korleis tunge narkomane vert behandla her i landet, eg har vore med på å handsame desse som tredjerangs personar sjølv, og eg har sett på svært nært hold korleis hasjbrukarar er vorte handsama. Samfunnets reaksjon kosta oss svært dyrt. Dette var kanskje ein ok pris å betale?

Og er det slik at cannabisbruken eksploderer dersom det vert avkriminalisert/legalisert?

Nei.
All erfaring fra utlandet tilseier faktisk det motsatte. Når det ikkje er straffbart lenger, så vert spenningsmomentet borte. Og ein svært hyggeleg bieffekt er også observert: Alkoholforbruket går ned. Det er alkohol som er den store stygge ulven når det gjeld rusbruk her i landet. Takke meg til nokre hasjrøykarar ekstra, hvis det kunne fått ned den avsindige helgefylla her i landet.

Eg vil sterkt oppfordre Luster AP til å ta innover seg ny kunnskap og oppdatert forskning. Slik det ser ut no, så heng de framleis att i 1970-talet.
Les denne svært gode artikkelen, skreve av fagpersonar. Kanskje de kan lære litt.


************************************************

Oppdatering pr. 5.4.2018:
I dag vil ein nytte høvet til å rette ein takk til alle dei som har kome med gode meldingar på mitt vesle engasjement i narkotikasaka. Mitt bidrag har i første rekkje vore denne bloggposten, samt ein og anna begrensa diskusjon på nokre FB-sider, ikkje så rare greiene eigentleg, men det er nå det det er.

Det har likevel medført mange gode attendemeldingar, gjerne fra folk som eg aldri har møtt eller prata med før, og fra alle kantar av landet. Det set eg stor pris på.

Har også opplevd å bli kontakta på "gata" av folk eg ikkje kjenner og fått gode ord. Nokre av desse er i ein slik posisjon at dei nærast av frykt for represaliar fra sine omgjevnader ikkje kan ytre seg på ein slik måte som eg kan.
Eg vil spesielt nevne ein episode som gjorde inntrykk, men eg kan ikkje sei noko meir om kor det var, kven det var eller når.
"Det er du som er Røneid ja? Han som diskuterer narkotikapolitikk på FB og har den der bloggen?"

Eg kunne jo ikkje nekte for det.

"Du, eg må berre sei at eg er så einig med deg, men eg kan ikkje sei det offentleg, da eg arbeider i XXXXXXXXX og der kan vi ikkje sei slikt."

Vi vart ståande og prate litt, rett hyggeleg var det.
Det som ikkje er så hyggeleg er at ansatte ikkje kan få ytre seg som dei ynskjer utan at dei risikerer følgjer og kritikk fra sine sjefar og kollegaer.

Dette var berre eitt døme, det er som sagt mange som har teke kontakt, men opptil fleire gir uttrykk for at dei kan ikkje gå ut med meiningane sine offentleg.

Det fortel meg at den einsidige skremselstaktikken som er ført i 40-50 år ikkje er lett å bryte ned.


Det som trengs er ny og oppdatert kunnskap, og det er godt å sjå at ting skjer. Den oppveksande generasjon har gjerne laaaaangt større kunnskap om narkotika enn foreldregenerasjonen. Medan vi var nøydd til å forholde oss til det som vart fortald av t.d. skule, politi og helsevesen på 1970 og -80 talet, så kan dagens unge søke opp akkurat den informasjon dei er ute etter berre ved å trykke på den alltid medbringande telefonen sin.

OK, kjeldekritikk, kjeldekritikk og kjeldekritikk.

Men vi lærer iallfall mykje meir av å søke og lese forskningsartiklar på nett, enn ved å høyre på moraltalar.

***************************************
11.4.2018:
Det har vorte fleire hyggeleg tilbakemeldingar i det siste, spesielt etter litt diskusjon med Luster AP.

"Da e so bra at du teke opp ditta. Du ha berra soooo rett!" var det ein person som sa til meg her ein dag.

"Bra at du torer å sei imot dei i Arbeidarpartiet altso" sa ei(n) anna(n).

"Skulle ønskja at eg kunne sei offentleg at eg støtta deg fullt ut altso. Staopao!" sa ein tredje.

"Eg kan så lite om dette, fint at du har satt deg inn i saka og kan lære bort litt" sa den fjerde.

Kunne ha nemnt fleire eksempel, og det er veldig hyggeleg når ein høyrer slikt.
Men det får være nok sjølvskryt i denne omgang.

For eg kan nemleg ikkje så veldig mykje om narkotikapolitikk. Ein må derimot støtte seg på dei som VERKELEG kan noko, dei som sit inne med oppdaterte opplysningar, ny forskning, og som ikkje minst er villige til å sjå på denne problematikken med nye auge.

Dernest synes eg det er ille at personar ikkje kan stå opp mot eit lokalparti i ei slags frykt for å bli uglesett. Nå er eg jo kjent med at partipisken svingar, også i Luster AP, men partiet burde kanskje tenke på kvifor innbyggarar i kommunen (endatil AP-sympatisørar) ikkje torer å sei dei imot.

Mitt minste problem er å bli ein smule upopulær i einskilde kretsar. Det betyr null og niks. Det som er viktig er at ingen andre skal oppleve det som vi har vore borti. Hvis det inneber at ein og anna nisse ikkje vil sei "hei" lenger, så lever eg godt med det. Det seier vel kanskje meir om den/dei andre at det ikkje kan tålast diskusjon om ei sak.

***************************************

17.4.2018:
Politikk er kunsten å prioritere.
Norsk politi må snarast lære seg denne kunsten.

Kva baserer eg det på?

Jo, bl.a. følgande twittermelding fra politiet i Drammen nå i april.



Ein ting er det bortimot latterlege i at politiet i ein av våre litt større byar her i landet har tid til å befatte seg med dill-dall ala to gram hasj. Det vert eit latterbrøl når vi KONSTANT høyrer om "ressursmangel".
Politiet hadde iallfall ikkje så små ressursar at dei såg mellom fingrane på denne (ironivarsel) alvorlege hendinga.

OK, det er smått lattervekkande. Eller latterbrøl, alt ettersom.
Men latteren stilnar fort når vi i dag ser dette oppslaget på TV2:


Dette er ikkje morsomt lenger. Det er så ein blir forbanna. Politiet manglar ressursar til å jobbe med grove overgrepssaker mot barn, men kan altså springe etter hasjblåsarar. Med to føkkings gram hasj....

Dette er norsk politi anno 2018. Eg er rysta.

Kvar er dei politiske stemmene i dette? Er det verkeleg ingen som har ballar til å sei at "kutt ut dette narkotikagreiene, og bruk tida på det som BETYR noko".

Det kan ikkje seiast for ofte, og heller ikkje høgt nok: PRIORITER DET SOM ER VIKTIG FOR F!!!

Eg veit såklart at ein ikkje skal sette slike uavhengige saker opp kvarandre, men ein eller annan smarting i politi og justisdepartement må da vel sjå det absurde i dette.
Skjønt: Ein kan byrje å lure.
I eit kommentarfelt på FB har det nyleg nedstemte narkoforslaget fra Venstre vorte karakterisert som "galskap", "vanvidd" og gudane veit kva.
Det må være på sin plass å spørje: Kva kallar de da dette? Norsk politi anmelder ein nisse for å ha to gram hasj på seg, men må legge vekk grove overgrepssaker mot barn???

Det.Er.Ikkje.Til.Å.Tru.

Eit hederleg unntak vart gjort i Bergen for ei tid tilbake. Bergenspolitiet har kanskje ikkje så mykje å juble for, men dette var veldig bra jobba!


Norsk politi, her er ei vennleg oppfordring:
Det er på tide å lære seg å prioritere. Kutt ut jakta på narkotikabrukarar, dei nye hasjblåsarane likegodt som dei slitne sprøytenarkomane, og bruk dei frigitte midlane på det som faktisk betyr noko.
Og det helst i GÅR.

Den som er uenig med meg er velkommen til å kommentere.

Og ellers:
Kva med å få ein nasjonal dugnad på dette svært omfattande problemet?
Den vanlegaste dødsårsaka blant unge vert glatt neglisjert verkar det som.
Det er på tide å få også dette på dagsordenen.

*******************************************
23.4.2018:
"Å slik går nu dagan".
Ja, dei sig avgarde, som ei slags klokke mot døden.... Tikk-takk.....

Sidan sist har det vore ein slags internasjonal hasjdag. Har lite kjennskap til denne, men det burde vel ikkje ha så mykje å bety for dei av oss som ikkje nyttar slike rusmiddel. Og som vi jo har høyrt uttalt mange ganger nå: Norsk politi befattar seg ikkje med slikt lenger. Hasjrøykarar skal heller kallast inn til fy-fy-peikefinger samtale og forklarast det moralske forfallet det er å blåse cannabis.

Men det er berre i teorien: Ikkje nok med at i Drammen så anmelder dei ein eller annan uheldig nellik med to gram hasj, i Innlandet Politidistrikt, nærare bestemt i Trysil, stod det også ei noko liknande, om enn ikkje like utfyllande twittermelding.

"Ein mann anmeldt etter bruk av narkotika."

That`s it.
Ingenting om type stoff, evt. mengde eller andre opplysningar.
Politiet i Innlandet overlet til publikum å spekulere, men folket i Trysil kan i det minste sove trygt nå!

På hasjdagen vart så ein samling ungdommar i Kristiansand anmeldt etter bruk av hasj. Openbart ein slags demonstrasjon ovanfor eit lovverk som syng på siste verset. Demonstrasjonen var så vellukka at dei røykande sjølvsagt vart pågrepne og anmeldt. Stikk i strid med det som vert sagt av ei rekkje sentrale polititoppar. Normalt skulle desse, som gjerne var tidlegare ustraffa, vorte innkalla til den før omtale alvorssamtalen, kanskje ei ungdomskontrakt var om hjørnet?

Men det vert vel for mykje arbeid. Lettare å pågripe, anmelde og evt. bøtlegge.

Moralen fra hendinga i Kristiansand, som (av alle) liksom skal være godt førebyggande arbeid, må bli at dersom ikkje hasjen tek knekken på deg, så skal iallfall samfunnets reaksjon gjere det!
Beklager: Men det å anmelde tidlegare ustraffa personar etter noko som var ein heilt klar demonstrasjon beståande av å røyke noko som snart ikkje vert ulovleg lenger, det er berre heilt ko-ko.
Eit svar på twitter-kontoen min fortel eigentleg alt: "Det er viktig å gi unge mennesker kriminelt rulleblad, siden cannabisen ikke gjør nok skade i seg selv".

Eit fantastisk godt svar på ein totalt hinsides aksjon.


Samme person var også delaktig i eit glimrande innlegg i BT nå i april, som eit svar på eit innlegg fra Actis, ein organisasjon som kallar seg rusfeltets samarbeidsorgan, men som viser seg å være milevis fra eitkvart samarbeid med t.d. brukarorganisasjonar.
Actis har antaglegvis ei slags haldning om at all rus utanom den "naturlege" (kva no enn det måtte være) bør unngås. Det er berre det at svært mange her i landet har stor glede av å ruse seg, om det enn er til hygge og fest, eller for å rømme fra eit trasig kvardagsliv.

Vi kan ikkje forby alt som er skadeleg, som eg skreiv alt i november 2017. Og ikkje ser eg hensikta med det heller. "For å passe på våre unge"?
Geeee..... den som vil får tak i det dei vil uansett. Det er berre det at marknaden er open 24/7 og ikkje har nokon form for regulering.
Det hadde vore smart om Actis kunne innsett dette, og ikkje berre komme med dei samme gamle frasene om at auke tilgjenge gir auka bruk.


*******************************
23.4.2018:
Kor mange ganger har vi vel ikkje høyrt kor bra den norske forbodspolitikken har verka, i.o.m. antal ungdommar som seier dei har nytta hasj er så lågt?
Det er sjølvsagt vel og bra at ein kan halde seg unna skadelege stoff, uansett kva slags stoff det er.
Det stoffet som tek flest liv her i landet, tobakk, har sett ein sterk nedgang i bruken i mange tiår no. Det er nok difor det er så smått komisk å sjå gamle TV-program; Arkivopptak fra NRK sin monopolalder i 1960-talet syner gjerne debattantar i studio. Som røyker. Samtlige.

Men attende til dagens tema: Organisasjonar som Norsk Narkotikapolitiforeining og Actis, ispedd litt fra reine fråhaldsrørsler og skrothøgre, kjem gjerne med ei stor europeisk undersøking som tek for seg rusbruk blant 15-16 åringar. Ei norsk samleside i regi av Folkehelseinstituttet er å lese her.

Eg fann ut at eg måtte ta ein runde på denne rapporten, og logga meg på dette internettet som er så poppis i våre dagar, og satte meg ned for å lese.
Det eg fant var veldig interessant. Mildt sagt, og med nokre svært oppsiktsvekkande fakta.

Rapporten er på 50 sider, og eg gidd ikkje gå igjennom rubbel og bit her.

Men vi kan starte med korleis undersøkingane er gjort. Det er gjennom anonyme spørjeundersøkingar blant 15-16 åringar i heile landet. Den første undersøkinga som det er referert til er fra 1995, og deretter er denne føreteken kvart fjerde år fram til 2015, ialt seks undersøkingar. Svarprosent er som vi alle veit veldig viktig ved slike undersøkingar, og dei første utgåvene hadde ein ganske så god svarprosent med eit snitt på nesten 75%
Basert på ein såpass god svarprosent, så kan ein trekke slutningar, iallfall til ein viss grad. Det vil alltids være nokon som bevisst saboterer slike undersøkingar, men det vil neppe påvirke særleg mange prosent. Eg vil nok tru at dei tre første utgåvene gir eit greit grunnlag å trekke konklusjonar iallfall.

Dei tre siste undersøkingane derimot, er heilt annleis. Der er svarfristen heilt nede i usle 33% i 2011, og snittet for dei tre siste utgåvene er på berre 49 %.


Men før ein går djupare inn i materien, så må vi trekke fram undersøkinga fra 1999. Den er eit unntak på omtrent alle vis. Dette året drakk ungdommane meir, dei røykte meir, dei brydde seg ikkje så mykje om farane ved dette, og sjølvsagt så brukte også fleire cannabis.
Det som er veldig merkeleg er at det gjeld kun dette eine året. Ved alle andre år og undersøkingar, så har det vore nedgang i all bruk av røyk, alkohol og cannabis.
Eg veit ikkje årsaka, men om det kan ha noko å gjere med metoden, spørjeskjemaets utforming eller kva det no enn kan være. Det eg imidlertid ser, er at akkurat dette året vert trekt fram fra dei konservative når dei skal forklare at forbodspolitikken har virka på cannabis. Men det blir for enkelt. Det var ikkje noko forbod på alkohol og tobakk i 1999, så kvifor er det ein markant auke i tobakk og alkoholbruk fra undersøkinga i 1995, for så å dale ned att fire år seinare?
Det er likevel behagleg å nytte akkurat dette året når ein skal vise at sin eigen forbodspolitikk har hatt ein funksjon. Spør du meg, vert det ein smule uredeleg å bevisst nytte eit unntaksår, samt at ein da utelet å nemne at tobakk og røyk også hadde dette som unntaksår, UTAN forbod.

Skal ein nytte statistikk, så bør ein idet minste sjå det i ein samanheng fra starten , og ikkje med utgangspunkt i unntaksåret.

Så la oss først sjå på tala i 1995 for tobakk.
I 1995 hadde 65% av 15-16 åringane prøvd å røyke. Dette sjølv om 51% av dei visste at det kunne være ein stor helserisiko.
Sidan den gang har vi fått røykelov, og dyrare tobakk, samt ei stadig påminning om at tobakksrøyking er helsefarleg. Det fører til kreft, hjertetrøbbel, dårleg form, kols og folk døyr av det. Alle kjenner nokon som har døydd av tobakk. Dessverre.
Med unntak av i 1999, så har det vore ein nedadgåande trend, og i 2015, så var det gledeleg nok berre 29% i den same aldersgruppa som hadde røyka. Andelen av dei som visste at dette kunne være farleg hadde også auka, opp til 65%.

Kva kan vi lese ut fra dette?
Jo, opplysningsarbeidet gjennom mange år har bore frukter. Ikkje forbod, men opplysning. Dessutan var det slik at før i tida røykte jo gud og kvarmann, og til alt hell har det endra seg.
I Europasamanheng er Norge på plass nr. 2 i 2015, kun på Island røyker ungdommane mindre.
Der har berre 16% puffa "noen gang". Snittet i Europa er på 46%, medan Norge altså har ein "utprøvingsandel" på 29%.


La oss hoppe vidare til alkohol.
I 1995 opplyste 79% av ungdommane at dei hadde drukke "noen gang". (Det vert for omfattande å ta med seg "av og til", "hver uke" o.l. i denne bloggposten. Eg er ingen statistikar, har kun ein viss interesse av det.)
29% av dei spurde seier at det kunne være stor helserisiko med å drikke alkohol.
20 år seinare har andelen som har smaka edle dråper (?) sunke til 59%, og andelen som er såpass bevisste på at det farleg, har auka til 43%.
Akkurat som med tobakk er ungdommane klar over helsefarane med å drikke. Norge er også her nr. to, medan Island toppar atter ein gang. Snittet i Europa fortel oss at 80% av 15-16 åringane har drukka alkohol "noen gang."

Som vi ser er trenden både for tobakk og alkohol lik. Bruken går nedover, og bevisstheita opp når det gjeld risikoen. Ungdom er ikkje dumme. Tvert om kan dei antagleg mykje meir om tobakk og alkohol enn generasjonen før dei nokon gang har gjort. Einkvar person kan no lese seg til akkurat det dei vil, når dei vil, og mest kvar dei vil.

Slik var det ikkje i 1995. Eller 1999 for den del.


Så skal vi sjå på narkotiske stoff, i første rekkje cannabis, da tyngre narkotiske stoff vert nytta i svært liten grad blant 15-16 åringar. Som eg nemnde tidlegare, så brukar dei konservative utan unntak året 1999 for å bevise at forbodspolitikken har verka. Da har dei glatt oversett at både tobakk og alkoholbruken også har gått tilsvarande ned, utan forbod, og dei ser iallfall bort fra at 1999 har vore eit unntaksår på alle måtar.
For når vi ser heile undersøkingsperioden under eitt, som vi tross alt må gjere, så opnar det seg eit svært underleg bilete.
I 1995 hadde 5,9% av 15-16 åringane prøvd cannabis "noen gang". Heile 87% av dei var av den formeining at dette medførte "stor risiko".
No skulle ein kanskje tru at cannabisbruken hadde gått ned, og at enda fleire meinte dette var farleg i 2015? M.a.o. slik som med både tobakk og alkohol?

Men nei. Det stikk motsette har skjedd.
I 2015 har andelen av 15-16 åringane som har prøvd cannabis AUKA til 6,5%.
Andelen som meiner det er "stor risiko" ved cannabisbruk har MINKA til 69%.
Trenden er altså motsatt av det som vi ser ved tobakk og alkohol. Rett nok er andelen som har prøvd cannabis framleis liten, heldigvis kan vi vel sei i.o.m. at dette får vi stort sett tak i på den illegale marknaden.

Det er også interessant å sjå at nå er ikkje Norge heller på plass nr. 2 i Europa. No er vi på fjerde plass, med Moldova som landet der færrast ungdommar har røyka cannabis, kun 4%. Snittet for Europa er 16%.

Eit slikt resultat er svært interessant ovanfor dei som hevdar at forbodspolitikken har hjulpe oss.
Det dei konservative gjer, er at dei reknar tala berre fra 1999, og nemner kun cannabis, medan dei glatt utelet at 1999 var eit pussig år på alle måtar. Dei utelet også at tobakk og alkohol har gått ned sidan 1999, til tross for utan forbod.

Dette er uredeleg bruk av statistikk, og openbar "cherry-picking". Etter å ha funne ut dette no, så skal einkvar konservativ som  kjem drassande med desse resultata få vite korleis det FAKTISK står til.
For konklusjonen må bli: Ein forholdsvis streng og regulert marknad i statleg regi, er den beste løysinga for all omsetning av rusmiddel.
Forbodslinja har, som vi ser her no, ikkje gjort anna enn at det har vorte fleire cannabisbrukarar over ein 20 års periode, i den grad vi kan stole på ei undersøking, der svarprosenten er vorten dårlegare og dårlegare. For kven vil vel risikere noko med å vedgå bruk av eit ulovleg stoff? Mykje kan vel tyde på at bruken av cannabis er vorten langt høgare enn det målingane gjev uttrykk for, i.o.m. at svarprosenten har gått så mykje nedover sidan oppstarten.

Eg håpar eg har vist at bruk av statistikk kan nyttast til så mangt, og BLIR det, spesielt i denne saka der dei konservative gang etter gang trekkjer fram dedde undersøkingane som er gjort, men "tilfeldigvis" alltid byrjar i unntaksåret 1999, og "tilfeldigvis" utelet tobakk og alkohol.


Så effektivt har forbodspolitikken verka altså.
Litt flåsete kan vi sei at dersom vi vil at hasjbruken skal auke, så skal vi berre fortsette med forbodslinja. Det var neppe den konklusjonen dei konservative såg føre seg, men det er resultatet av å lese statistikken som dei sjølve henviser til.

PANG!
Kva small? Jo, ei rifle, no som ein konservativ skaut seg i foten. Igjen.

Og medan vi snakkar om statistikk... Actis er kjapt framme og kritiserer utvalskriteriane i ei undersøking fra 2016, og meiner at byane ikkje er eit representativt utval. Men når dei sjølve køyrer i gang tilsvarande "cherry-picking" så høyrer vi ikkje noko om det.
Ikkje egna til å skape truverde der. Heller.

Eit avisoppslag kan lesast her, interessant er det rette ordet.

Og til sist i dag: Nyleg var det eit oppslag om spor av diverse narkotiske stoff i media. Dette vart målt via avløpsvatnet i ei rekkje europeiske byar. Eit lite apropos kan vi lese t.d. her.
Den viste at Oslo var ein av dei byane i heile Europa med høgast bruk av amfetamin og MDMA.

Skikkeleg vellukka forbodspolitikk altså. (Ironi).

***********************************************
7.5.2018:
No er det gått nesten eit halvt år sidan denne posten vart skreven første gang.
I tida etterpå har eg fått ei mengde reaksjonar fra heile landet, truffe mange nye kloke menneske, og oppdaga at organisasjonar som eg trudde var til å stole på, faktisk ikkje er det.

No er tida komen for å runde av ein smule.
Denne posten er nå den suverent mest leste eg har hatt, med snart 7000 treff. I tillegg er ei revidert utgåve som kom på trykk i Politiforum, både papir og på nett, delt 945 ganger på Facebook-sidene til Politiforum.
Ein ytterlegare versjon kom ut på ABC Nyheter i byrjinga av januar, den fekk også ca. 250 delingar, og til slutt kom ei forkorta utgåva  ut som lesarinnlegg i BT litt uti januar 2018.
I praksis har altså denne bloggposten, i ei eller anna form, hatt anslagsvis 10 000 lesarar, og som hobbyskribent må ein sei seg godt nøgd med det. Til vanleg får mine skriveri om fjellturar og sykkelturar ca 1000 oppslag, med unntak av Styrkeprøven fra juni 2017 som bikka 5000 treff.

Mengda oppslag har aldri vore eit mål, men det er hyggeleg å få gode tilbakemeldingar. Eg har til gode å få korrigeringar på faktafeil, men tek gjerne imot slike, så sant dokumentasjon er på plass.


Kva har eg lært det siste halvåret?
Jo, eg har iallfall forstått at motstanden til omlegging av ruspolitikken er tildels massiv i einskilde krestar, men også at det er ein heilt klar endringsvilje og forståing av at vi må gjere noko med overdosedødsfalla, og stigmatiseringa av rusbrukarar, både "tunge" og "lette".
Som kjent har Stortingsfleirtalet gått inn for ei avkriminalisering av brukardosar, og at brukarar heretter ikkje skal straffast, men at ansvaret skal overførast til helseetatane. Hugs at langt dei fleste førstegangsbrukarar av t.d. hasj, ikkje får problem med rus i det heile teke i ettertid. Samfunnets reaksjonar derimot, kan være verre å hanskast med.

Motstanden har vore, sjølvsagt, størst i politiet. Det er ikkje så rart, da dette er ein svært konservativ etat, der alt helst skal gjerast som det har vore gjort tidlegare. Dei er da også, ved sidan av dei kriminelle bandane som står bak innførsel, produksjon og salg av narkotiske stoff, dei einaste som har noko å tjene på at vi fortset med ei straffelinje. Det er ikkje til å legge skjul på at det å jobbe med narkotikasaker i etaten er svært populært, og ikkje minst karrierefremjande for dei som ynskjer det.
Det må være av stor betydning at politiet får minst mogleg å sei i den framtidige narkotikapolitikken. Årsaka er at det berre har ført oss opp i europatoppen på antal overdosedødsfall, og ikkje minst må dei slutte med den svært uverdige praksisen med å inndra t.d. førarkort utan annan grunnlag enn at ein har røyka hasj. Grunnlaget for dette er sterkt kritisert og det er kome fleire dommar der staten har tapt til dei grader, men desse signala er POD openbart ikkje i stand til å forstå. Det seier jo litt om kompetansen som rår i dette direktoratet.

Ellers ser ein jo visdomsord fra den tidlegare fråhaldsorganisasjonen Actis, no ein paraplyorganisasjon for spel, alkohol og narkotikarelaterte problem.
Eg trudde dette var ein ryddig organisasjon, men min respekt for Actis er som blåst, og det har dei klart heilt åleine.
Alle forsøk på liberalisering har vorte møtt med skepsis og mørkemannstalar. Dei har også den uvanen at dei ikkje svarar på innlegg på FB-sidene sine etter å ha lagt ut ein tråd.
Det er forsåvidt eit godt tiltak å få folk til å prøve å spele/røyke/drikke/dope seg mindre, men resultatet kan ikkje seiast å være godt. Dei har gitt meg eit svært dårleg inntrykk.
Det er da også eit paradoks at ein organisasjon som arbeider for å få ned rusbruken, på denne måten føretrekk ein illegal marknad framfor ein legal. Eller rettare sagt: Det gjer dei neppe, men det blir konsekvensen av den forbodslinja som dei vil beholde. Og eg synes det er mildt sagt rart at dei ikkje ser det sjølve.

Eg må også ta med lokalavdelinga til Arbeidarpartiet, enda ein gang. Av alle nedturar eg har hatt, så var dette ein av dei verste. Det var som ein nostalgitur attende til 1970-talets skrekkpropaganda om narkotikabruk. Absolutt alt var feil, og når dei ber om diskusjon, og får det, så vert det avfeia med at "vi er einige om å være ueinige". Men det er ikkje så lett. Når ein tek regelrett feil, og dette vert påpeika, så er det ikkje snakk om å være ueinig. Det er snakk om at ein ikkje er villige til å lære seg noko nytt i form av oppdatert forskning og kunnskap.
Eit svært skuffande bekjentskap med det eg trudde var eit seriøst og kunnskapssøkande lokalparti.
Hadde dei vore ein smule villige til å innsjå sine feil, og korrigert seg bittelittegrann, så hadde det vore bra, men neida. Her fortset ein som om ingenting har skjedd.
Luster AP var da også så stakkarslege at dei sletta ein tråd der dei fekk kritikk, under påskot av dei ikkje ville at denne eine saka skulle ta merksemda fra "alle dei andre forslaga dei hadde sendt inn til fylkesårsmøtet". Med "alle" meiner dei fire (4) stk. saker. Gudane må vite kva dei meiner med "få saker".
At dei i tillegg heller ikkje vil, eller kan, fullstendig lese den statistikken som dei sjølve henviser til som "bevis" på at forbodspolitikken verkar, er heller ikkje noko kvalitetsstempel. "Cherry-picking" på ein så openbar måte er berre for dumt. Eg har vist at Luster AP tok feil, og påpeika dette i eit lengre innlegg på FB-sida, utan at nokon fra partiet gadd å reagere.
Svakt, men ikkje uventa.
Eg har også sagt at eg kan stille opp i formelle møter for å ta ein gjennomgang om kva rusreforma eigentleg går ut på. Det verkar nesten som om det er ukjent materie. Slik er det vel når vi knapt veit kva ein narkoman er her i kommunen.

Eg nemner også med ein nisse som meinte at sidan eg var for ei endring av narkotikapolitikken, så måtte eg være cannabisbrukar sjølv.
Altså.... idiotien kjenner ingen grenser.
Men det var kanskje ikkje så rart, da vedkommande henviste til svensk forskning, det einaste landet i Vesteuropa som har ein enda meir mislykka narkotikapolitikk enn Norge i høve overdosedødsfall.
Eit Sverige som no ser til Norge for å lære narkotikapolitikk. Kven skulle vel tru det? Men berre så det er nemnt: Det er avkriminaliseringa dei skal sjå på, ikkje forbodspolitikken.

Eit stort "DUH" også til dei politiske partia KrF og FrP. Dei trur openbart at straff er vegen å gå for rusbrukarar, og at vi verkeleg kan fjerne all narkotika her i landet. Da er du ikkje lenger naiv, da er du berre teit.

Alle desse som eg har lista opp her over, synes å ikkje være villige til å endre på den politikken som har ført Norge opp på europeisk pallplass i overdosedødsfall. For dei har det openbart vore viktigare å sole seg i glansen av ein statistikk som viser at vi har låg cannabisbruk her i landet. At den same statistikken viser bedre resultat på både tobakk og alkohol, vert ikkje verdiga ein tanke, til tross for at vi der har brukt streng statleg regulering, og ikkje forbod som strategi.

Derfor er det hyggeleg å sjå at Stortingsfleirtalet tek i det minste nokre små steg mot ein meir vettug ordning.

På den positive sida har eg møtt mange fantastiske menneske det siste halvåret, for det meste via nettet, men også IRL. Møtet med LEAP Scandinavia var veldig hyggeleg, mykje kompetanse på ein plass, og eit openbart tegn på at endatil i politiet byrjar folk å forstå at noko må gjerast. Det er ikkje verdas største organisasjon enda, men det er vel ikkje å forvente heller, berre nokre månader etter oppstart.
Foreinga for Tryggere Ruspolitikk i form av leiaren fekk eg også møte i vinter. Av og til møter ein personar som ein berre må beundre, og dette var eit slikt tilfelle.
Eg har stor sans for denne organisasjonen, om enn ein ikkje er einig i alt og eitt.

Eg har også hatt stor glede av å få nye bekjent på nett, først og fremst via Facebook. Nå er eg lite der inne som privatperson lenger, men det er interessant å følge t.d. Normal Norge, Foreningen for Human Narkotikapolitikk, samt ei rekkje andre debattantar. Veldig bra!
Eg er kanskje ikkje einig i all form for argumentasjon og alle synspunkt som kjem fra dei nemnde organisasjonane, men det er godt å sjå at slike stemmer kjem fram. Det er aldri noko mål å være 100% einig.

Eg må også få komme med godord til nokre politiske parti, Venstre, Raudt og MDG spesielt.
Men det kanskje mest gledlege fra politiske miljø, har vore nokre ungdomsparti, spesielt fra Unge Venstre og Unge Høgre. Dei har forstått det, og i tillegg må vi også nemne AUF, som er ca. 100 lysår framfor Luster AP. Når denne generasjonen er på plass, og vi får rydda bort dei gamle konservative som sit der i dag, så blir det bra.

Ei spesiell helsing går til tidlegare og noværande rusbrukarar, samt deira pårørande. Det har vore ei sann glede å treffe slike flotte personar, og det har gitt meg stor forståing på dette med rusproblematikken. Mange, mange takk for at eg har fått lov til å bli kjende med dykk!


Så. Kva meiner eg nå?
Eg har faktisk endra meg i løpet av det siste året. Ikkje verst av ein som tilhøyrde den "harde linja" attende på 1990-talet. Ein vert klokare med åra, og ikkje minst: Villig til å opne for nye opplysningar.
Ei avkriminalisering er vel og bra, men det rette, på sikt, må være ei streng statleg regulering av alle narkotiske stoff. Det fungerer bra med eit vinmonopol i dag, og etter forbodet mot alkohol for 100 år sidan, så vert det aller meste av alkohol omsett i lovlege former.
Det samme også med tobakksvarer. Her har vi, til tross for at det aldri har vore forbod, hatt ein stabil og god nedgang i bruken i fleire tiår no. Det er eigentleg ingen grunn til at vi ikkje skulle få til det samme med narkotiske stoff. Dette står i sterk kontrast med hasjbruken siste 20 åra, som faktisk har auka, til tross for forbodslinja "som har vore til stor hjelp, og er eit bevis på at vi har gjort mykje rett".

Ja, særleg. Igjen: Les heile statistikken, og ikkje berre det du vil lese.


Fordelane med ei statleg regulering av narkotikaomsetning er fleire. Det første, og klart viktigaste; Omsynet til dei tyngste brukarane. Dette er sjuke menneske, som må få hjelp og den medisinen som dei treng. I dag må dei ty til ein svart og uregulert marknad som er open 24/7, men som kanhende tilbyr varer av ymse og dårleg kvalitet og til ublu prisar, og der absolutt alt av omsetning og fortjeneste går rett i lommene til kriminelle.
Det må da være bedre at sjuke menneske får medisinen sin på vettug vis, utan å risikere overdose støtt og stadig?
All svart omsetning vil ikkje forsvinne, men hvis vi samanliknar med alkohol, så vert 90% omsett via legale ordningar. 90% er mykje bedre enn 0% spør du meg. Dessutan kan vi også forvente ein nedgang i alkoholbruken. Berre det åleine burde telle ein del.

Nokre spør meg: "Kven skal selge narkotika da?"
Øh.... Dei soim sel narkotika i dag kanskje? Dvs apoteka?
Narkotika vert produsert og solgt kvar dag på lovleg vis over disk, utan at korkje Actis, NNPF , Luster AP, KrF eller FrP ser ut til å bekymre seg over det, og heller ikkje har grunn til det.

Cannabis kan omsetjast på eigne utsalg, av folk som kan sitt fag. Eg trur ikkje at Vinmonopolet er ei god løysing. Det vil bety mange ufaglærte ekspeditørar, som stiller utan eigenerfaring og opplæring i dette med hasj.

Verre enn dette er det ikkje. Berre det er vilje til det.

Alt dette vil antagleg frigjere enorme ressursar for politiet, vi får ned antall overdosedødsfall, vi sler beina under ein kriminell, uregulert svart marknad utanfor all kontroll, og vi får fleire arbeidsplassar med meir skatteinntekter.
Kva meir kan vi ynskje oss?


Takk for meg i denne omgang.

*********************************************
3.7.2018:
Sorry, kan ikkje la være.
Det er politimeistaren i landets største og viktigaste politidistrikt som har uttalt seg om moral. På statskanalen. Utan at han var villig til å møte motdebattantar.
Såklart.
Da kunne han jo ha risikert å bli avkledd som den konservative moralist han viser at han er.

For iflg. politimeister Sjøvold er det moralsk feil å ruse seg.

Eg seier berre: Velkommen til 2018. Og forresten: Året 1952 ringte. Dei vil ha tilbake politimeistaren sin.

Det verste er at han snakkar om ein slags moral, som om hans meining er den rette. Og at vi som meiner noko anna dermed tek moralsk feil.
Det er så ein ikkje trur sine eigne øyrer. Men der sit han altså. I ein slags monolog får han predike om kor ille det er med rusmiddel, og at vi for all del ikkje må liberalisere narkotikapolitikken.
Eg veit ikkje om dagens politimeister i Oslo faktisk veit kva som skjer i landet, og ikkje minst hans eigen by, men mykje tyder på at han ikkje vil innsjå realitetane.
Til tross for ei streng forbods og straffelinje i over 50 år, så kokar byen av meir dop enn nokon gang. På ein totalt uregulert marknad. Døgnopen. Utan krav til noko som helst av kvalitet og pris. Der all fortjeneste går rett i lomma til kriminelle.
Så. Kva skal politimeistaren i Oslo gjere med dette? Meir av forbodspolitikken som gjer at Oslo har ein ukontrollert marknad?

La oss snakke litt om hasjmarknaden da. Her har visst salet gått til himmels siste året, enda så bra som den norske forbodspolitikken vert påstått å verke. Ja, for det er altså bedre at dei kriminelle tek all fortjeneste, framfor ei streng statleg regulering, som vi jo veit verkar.
Vi har prøvd dette med alkohol og tobakk. Der går bruken stadig ned, men med forbodslinja og narkotiske stoff, så går det berre feil veg.

Når skal den konservative delen av politietaten, her perfekt illustrert ved sjølvast politimeistaren i hovedstaden innsjå realitetane?
Det er inga skam å endre meining. Det er tvertom veldig befriande, og viser kunnskap og styrke. Politimeister Sjøvold viser ingen av delane med si framferd, og vi må berre håpe at han snart finn på noko anna å arbeide med.

Eg for min del er sjeleglad eg slepp å jobbe i ein etat med ein toppleiar som pratar om moral utfra sitt eige synspunkt.

****************************************************
14.8.2018:
Det er meg ei stor glede å sjå at reguleringsmotstandarane har slitt i sommar.
Det tek tid, men det er openbart at det er ei endring i folks haldningar, og det som er ekstra hyggeleg, er at mykje av dette skuldast forbodstilhengarane sin eigen retorikk og argumentasjon.
Eigentleg kan vi som ynskjer ein regulert narkotikapolitikk berre lene oss attende, ta fram popcornet og la dei gjere jobben for oss.
For sjeldan har vi sett så mykje mageplask som i sommar. (Og med tanken på den fine sommaren som har vore, og alle dei gode badedagane vi har hatt, så er det ein god prestasjon).

Det starta lovande med politimeistaren i Oslo, som meinte det var eit moralsk ansvar å meine noko om ruspolitikk.
Ein må i den samanheng spørre seg: Kva meiner politiet om t.d. abort? Det var jo forbode i si tid. Homofili? Det var også straffbart, og ikkje minst umoralsk. Vel og merke mellom menn, noko som seier oss svært mykje om kven som laga den lovparagrafen i si tid.
Er det ei tullete samanlikning? Nei, det er ikkje det. Både abort og det å være skeiv var straffbart i si tid, og vart diskutert i ramme alvor blant datidas toppjuristar og samfunnsdebattantar, på samme måte som bruk av narkotiske stoff vert det i dag.

Eg måtte også svare på eit laaaangt innlegg fra politikontakten i våre lokale kommunar nå i sommar. Politikontakten var svært oppteken av at vi ikkje måtte legalisere narkotika, hvis eg ikkje hugsar feil. Ergo synes vedkommande det er greiare at kriminelle sel gift til våre barn, enn at staten står bak eit kontrollert salg til vaksne. Det er utruleg lite gjennomtenkt synes eg.

Ellers pågjekk debatten i alskens fora heile sommaren. Og det var forbløffande mange fra forbodssida som GANG ETTER GANG gjekk i fella om at narkotika må være forbode, fordi det er farleg.
Altså: Ser de ikkje konsekvensen av dykkar eiga haldning? De overlet heile salgs og omsettingsapparatet til kyniske kriminelle som ikkje bryr seg den døyt om kundane sine. Eit salgsapparat som sel gift til kvar og ein som har pengar nok.
Denne milliardindustrien og sponsinga av kriminelle vil altså sentrale politileiarar, forskarar, avholdsrørsler og einskilde politiske parti altså beholde. Fordi narkotika kan være farleg.
Det er så ein ikkje trur kva dei lirer ut av seg, og det kan oppsummerast i to setningar:

Narkotika kan være farleg. Derfor bør kriminelle selge det.

Mange har som sagt kasta seg inn i debatten, og det har resultert i mange mageplask.
Men det største av alle plask kom fra ein instans som eg hadde trudd bedre om, nemleg Norsk Narkotikapolitiforeining, heretter kalla NNPF.
Eg var medlem av NNPF i alle dei år eg hadde høve til det, og støtta dei endatil i nokre år etter at eg slutta i etaten, bl.a. ved å kjøpe ei årsbok som dei gav ut. Det er det forlengst slutt på for å sei det slik.

Tilbake til det O Store Mageplasket.
I sommar oppdaga eg at twitter er eit langt bedre egna diskusjonsfora enn Facebook. Dessutan er det så innihelsike mykje ræl på FB at mine einaste gjeremål der nå til dags vert å legge ut noko om sykkelturar, fjellturar og litt musikk/filmprat. Ja, og så må ein jo diskutere litt narkotikapolitikk innimellom! Bl.a. var eg innom noko som hadde kjøpt opp domenet "Narkotikapolitikk.no", men til tross for eit fancy namn: Dette var berre enda ei forbodsside, som i tillegg henviste til sine eigne anonyme bloggar som kjelde. Ikkje kunne dei lese statistikk, kunnskapen om marknadsøkonomi var fraværande, og all argumentasjon om nyansert syn på dagens forbodsregime var som vatn på gåsa.
Sjølv om dei som står bak sida er anonyme, så var det openbart at dette var ei side i regi av medlemmar av NNPF. Svært dårleg forsøk på å drive seriøst opplysningsarbeid.

NNPF har ikkje så mange følgarar på twitter som ein skulle tru, under 1000, og mange av dei er kritiske til forbodslinja, noko som ein nok bør forvente.
Det var ei rekkje diskusjonar på twitterkontoen deira nå i sommar, og eg veit ikkje om administratoren deira har hatt ein svært dårleg dag, for brått kom denne ut:

"Hvis du hadde fått dømt dem for narkotika og annen kriminalitet for å fjerne rett person fra rett miljø til rett tid ville du kanskje sluppet en drapsetterforskning. Vi må prioritere proaktivt og forebyggende arbeid også selv om vi har for få resurser. Det er forebygging!"


Eg skal ikkje henge meg opp i det smått uforståeleg språket, da dette må være skreve av personar med dårleg tid. Får eg håpe.
Det dei i klartekst skriv er altså at politiet burde få dømt personar for noko, slik at vi slepp bryderiet med dei seinare.
Dette er ikkje førebygging, det er sjølve definisjonen av ein politistat. Noko omtrent ingen i Norge ynskjer.
Meldinga vart sletta ikkje så lenge etterpå, etter massiv kritikk, men eg tok såklart skjermdump, i likskap med mange andre.

Ikkje nok med denne famøse meldinga, men i dagane etterpå presterte NNPF å blokkere ei rekkje meiningsmotstandarar fra å kommentere på samme konto. Dette visstnok etter "trakkassering", "sjikanerende oppførsel" o.l.
Passande nok etterspurde statssekretær Rotevatn litt aktivitet på twitterkontoen sin akkurat samstundes, så da spurde eg likegodt han om kva han meinte om slik blokkering. Dette medførte enda meir debatt, og eit oppslag på Minerva. Det var nok neppe intensjonen fra NNPF, men når ein gjer dumme ting, så må ein pårekne reaksjonar.
Eg må da også nemne at dei "sjikanerande" kommentarane var svært snille og saklege etter mitt syn.
Antaglegvis vart NNPF oppfordra til blokkering fra deira svenske søsterorganisasjon SNPF som hadde gjort akkurat det samme veka før.
Og til dei som lurer: NNPF er ein Mensaklubb samanlikna med SNPF. WOW!!!

Eg kom også tilfeldigvis over ein video på FB-sidene til Politiet i Innlandet. Den var rett nok laga i fjor, og skulle vel verke førebyggande, men det er kanskje det aller verste forsøk på førebyggande arbeid eg har sett nokon gang.
Som vi veit kan cannabis være farleg, men det som var fokus i videoen var utelukkande politiet sine sanksjonar dersom du vert tatt. For bruk. (Det at politiet visstnok ikkje går etter brukarane lenger var ikkje tema)

For, som vi jo veit, dersom ikkje cannabisen er ille nok, så skal iallfall politiets reaksjonar være det.
Stigmatisering og rulleblad fungerer jo alltid førebyggande!!

Det har vi jo erfart på nært hald.


Kva er ellers nytt på Vestfronten?
Jo, motstanden mot cannabisregulering har minka mykje berre på eit par år.
I 2016 var heile 81% imot "legalisering", og i 2017 var denne andelen sunke til 77%.
Det var kanskje ikkje så store nedgangen, men i 2018 var motstanden berre 61%.
Det er ganske så formidabelt og openbart eit utslag av den stadige samfunnsdebatten som har pågått etter at Stortingsfleirtalet sa ja til avkriminaliseringa like før jul i 2017.
Og sjølvsagt skal vi rette ein stor takk til reformmotstandarane som har skote seg sjølv i foten ved å berre fokusere på farer ved å bli tatt, og i tillegg feilinformert gang på gang på gang.
Keep up the bad work!


Eg vågar påstanden: Verda går framover.

****************************************
Oppdatert 12.9.2018:
Da har eg omsider fått somla meg til å sjå Folkeopplysningens program om cannabis. Det er rett nok eit par år for seint ute, men i høve den nye sesongen som starta forrige veke, så tenkte eg at det var greit å ta ein kikk.

La det være sagt med ein gang: Det var verre enn eg trudde. Og da tenker eg spesielt på den daværande justisministaren. Det er ikkje rart at vi har eit heilt direktorat og endatil eit departement som hanglar avgarde som ein skadeskoten hest når det står så dårleg til på toppen.
Til Anundsen sitt forsvar skal det seiast at hans etterfølgarar, Per Willy Amundsen, Sylvi Listhaug og Tor Mikkel Wara heller ikkje har satt fantastisk gode avtrykk etter seg i løpet av sine korte periodar i maktgangane.
Gløymde eg vikarministar Per Sandberg sa du?

Som vi ser: Frp imponerer ingen med sine justisministrar. Så langt. Kanskje Wara kan heve nivået på sikt? Det kan knapt bli verre.


Men attende til Folkeopplysningen.
Dette er eit lettfatleg populærvitenskapleg program, med ein  småmorsom og seriøs profil lett blanda. Dei har teke for seg mange rare ting tidlegare, og har hausta storm, spesielt den første sesongen der dei tok for seg diverse alternative behandlingar. (Les: Kvakksalveri).

I sesong tre kom så programmet som eg fekk gleda av å sjå først nå, nemleg det om cannabis.
Heile programmet stadfesta eigentleg det eg har kome fram til sjølv opp igjennom dei siste åra: Forbodet mot cannabis har ingenting med skadeverknader og vitenskapleg basis å gjere. Nei, forbodet er basert på moral. Ein moral plassert i 1960-talets tankegang.
Narkotiske stoff var i fri omsetning fram til slutten av 1800-talet, slik som t.d. heroin var det. Heroin var opphaveleg ein smertestillande medisin, men hadde den svært uheldige biverknad at brukaren kunne bli sterkt avhengig av det.
Det vart derfor forbode, på samme måte som ei rekkje andre narkotiske stoff utover på 1900-talet.
Bakgrunnen for forbodet er mildt sagt pussig.
Det stammar nemleg fra konservative amerikanske krefter, med eit ikkje ubetydleg innslag av rasepolitikk. Eit forbod mot narkotika var også beleileg for å straffeforfølge hippierørsla på 1960-talet, og det toppa seg da president Nixon erklærte "the war on drugs" tidleg på 1970-talet.

På den tid hadde skrekkpropagandaen fra moralistane her i landet alt holdt på i nokre år, og verre skulle det bli. Strafferamma vart stadig auka, slik at alvorlege narkotikabrotsverk, dvs. innførsel og salg i større mengder, kunne straffast (minst) like strengt som drap.
Dette vart eksemplifisert i Folkeopplysningen ved tre saker: Ei stygg dobbeltvoldtekt, eit knivdrap og innførsel av 1,2 tonn hasj.
Voldtektsmannen fekk sju år i fengsel, drapsmannen 13 år. Og hasjsmuglaren? 21 år....
Noko er altså heilt vilt feil i norsk rettspraksis.

Cannabis er ikkje ufarleg å bruke. Iallfall ikkje i store mengder og over lang tid. Men ellers er det eigentleg ikkje så mykje å skrike opp om. Ni av ti brukarar får ikkje problem med rusmiddelet i det heile, og cannabis er vesentleg mindre farleg på alle måtar enn vårt vanlegaste rusmiddel, nemleg alkohol. Argumentet med at cannabis er farleg og at det er årsaka til at vi bør forby det, vert såleis heilt malplassert. Dessutan: Det er fleire som døyr i sykkelulukker her i landet enn av hasjbruk, men skal vi forby sykling for det?
Cannabis er heller ikkje den inngangen til "andre gifter" som var ein vanleg teori før i tida. Ein skal ha fulgt usedvanleg dårleg med i timen for å tru at denne teorien framleis har noko for seg.


Folkeopplysningen hadde teke turen til ei rekkje fagfolk på rusområdet, og var også innom PHS for eit intervju med ein professor i Kriminologi. Dette innslaget var veldig interessant, og gjekk rett i strupen på justisministar Anundsen, som forøvrig alle andre FAGFOLK også gjorde.
Det var dessutan pute-TV deluxe da Anundsen ikkje kunne hoste opp den "omfattende forskningen" på at cannabis var farlegare enn alkohol, men istaden kom med eit par avisartiklar, ei upublisert eksamensoppgåve og ei undersøking som ikkje omhandla samanlikninga alkohol/cannabis i det heile teke.


Folkeopplysningen er kanskje eit lettbeint vitskapsprogram med ein smule "utdritingstendens", men det lever vi godt med. Kunnskapen om cannabis er skremmande låg ute i samfunnet, og er openbart prega av 50 års skrekkpropaganda som har vore regelrett feil og løgn. Resultatet ser vi når t.d. norske politiske parti set saman sine rusprogram basert på ein moral med basis i amerikansk høgrevridde politikarar fra 1950-talet. Eg må undrast: Det kan være at Krf og Frp trives i dette svært konservative  selskapet, men at Luster AP skulle gjere det samme, er for meg ei gåte. Basere sin ruspolitikk på amerikanske Kvite Konservative Kristne fra 1950-talet?

Til opplysning: I høve Kristoffer sin død i 2015 fekk vi ved eit besøk på Sogndal politistasjon opplyst at det no var noko som heitte "syntetisk cannabis", og at denne var mykje farlegare enn den vanlege hasjen som vi kjenner fra "gamle dagar". Ja, det er rett at det er noko som heiter "syntetisk cannabis", men dette er ikkje cannabis slik som vi kjenner det fra Woodstock. Og årsaka til at dette er kome på marknaden er at det er mykje verre å oppdage for politiet. I tillegg gir det ein mykje sterkare og farlegare rus. Men sidan det er mykje verre å oppdage, så vert  det også meir populært å bruke. Forbodet har altså skapt eit farlegare stoff!
Årsaka til at eg nemner dette no, er at dette liksom var eit poeng fra politiet si side den haustdagen i 2015. Det var berre det at Kristoffer aldri hadde brukt syntetisk hasj, så kvifor det vart drege fram den gang er for meg komplett uforståeleg den dag i dag. Skulle det forklare at hasj var farleg? Var det liksom eit påskot for at det var OK at dei tok fra han førarkortet, noko som gjorde at han ikkje ville leve lenger?
Men ettersom han ikkje hadde brukt syntetisk cannabis, så var det poenget berre heilt meiningslaust.


Folkeopplysningen illustrerer det heile lettfatleg og greit; Ja, hasj kan være farleg hvis du brukar det mykje og lenge, men det er forbodet som har gjort det langt farlegare enn det burde være.

Og den prisen måtte vi betale.


***********************************************
Oppdatert 18.9.2018

Det er haust.
Ikkje er det jul, den tid da ei jomfru fødte det som skulle bli verdas frelsar.
Ikkje er det påske heller, da den nemnde frelsaren stod opp fra dei døde.

Nei, det er som sagt haust. Ei noko grå og trist tid kanhende, til tross for nokre veker med fine fargar i skogen. Det er altså ikkje ei tid for under, slik som både jul og påske er.

Men likevel; Mykje tyder på at under skjer. I 2018.
Dog skal det seiast at det seinaste underet, fra fredag 14.9.2018, må takast med enorme dosar salt, og at det muligens kun er retorikk og strategi som har endra seg. Likevel tek vi imot utspelet fra Actis med stor glede.
Actis er ein paraply for ei rekkje organisasjonar tilknytta diverse områder innan rusfeltet. Tidlegare heitte Actis "Avholdsfolkets Landsråd", men hevdar i dag at dei ikkje er ein fråhaldsorganisasjon. Det er sikkert like greit, all den tid NNPF (Norsk Narkotikapolitiforeining) er medlem, og som eg har nemnt før; Eg har vore edru på politijulebord, og kan streke under at "avhold" er noko som er milevis fra å være nettopp det....

Attende til utspelet fra Actis sist fredag.
Dei går nå inn for at narkotikabruk skal avkriminaliserast. Narkotikabruk skal fortsatt være forbode, men det skal ikkje straffast. På denne måten vil Actis hjelpe dei tunge brukarane, som openbart er deira fokus. Dette seier Actis dei har meint heile lenge, og får følge av NNPF, som også seier at dei har meint det samme i årevis.

Det er nokre store spørsmål som reiser seg i så måte: Først og fremst kvifor det skulle ta ÅREVIS før de stod fram med dette synet? Svaret er eigentleg soleklart. Actis og NNPF går ut slik nå, fordi det ikkje lenger er nokon veg attende. Rusreforma kjem, uansett kor mykje dei strittar imot, og det er openbart at organisasjonane no innser at dei må endre sine uttalar.
Det vert ein del ordkløveri no, for Actis, på sine FB-sider, har ikkje ballar til å sei at ALL narkotikabruk skal bli avkriminalisert, neida. Det er dei tyngste brukarane som er fokus, og som nå ikkje lenger skal straffast, medan "dei unge" og "rekreasjonsbrukarane" ikkje vert nemnd på samme vis. Eg sit att med ei kjensle av at Actis gjerne vil fortsette å sanksjonere alle brukarar som ikkje har eit helseproblem, gjerne i form at eit slags nytt "gebyr". Eit gebyr gir nemleg ikkje belastningar på rullebladet, i motsetnad til bøter. Kvifor ein absolutt skal ilegge rusbrukarar økonomiske sanksjonar er for meg ei gåte. Trur dei verkeleg at det skal ha ein avskrekkande effekt? Det er, med respekt å melde, heilt himmelropande naivt.

Men uansett: Dette er eit steg i rett retning, og ikkje noko mindre enn ein revolusjon fra ei viktig stemme i ruisdebatten. Såklart er dei lysår fra å være i mål, men ei slik endring i uttalar er eit paradigmeskifte som eg faktisk ikkje såg komme.
Det er etter mitt syn veldig bra at Actis kjem med dette utspelet nå, og det fortjener ros.
Eg ser at det er ei rekkje "liberale" som er ganske så kritiske til utspelet fra Actis, og det forstår eg godt. Mange av dei "liberale" er personar som har vore aktive i rusdebatten i årevis, og er heilt forståeleg ganske så utolmodige.
Vi må imidlertid stikke fingeren i jorda: Det at ein så konservativ organisasjon som Actis går ut slik er eit kvantesprang i høve til det dei har uttalt i alle år før, og det samme gjeld for NNPF.


Actis er som nemnt ein paraplyorganisasjon for ei rekkje lag og foreiningar på rusfeltet, og fredagens utspel har openbart ikkje falle i god jord overalt. Noko som idag gir seg utslag i høg popcorn-faktor når Forbundet mot Rusgift kjem på bana.
I dagens Klassekampen får dei overskrifta  "SLÅSS FOR STRAFF".
Det var dagens beste.
FMR går hardt ut mot Actis, og meiner at styret har gått utover sine fullmakter, og at "styrets vedtak bygger på en grunnleggende misforståelse av narkotikaproblemet".

Dette er berre heilt kosteleg å lese. Og det blir bedre. Eg siterer direkte fra Klassekampen og uttale fra leiaren i FMR: "10% av narkotikabrukerne har store helseproblemer og må hjelpes av helsevesenet".
Det betyr altså at 90% av "narkotikabrukerne" ikkje har helseproblem, og det O Store Spørsmålet blir da: KVIFOR SKAL VI DA STRAFFE DEI? Dette med at 90% av brukarane ikkje har problem med sjølve rusmiddelet, rimer forøvrig med andre tall eg har sett, t.d. fra Foreningen Tryggere Ruspolitikk.

Vi treng av openbare grunnar ikkje å straffe sjuke menneske, og eg ser heller ikkje ein einaste grunn til at vi skal straffe dei øvrige 90% av brukarane heller, når dei ikkje har problem med rusmiddelet, om det så er fleinsopp, alkohol, LSD, heroin eller cannabis.

Ei større gave til rusreformarbeidet kunne vi vel neppe fått enn dette fantastiske utsagnet fra FMR, så; Tusen takk!

I samme innlegg fra Klassekampen, så vert det også innhenta uttale fra NNPF. Der veit openbart ikkje venstrehånda kva høgrehanda held på med (Ingen stygge tankar nå), for der vart dei "noe overrasket over Actis sitt valg om å bruke begrepet avkriminalisering".
Til opplysning så gjekk NNPF ut på twitter og FB i dagane før og sa at dei også gjekk inn for avkriminalisering og hadde i årevis meint at dei tunge brukarane ikkje lenger skulle straffast.
Om ikkje anna: Popcornet må fram her også!

Konklusjonen må bli at Actis har innsett at det er ingen veg attende. Dei vil fortsatt stritte imot "legalisering", eller regulering som er den rette betegninga, men fram til da, så gomlar vi kino-snack på FMR si bekostning.

Til slutt i dag vil eg gjerne hente fram dette intervjuet med "sjefen for Portugals narkotika-suksess". Der var det som kjent store problem med overdosar og høgt uregulert narkotikabruk i fleire tiår. I motsetnad til i Norge, så våga dei å tenke nytt allereie for 20 år sidan.
Resultat: Overdosedødsfalla mykje redusert. Vinningskriminalitet i samband med narkobruk har gått ned.
På den negative sida: Noko fleire "kosebrukarar" av cannabis, utan at eg eigentleg ser det store problemet med å innta eit stoff som er vesentleg mindre risikofyllt enn t.d. alkohol, iallfall så lenge ein held seg til lågt forbruk med sikre salskjelder.

Sjefen fra Portugal uttalar at han ser på den norske hasjdebatten som "nonsens", all den tid ein her i landet skal skille mellom "tunge" og "lettare" brukarar. Vi skal altså tilby helsehjelp til dei "tunge" brukarane, og straff til dei "Lettare". Og det har han jo heilt rett i. Dette skillet er jo totalt latterleg. Kor skal grensa gå? Kven skal fastsette den?
 Og ellers: Overlat det førebyggande arbeidet 100% til helsevesenet. Jo mindre norsk politi befattar seg med narkarbeid, jo bedre.
Det viser seg spesielt godt nå som gjengane i Oslo skal bekjempast, nærast koste kva det koste vil.
Ekstrabevilgningar fra justisdepartementet skal sørge for strengare straffar, forbod mot gjengar og andre "sterke" tiltak.
Ein ynskjer også å ta pengane fra dei.

Slike tiltak verkar kanskje effektive ovanfor publikum i form av å vise "styrke", men løyser dei problema? Gjengane skaffar seg inntekter gjennom salg av narkotiske stoff, i første rekke cannabis.

Nå har vel bruk av "straff" gått ut på dato for mange år sidan, men i justissektoren, (som ikkje er kjend for nytenkning) skal ein altså fortsette med dette, nærast som ein slags hevn ovanfor lovbrytarane.
Dette er ein forelda tankegang. Hasjomsetninga vil neppe fordufte om politiet får hanka inn nokre selgarar her og der.

Løysinga? Er ikkje det openbart.
Det handlar om å ta marknaden vekk fra selgarane, i form av å regulere salet gjennom lovlege kanalar. Ved å tilby eit trygt og kontrollert produkt fra eit autorisert salsapparat, så vil langt dei fleste kjøparar nytte dette.
Det blir ikkje slutt på den kriminelle marknaden slik over natta, berre ved å tilby eit regulert salsapparat, men eg er overbevist om at det på sikt vil tappe dei kriminelle for store inntekter.

"Jammen, dei vil jo berre finne seg nye stoff å selge".
Neppe. Det er ingen andre stoff som er så lette å omsette som cannabis. Dessutan hoppar ein ikkje direkte over på t.d. kokain eller heroin dersom ein ikkje kan få tak i hasjblåsen sin.
Eg ser at eit argument mot å opprette regulære salsordningar for narkotiske stoff, om det så er i form av rekreasjonsbruk eller som medisin, er at den illegale marknaden vil bestå uansett.
Nei, den vil ikkje det. Iallfall vil den bli svært mykje redusert, og det er fordi at folk kjøper rusmiddel som er trygge å bruke. Det ser vi i form av Vinmonopolet. Smuglarsprit og heimebrenning er eigentleg ikkje det heilt store. Det er dårleg tiltru til sine medmenneske å sei at den svarte marknaden vil bestå, ettersom vi stort sett kjøper lovlege, trygge og kontrollerte varer.

Spør deg sjølv: Kvar vil du kjøpe vodka? På gata eller på polet?

**********************************
25.9.2018:
Av og til lurer ein på kvifor ein gidd dette. Det å diskutere narkotikapolitikk altså.
For min del er det ganske opplagt; Eg vil ikkje at andre skal oppleve det som vi gjorde for tre år sidan. Norsk narkotikapolitikk gjorde at min nesteldste son ikkje ville leve lenger, under påskot av å kalle det "trafikkarbeid". Ein type arbeid som vi i ettertid ser vart gjort med venstrehand og berre var "klipp og lim" utan ei sjølvstendig vurdering av trafikkfarar.

Ingen skulle behøve å oppleve noko slikt.

Men det gjorde vi altså.

Og derfor brukar eg fritida mi på å prøve å endre norsk narkotikapolitikk.
Det er ein seig materie. 50 år med tildels feilaktige opplysningar, ispedd direkte løgn fra dei mest fanatiske forbodsmotstandarane si side er ikkje lett å snu. Til tross for all ny forskning som viser at dei tek feil.
Slik er det når ein ikkje har evne til å lære seg noko nytt, eller nektar å innsjå at det ein er fortalt har vore feil.

Etter mange og lange diskusjonar, spesielt på det sosiale mediet "Facebook", så har eg trekt meg meir og meir ut derfra. Det vart berre for dumt.
Mange av fråhalds og forbodstilhengarane er organisert i eigne grupper eller sider, og dersom ein stiller kritiske merknader, eller ber dei dokumentere sine påstandar, så er resultatet svært ofte at ein vert blokkert eller i beste fall ignorert.
Det har eg opplevd både fra Actis, Forbundet mot Rusgift, Norsk Narkotikapolitiforening, Juvente og  Luster Arbeidarparti samt fra ei rekkje einskilddebattantar, dei sistnemnde har gjerne vore politiansatte fra mange kantar av landet. (Tips: Hvis de liksom skal holde ein "sakleg" og "nøytral" tone, så inngir det større truverde dersom de skjermar profilen dykkar ein smule.)
Mange av desse meiner at vi må for all del unngå "legalisering", og heilt fram til desse dagar også det vedtekne forslaget om avkriminalisering. I mange tilfeller har dei ikkje eingang visst at den vedtekne rusreforma går ut på avkriminalisering, og IKKJE "legalisering". Det seier mykje om nivået vi diskuterer på.
Gang på gang har eg spurt kva som eigentleg er hensikta med forbodet, og svaret er alltid at vi må "tenke på dei unge" og at "auka tilgjenge gjev auka bruk".
Det at "dei unge" i dag har laaaaaangt meir kunnskap om narkotiske stoff, tobakk, snus og alkohol enn nokon annan generasjon før dei er det ingen som verdigar ein tanke. Kunnskapen kan dei hente fram kor som helst og når som helst.
Dagens ungdommar er kloke folk, som forlengst har forstått at røyk og alkohol er farlege greier, men at t.d. cannabis ikkje tek livet av folk.

Dei nemnde organisasjonane har altså det til felles at dei ikkje vil svare på spørsmål. Og noko som heller ikkje deira kollegaer i form av einskildpersonar vil svare på er kva som er fordelen med at vi overlet salg og omsetning av giftstoff eine og åleine til kriminelle? Kva positive ringverknader får vi ved at brukarane kjøper ukontrollert, gjerne dårleg dop, til blodpris, der all omsetning går til mafiaverksemd?
Eg ser faktisk ikkje ein einaste fordel med å ha det slik, men forbodstilhengarane, som jo aldri svarer på dette spørsmålet, må ein såleis anta føretrekk svart omsetning framfor å la t.d. staten og godkjende utsalsstader ta seg av omsetninga. Det er komplett uforståeleg at nokon vil ha det slik. Eller: Kan det være så enkelt at dei ikkje innser følgjene av sine eigne haldningar???
Narkotiske stoff vert omsett på eitkvart apotek den dag i dag, og det fungerer da heilt fint. Tunge narkomane kan da få medisinen sin i like kontrollerte former?
Cannabis er ein snill sak samanlikna med alkohol, iallfall så lenge ein kan holde seg til eit måteleg bruk, noko langt dei fleste klarar utan problem. Og alkohol saman med tobakk er altså ein av dei største dødsårsakene vi har. Cannabis, av den reine typen, har vel knapt dødsfall å vise til her i Norge nokon gang. Det betyr ikkje at hasjrøyking er det same som ein sunn livsstil, langt derifrå.

Men altså: Desse spørsmåla får eg aldri noko svar på. Forbodsfolket nektar å innsjå det krystallklare: Narkotika og rus generelt er kome for å bli, og da må vi sørge for å få skadeverknadane så små som mogleg, og det gjer vi ved å tilby brukarane kontrollerte kvalitetsvarer i egna og lovlege utsalg.
Som eg har sagt mange ganger før: Fordelane er mange, i form av kontrollert og registrerbart rusbruk. Erfaringar fra andre land tilseier at vi heller ikkje vil få fleire brukarar på litt lengre sikt, men derimot ein bonus i form av redusert alkoholbruk. Kva slags forbodstilhengar kan eigentleg være imot det?
Eg nemner også vidare: Skatteinntekter, bortfall av svart marknad, frigitte ressursar til politi, toll, fengsel, domstolar....
Og ikkje minst: Færre overdosedødsfall og vi unngår stigmatisering av brukarane. DET åleine burde være grunn god nok til å gå inn for eit regulert omsetningsapparat.

Eit særtrekk ved rusdiskusjonen er dette at mange ikkje tør å uttale seg. Eg har opplevd kommunestyrerepresentantar i Luster som kjem bort til meg og seier at "du har heilt rett i dette med narkotikapolitikken".
Eg har opplevd at kommunalt ansatte innan rusomsorga ein stad i Indre Sogn har kome til meg og sagt at "eg er heilt einig med deg".
Endatil politifolk i Indre Sogn har sagt at "eg er bortimot 100% einig med deg".
Etter diskusjonen med Luster AP i vinter, så kom det også ein person bort til meg og sa at "så bra at du seier i mot dei i AP", samt at ein annan sa at "etter at du byrja å diskutere med Arbeidarpartiet, så har eg satt meg litt inn i saka, og har snudd fra å tru på forbod til å bli einig med ditt syn på narkotikaspørsmålet".
Dette er svært hyggeleg, men alle desse har det til felles at dei ikkje ynskjer å stå fram med namn.
Det forstår eg eigentleg veldig godt. Og nei; Eg kjem aldri i livet til å sei kven desse personane er.

Det fortel meg berre at informasjon og fakta er det ein må forholde seg til, ikkje førestillingar og feilaktige opplysningar fra fleire tiår attende. Aberet er: Det er langtfra stovereint å meine noko anna enn det 50 års indoktrinering har lært oss.

Eg har ingenting å tape ved å uttale meg som eg gjer, da eg har opplevd det verste som tenkast kan likevel.

***************************************
2.10.2018.

Når ein trudde at ein i utgangspunktet seriøs organisasjon som Norsk Narkotikapolitiforeining ikkje kunne gjere meir feil.....så klarar dei det likevel.
Tips: Hvis de ikkje ynskjer å framstå som forbodstilhengarar, men tvert om støttar rusreforma som kjem, så må de for all del ikkje skrive slike innlegg som de presterte i Politiforum pr. 1.10.2018.

Her får vi det svart på kvitt: NNPF som seier at dei støttar reforma, gjer det ikkje likevel. Dvs. dei vil at dei tunge misbrukarane vil få helsehjelp, men NNPF ynskjer å straffe dei unge brukarane i startfasen av rusbruken, som eit slags rettleiande middel, som dei så fint formulerer det.
Konklusjonen er soleklar: Norsk Narkotikapolitiforeining SEIER at dei støttar rusreforma, men i praksis så gjer dei ikkje det. For det er visstnok så JÆKLA viktig å straffe unge brukarar, slik at dei skal halde seg på den smale sti....
Som vi har sagt mange ganger før, så er det kun eit lite mindretal som får problem med rusmiddelet i seg sjølv. At dei skal få helsehjelp er vel og bra, ingen ser ut til å meine noko anna. Det at dei tunge brukarane vert utsatt for mildt sagt mindreverdig handsaming i byane våre kvar dag, er det ingen som nemner.
Utfra denne statistikken har 24,5% av befolkninga mellom prøvd cannabis ein eller annan  gang. I denne aldersgruppa finn vi ca 3 millionar nordmenn, litt gamle tall, men vi skal jo ikkje overdrive heller. Det betyr altså at over 800 000 nordmenn har gjort noko straffbart. Iflg. NNPF.

Dei resterande 90% av rusbrukarane, som altså ikkje har problem, men har valgt anna "morostoff" enn alkohol, vil altså NNPF fortsette å straffe. For å korrigere ein ungdom som "trenger en vekker".
Dette er ein utruleg bedriten og provoserande uttale fra generalsekretæren i NNPF.

Min nesteldste son på 18 år tok sitt eige liv, nettopp grunna denne holdninga om "å trenge en vekker".

Mitt direkte spørsmål, som eg har lagt ut på Politiforum sitt kommentarfelt, er da: Er det verdt det? Er eit sjølvmord i ny og ne grunna denne "korrigerande" rettleiinga ein OK pris å betale?

Og eg kan nesten garantere at NNPF ikkje har ballar til å svare.

Gudbedre, dette var sleivspark, NNPF. Få hjelp til kommunikasjon. Snarast.

Ellers: Generalsekretæren i NNPF presterer også å påstå at Leap Scandinavia, Foreningen Tryggere Ruspolitikk og Normal Norge går inn for å legalisere all narkotika, for alle.
Dette er enten eitt av to:
Nr. 1. Total mangel på kunnskap om kva t.d. Leap Scandinavia går inn for. Vi har aldri gått inn for fritt salg av all narkotika til alle. Tvert om. Vi ynskjer streng regulering av det som i dag er ein ukontrollert marknad styrt av mafia.
Nr. 2. Rein løgn, og dermed eit dårleg forsøk på sverting.

Eg veit nesten ikkje kva som er verst. Mangel på kunnskap fra folk som ein skulle tru visste bedre, eller at samme instans bedriv bevisst løgnpropaganda. Det er fælt å sei det, men eg nektar å tru at ein generalsekretær i eit forbund av oppegåande menneske ikkje veit bedre. Vi sit da att med det ubehaglege faktum: NNPF bedriv ein svertekampanje retta mot reformtilhengarar. Fordi vi ikkje ynskjer å straffe brukarar, og fordi vi ynskjer å få narkotikaomsetninga inn i kontrollerte og legale former.

Det er svært ille, og all seriøsitet forsvant som dogg for sola, takka være dette ganske så tåpelege innlegget. Det kan lesast her.
Don`t say I didn`t warn you.


*********************************************
Oppdatert 21.10.2018:
Dagar vert til veker, veker vert til år.....
Snart eitt år etter at eg forfatta denne posten første gang har det skjedd mykje. Kanskje ikkje i praktisk politikk, men det er tegn på at endring til illegale rusmiddel har endra seg betydleg, berre det siste året.

Eg skal illustrere det med eit eksempel:
For berre to år sidan sa over 80% av befolkninga her i landet "nei" til legalisering, eller rettare sagt regulering, av cannabisprodukt.
Året etter var motstanden nesten like stor, men dog noko lågare.
Nå i 2018 er motstanden komen ned på 61%, og det er klare tegn på at trenden berre fortset, og i tillegg er forsterka.
Kvifor er det slik?
Eg er overbevist om at det informasjonsarbeidet som reformtilhengarane har malt på med dei siste åra har hatt sin verknad. I motsetnad til forbodstilhengarane, som ikkje har noko anna enn gamle myter fra 1980-talet å komme med, så har reformistane tatt til seg ny forskning. Det er dette som er årsaka til at også eg personleg har skifta meining. Når kartet ikkje lenger stemmer med terrenget, så kan ein ikkje fortsette å rote rundt i skauen, sidan vegen er rett ved sidan av.

Skrekkpropagandaen som vi høyrde på ungdomsskulen vert framleis nytta, og med dagens oppegåande ungdomar, så VEIT dei at dette er feil.

Denne veka gjekk Canada til det ganske så revolusjonerande steg å legalisere cannabis. Eller rettare sagt: Salg og omsetning er avgrensa til utvalde salgsstader, med aldersgrenser, krav til kvalitet og mengde. Det er nemleg dette som er "legalisering", og ikkje som mange forbodstilhengarar trur: Eit slags vill vest med dopa tullingar som sel godsaker i kvar sin vesle  hasjkiosk.
Omlegginga er eit direkte resultat av landets framsynte statsministar Trudeau sitt valkampøfte om å få cannabisomsetninga inn i legale former innan tre år.
Årsaka var at han ville verne ungdomar mot den illegale marknaden.

Så enkelt.

Har vi høyrt det før?
Ja. Men her i landet har sterke krefter levd i ei slags tru om at vi kan straffe oss bort fra illegal rusbruk. "Kampen mot narkotika" har nå pågått i over 50 år, som ei vidareføring fra "The war on drugs".
For dei som ikkje veit det, så har "The war on drugs" sin bakgrunn i svært konservative krefter i amerikansk politikk, til tider med meir enn ubehaglege islett av rasisme og undertrykking, samt eit ønske om kontroll av uregjerlige samfunnsgrupper.
Det kunne t.d. være borgarrettsrørslene, hippiane eller dei meir liberale kreftene tilknytta underholdningsindustrien.
(Ja, eg veit at Wiki ikkje vert rekna som den mest pålitlege kjelda her i verda, men den dug meir enn lenge nok for langt dei fleste av oss.)
Det er derfor komplett uråd å forstå korleis denne erkekonservative tankegangen kunne få gjennomslag i det norske sosialdemokratiet, og spesielt innan arbeidarrørsla. Som vi har sett t.d. her i kommunen, så går jo det lokale Arbeidarpartiet inn for fortsatt forbod og straff. Veit Luster AP at denne tankegangen har sitt utspring i mørkeblå amerikansk politikk?
Ein politikk som står MILEVIS fra den som arbeidarrørsla ellers står for.
Men det får dei finne ut av sjølv.

Vil Canada nå gå rett til helsike?
Neppe.
Kvifor skal ein velståande og kunnskapsrik nasjon, som faktisk er meir likt Norge enn vi trur, gå i hundane fordi dei nå regulerer cannabisutsalget? Canada er ikkje som USA, langt derifra.
Eg har lest utsegn som at Canada no vert ein nasjon av "stoners", og at heile landet kjem til å få omfattande og store narkotikaproblem. "Hasj er inngangsporten til sterkare og farlegare stoff" vert det bl.a. hevda. Nei, det er ikkje det. Dette er berre enda ei seigliva myte som eg ser vert uttalt av folk som ein skulle tru visste bedre. Problemet er at ein ikkje vil lære noko som tilfeldigvis går mot det synet ein har på førehand.
For min eigen del var det ein lang og omfattande prosess å måtte innsjå at påstandar fra 1960 og -70 talet var direkte feil. Endatil løgn i nokre tilfeller. Når ein så får tilgang på ny forskning, så er det ikkje noko veg unna; Ein må nemleg forholde seg til ny og oppdatert kunnskap. Det er dessverre ein gjennomgåande trend blant alle forbodstilhengarar at dei nektar å ta inn over seg denne nye kunnskapen.

Hasj er ikkje ein vidundarmedisin som skal hjelpe mot alt. Eg har sett mange forunderlege påstandar om at denne planta kan helbrede alt av kreft og ein drøss andre sjukdomar.
Beklager, dette er akkurat like usakleg som å påstå at ein hasjblås fører deg i fortapinga.
Forskarane er einige om at hasj KAN være farleg, men at alt handlar om kvalitet og mengde. Det er heller ingen diskusjon i fagmiljøa om at alkohol er eit vesentleg farlegare rusmiddel. Derfor framstår det enda meir absurd at vi absolutt skal forby eit rusmiddel som er mindre farleg enn det som vi kan få kjøpt i nær sagt einkvar butikk. Eit forbod som altså opphaveleg stammar fra krefter på amerikansk ytrehøgre-side.

I høve reguleringa i Cannada (tog du `an?), så høyrde eg eit program på NRK Ekko her forrige dagen. Det var ein diskusjon mellom fagpersonar innan rusforskning, ein tidlegare rusbrukar som nå var miljøarbeidar, og ikkje minst ein representant fra NNPF.
Det var veldig interessant å høyre fagpersonar uttale seg, og tilsvarande nedslåande å høyre NNPF.

Beklager NNPF, hvis dette er det beste de kan komme opp med, så forstår eg veldig godt at de avstår fra å diskutere i sosiale media. Med tanke på den hjelpelause kronikken til generalsekretæren dykkar for eit par veker sidan, så burde eigentleg heile foreininga forbli tause. Ja, eg har kritisert dei mang ein gang for at dei ikkje svarer på innlegg, men nå forstår eg kvifor dei ikkje gjer det.

"Vi er blant de beste i verden".
Kor sjølvgod er det mogleg å bli? Norsk narkotikapolitikk har ført oss opp i Europatoppen på overdosestatistikken, og over 800 000 personar mellom 16 og 60 år har prøvd hasj, dvs. at nesten ein fjerdedel av befolkninga er kriminelle. Oslo er på Europatoppen når det gjeld bruk av MDMA.
Cannabisbruken i hovedstaden når stadig nye høgder, og regulære bandar deler byen inn i "soner" for å omsette giftstoff til kven som helst, utan eit snev av omsyn til brukarane. At dei kriminelle sit att med enorm fortjeneste er også verdt å ta med seg.
Men dette er altså eit resultat av å være "blant de beste i verden".
Forresten: Kor er alle dei delegasjonane vi ser fra andre land som kjem for å lære? Sidan vi er "blant de beste i verden"?
Nei, det stemmer. Dei er reist til Portugal....og noko seier meg at dei om nokre år kjem til å reise til Canada...

"Det er ingen krig mot narkotika i Norge".
Øh.....Norsk politi produserte seinast i 2017 ca. 17500 saker etter legemiddellova, dvs. bruk og besittelse av mindre kvanta narkotika, altså til eige bruk.
I tillegg kjem over 16 000 saker etter straffelova, som betyr litt meir alvorlege narkotikasaker.
Totalt altså: Over 33 000 saker som omhandlar narkotikalovbrot her i landet. På eitt år.
Da lyder det SVÆRT hult når NNPF påstår at det ikkje er ein krig mot narkotika her i landet. Langt dei fleste av desse sakene er da også satt i verk av politiet sjølv, og har dermed høg oppklaringsprosent. Eg kan på sett og vis forstå at det er viktig å behalde narkotikabruk straffbart, for på den måten å oppretthalde ein høg oppklaringsprosent, men det får da være grenser for tullete prioritering. Er det ikkje nok av vinningssaker, overgrep og vold å bruke sine "knappe ressursar" på?
Statistikken er også eit bevis på at sentrale personar i politiet, t.d. politimeistaren i Oslo, pratar rør når han i NRK seier at "vi går ikke etter brukerne lenger".
Statistikken er offentleg tilgjengleg hos SSB, og kan lesast her. 

Det skal bli veldig interessant å følgje Canada framover. I motsetnad til Uruguay som har prøvd det samme, så har Canada alle føresetnader for at dette skal bli ein suksess. I Uruguay har dei ikkje hatt strukturen på plass for å håndtere ei slik regulering, men eg vil tru at Canada har heilt andre ressursar å bruke.
Motstandarane har ofte vist til USA for å peike på kor ille det kan gå når vi "legaliserer". Det er heilt feil å samanlikne med det amerikanske systemet. Der er cannabispolitikken delegert til kvar einskild delstat, noko som har medført ein blomstrande hasjturisme til Colorado, den delstaten som har gått lengst. Med ein slik turisme, så er det ikkje rart at vi får problem med rusrelaterte hendingar. Vi kan samanlikne dette med når vi var på Skjåk på countryfestival. Fri flyt av alkohol på Bismo camping var heller ikkje noko pent syn. Når vi får ein slik fristad i nærleiken, så tiltrekk dette seg problem.


Det O Store Spørsmålet står no att: Kva fryktar reformotstandarane no mest? At Canada si omlegging vert ein suksess, eller at den vert ein fiasko?
For det er soleklart at Canada, sett at dette vert ein suksess, nå vil sette premissa for vestleg narkotikapolitikk i mange år framover.

*****************************
4.1.2019:
Det er gått over to månader sidan sist, men det betyr ikkje at debatten og norsk narkotikapolitikk har stått i ro sidan den tid, tvert om.
Vi får ta eit lite attendeblikk på kva som har skjedd dei siste månadane....

November starta med at politiet i Florø hadde ein førebyggande dag på den vidaregåande skulen i byen. Denne historia har i tida etterpå utvikla seg til noko langt meir enn eit besøk av "onkel" på skulen. Spør du meg, som eg faktisk også vart gjort av t.d. både Firdaposten og NRK, var denne "førebyggande dagen" ei oppvisning i korleis ein ikkje skal gå fram. Som ei følgje av den massive kritikken, så valde det lokale politiet å kutte ut bruken av hund på slike førebyggande dagar for framtida.

Det skulle berre mangle.

Elevorganisasjonen har i ettertid også anmeldt politiet i Florø til Spesialeininga for politisaker. Normalt blir jo sakene som kjem dit henlagt, da mange av dei er openbart grunnlause. I dette tilfellet er eg neimen ikkje så sikker. Heile historia er usedvanleg dårleg håndtert, men nå er jo dette politiet i Florø, så det overraskar meg eigentleg ikkje i det heile teke.
Nå var det "ei fordømt plikt å reagere", men det høyres berre latterleg ut når vi ser korleis Vest Politidistrikt har klart å henlegge over 90% av alle voldtektssakene siste åra. Noko som, heller ikkje uventa, er dårlegast i landet. Fjorårets verste utspel kom så fra påtaleansvarleg i Bergen, ein statsadvokat var det vel, som sa at han "mista ikkje nattesøvnen av dette".
WOW!
Skikkeleg respektfull ovanfor dei som har anmeldt voldtekter siste par åra, og som opplever at det ikkje skjer....noko verdas ting.
Men altså; I same politidistrikt er det altså ei "fordømt plikt" å reagere når ein politihund markerer eit eller anna narkotisk stoff.
Som ein annan anekdote tek eg gjerne med eit oppslag i Firda pr. 4.1.2019.  Der vart ein mann dømt til betinga fengsel, grunna....sommel hos politiet i Florø. Vedkommande var tiltale for truslar, skadeverk, fyllekøyring og annn småsnadder.
Saka vart liggande i to og eit halvt år på juristnivå i Florø, før dei omsider kom for retten. Domstolen rekna dermed dei fleste tilhøva som forelda.

Kva viser så desse historiane?
Jo, kun at politiet prioriterer borti natta.
Florøhistoria har vore så mykje omtala i det siste, at ein treng ikkje bruke meir tid på den. Men eg vil gjerne ta med at eg i november fekk fleire henvendingar, og snakka med fleire politifolk i fylket som lurde på kva dei holdt på med der ute i Florø. Lett hovudristing er det som gjekk att hos alle. Og da snakkar vi altså om kollegaer i Sogn og Fjordane.



Eg må også ta opp det som skjer på cannabisfronten rundt om i verda. Det er heilt klart ei ny  forståing av problematikken rundt om.
Sjølvsagt er ikkje alt utan utfordringar, men det har det sanneleg ikkje vore før heller.
La oss først sjå på Canada, som kanskje er det landet som vi kan samanlikne oss mest med på mange vis. (Høg levestandard, spreidd busetnad, kunnskapsrik befolkning etc). Her var etterspurnaden etter legale cannabisprodukt så stor at mange utsalg gjekk tomme etter nokre veker. Allereie ein månad etter at legaliseringa var på plass, vart det rekna med at 2/3 av salget vart gjort på legale utsalsstader.

Nå vil kritikarane hevde at "jammen herregud kor mange som bruker hasj da"!
Ja, men slik har det vore heile  tid. Forskjellen er berre at nå får vi eit registrert salg, med arbeidsplassar og skatteinntekter, istaden for å dytte milliardane inn i kriminelle nettverk.
Her til lands har ca. 860 000 nordmenn mellom 16 og 64 prøvd hasj ein eller annan gang (dei fleste berre ein gang eller to). Bruken er såleis høg her til lands også, eller iallfall langt høgare enn mange forbodstilhengarar yndar å framstille det. Tala er henta fra FHI og er ikkje omstridde, hvis nokon trudde det.
Vidare fortel tala fra Canada at folk føretrekk legale varer, så sant dei er å få tak. Den illegale biten vil heilt klart bli svekka. Ikkje forsvinne, men bli klart svekka.
Dessutan: Hadde det stått til meg, så hadde vi regulert all omsetning snarast, berre i solidaritet med Mexico, der narkokrigen nå har rast i over 12 år, og i fjor var det verste året målt i antal drap. Over 250 000 personar er drepne i denne meiningslause krigen sidan 2006.
Som er eit resultat av "war on drugs".


Som faste lesarar av denne bloggposten vil vite, så har eg vore litt etter det lokale Arbeidarpartiet i høve narkotikaspørsmålet. Dei meiner, iallfall utad, at straff og forbod framleis er vegen å gå. På same måte som KrF og FrP altså, seriøst; trives de verkeleg i dette selskapet?
Det har ikkje nytta å komme med kunnskapsbasert informasjon der i gården. Det verkar som om  gamal og utdatert forskning  er det som ein framleis skal forholde seg til. Det at forbodslinja vert rekna som den desidert dårlegaste løysinga i bortimot alle fagmiljø verda over, går dei hus forbi, fordi dei "sit med lokal kunnskap og kompetanse".
Eg skal ikkje henge meg opp i denne arrogansen og overdrevne trua på eigen kunnskap meir, og difor er det så utruleg hyggeleg at fleire og fleire medlemmer derfra har kome til meg og sagt "du, nå har eg lært mykje." Dei har endatil teke avstand fra lokalpartiet sitt syn på narkotikapolitikken, rista på hovudet (her også), og sagt at dei har fått eit nytt syn på problemet etter at dei har satt seg inn i saka. Nokre av dei, eg snakkar titals her, har lest boka mi, og har fått ny forståing på korleis forbodspolitikken kan ramme.
Dette fortel meg kor stor mangel på informasjon og oppdatert forskning vi har på dette området.
Alt som skal til er altså sakleg oppdatert faktakunnskap, og ikkje minst vilje og evne til å endre syn basert på dei nye opplysningane. Det gledar meg stort at mange av medlemane i Luster AP har teke kontakt med meg privat og sagt at dei har endra syn, og at dei har lært mykje. Om dei gir uttrykk for dette på dei ymse partimøta rundt om, er ei anna historie. Noko seier meg at det er kanskje ikkje er så lett å komme ut av "narkoskapet" der i gården.

Det gjekk forøvrig ikkje langt uti 2019 før ein av årets verste tweets vart lagt ut.
Det var politiet i Sør-Vest denne gang, ikkje berre Vest altså.
Der hadde det vore trafikkontroll på nyårsdagen. Under kontrollen kom ein ein mann gåande forbi som "bar preg av å ha brukt narkotika". Vedkommande vart pågrpen, avhøyrt og bøtlagd.
Han hadde alstå gjort den feilen å gå forbi ein trafikkontroll, men fordi han hadde valgt feil rusmiddel, så vart han altså straffa.
Dene tweeten kom altså fra ein etat som stadig klagar over manglande ressursar, seinast i Firda denne veke presterte dei det.
Det. Er. Heilt. Utruleg. Kva. Dei. Kan. Få Seg. Til.
Konklusjon: Det var altså viktigare å stoppe ein mann som kom gåande forbi, rusa på noko anna enn alkohol, framfor å stoppe fyllekøyrarar.



Til sist: Ikkje kvar dag ein vert beden om å medverke i ein kampanje. Eg må sei eg føler meg audmjuk, spesielt når eg ser kven andre som er med.
Høgt utdanna og kloke menneske.
Og så meg da. Som eigentleg ikkje når dei andre opp til hælen eingang.

Her er nokre bilder, ispedd litt fra rusreformkonferansen i fjor haust.






















***********************************
7.1.2019
Det tok eit par månader fra sist oppdatering, og fram til den forrige, men siste døgns kvitring fra leiaren i Norsk Narkotikapolitiforeining gjer at tastaturet må fram att.
Denne svært lange og pågåande debatten har som eg har nevnt før gjort meg både skuffa og oppgitt.

Rett nok kan eg le litt når leiaren for politiet i Sogn og Fjordane seier det er "ei fordømt plikt å reagere" når det vert markert narkotisk stoff, samstundes som det samme politidistriktet har landets dårlegaste oppklaringsprosent og henlegg over 90%(!) av anmeldte voldtektsforsøk.

Eg blir skuffa når ruskonsulentar meiner at fortsatt straff er eit godt hjelpemiddel ovanfor rusbrukarar. Når vart straff eigentleg eit hjelpemiddel mot noko som helst? Straff er berre ein levning fra gamle dagar da samfunnet skulle hevne seg på lovbrytarar.

Eg vert irritert når generalsekretæren i NNPF kjem med direkte feilaktige evt. usanne påstandar om meiningsmotstandarane i LEAP og FTR. Han hevdar at vi ynskjer "fri tilgang på all narkotika, til alle, over alt, alltid".
Som generalsekretær bør ein forvente eit visst kunnskapsnivå, så derfor trur eg faktisk han presterte ei bevisst drittpakke med den påstanden.

Ein kan også bli sittande å gape når avholdsorganisasjonar hevdar at hasjbruken er låg her i landet, og viser til statistikk som berre tek for seg unge tenåringar, men "tilfeldigvis" ikkje nemner at andre seriøse undersøkingar viser at ein fjerdedel av den vaksne befolkning har røyka hasj.


Alle desse eksempla er berre nokre få av det eg har møtt siste året, men i dag gjekk leiaren i Norsk Narkotikapolitiforeining over ei grense.
I ein tweet-serie i går hevdar han bl.a. at Canada sin narkotikapolitikk er tull. Det må han jo få lov til å meine, men Canada ser jo at dei ikkje får bort illegal narkotika, og har dermed bestemt seg for å gjere noko med det.

Men det som verkeleg var sårande, var hans påstand om at cannabisbruk fører til sjølvmord.
Det er ein horribel påstand, og eg bestemte meg for å sjekke dette litt nærare.
Dette er rein statistikklesning, og kven som helst kan såleis gjere det samme. Ein treng ikkje å være hjernekirurg eller rakettforskar for å lese tall utfra tabellar.

Som kjent har Canada høgt forbruk av cannabis. Godt over 30% av befolkninga røyker hasj i løpet av året. Mrk. at dette er tal fra FØR reguleringa vart satt i kraft nå sist oktober. Det fortel oss at forbod ikkje har verka, og det fortel oss også at Canada fungerer rimeleg godt som nasjon til tross for all den jazztobakken som vert brukt. Canada er som sagt eit svært velfungerande land, mykje likt Norge.
Utfra det NNPF seier, så burde vel sjølvmordstala også vore høge? Til tross for at Canada har eit godt utbygd helseapparat, høg levestandard, høgt kunnskapsnivå og greier? Dei røyker jo mykje hasj!

Nei. Det er ikkje slik. Canada har omlag samme sjølvmordsrate som Norge, og vesentleg lågare enn vårt naboland Sverige, eit av få land som er enda meir restriktive på nark i Europa enn Norge.
Eg kunne ha funne mange slike eksempel på at cannabisbruk og sjølvmord ikkje heng saman, men sler fast at Canada, som er hasjland nr. 1, til tross for forbod, er nede på plass 72 i sjølvmordsrate, to plassar over Norge. Sverige har forøvrig enda mindre rapportert hasjbruk enn Norge, men er altså godt over på sjølvmordsstatistikken.

Konklusjon: Cannabisbruk fører ikkje til auka sjølvmordsrate. Dermed sit vi att med berre nokre få alternativ til kvifor NNPF går ut med dette:
A) Dei lyg.  Det hadde faktisk ikkje forbausa meg, med tanke på det dei har påstått før.
B) Dei har ikkje satt seg inn i statistikken. Noko som betyr at dei ikkje gidd å gjere ein smule forarbeid for dei slenger ut ein påstand.
eller C) Dei har fått servert ein påstand fra anna hold, og tatt det for god fisk.

Eg trur at alternativ C er det korrekte, noko som ikkje akkurat verkar betryggande i fall ein skulle havne borti ei etterforskning ein gang i framtida. Det burde være ein sjølvsagt sak å sjekke kjeldene sine, spesielt når vi snakkar om politifolk.

Men kvifor gjekk NNPF over ei grense for mitt vedkommande?
Dei som kjenner oss veit jo årsaka. Kristoffer tok som kjent livet sitt grunna forbodspolitikken som NNPF og ei rekkje andre lag, organisajonar og privatpersonar meiner er så velfungerande. Han døydde ikkje som ein følge av rusbruk, han hadde røyka hasj sju ganger i løpet av ein vinter og vår.
Han ville ikkje leve lenger, fordi han følte seg blodig urettferdig behandla. Han var aldri noko fare i trafikken, han køyrde aldri i fylla. Men likevel så måtte dei ta førarkortet fra han, og dermed gi han ei heilt bevisst dobbelstraff, under skalkeskjul av å kalle det "forvaltning" og "fare for trafikksikkerheten". (Mrk. at han fekk inndrege førarkortet fem månader etter siste hasjblås, og tre måndaer etter at han var så dum/ærleg at han vedgjekk det i politiavhøyr. Skikkeleg akutt trafikkfare altså.... Tips: Ikkje lurt å innrømme noko.)

Når så det vert hevda at cannabisbruk medfører sjølvmord, så svarar eg: Nei, men forbodspolitikken som de i NNPF står for, og som eg har sett mange støttar, medførde altså at ein svært oppegåande 18-åring ikkje ville leve lenger. DET er årsaka til sjølvmord. Gudane skal vite at eg har brukt ganske så mykje tid på å leite fram dokumentasjon på at cannabisbruk medfører sjølvmord, men eg har ikkje funne noko, og har heller ikkje høyrt om noko slikt gjennom LEVE.


Eg var i mange år medlem i NNPF. Slik som denne organisasjonen har utvikla seg siste åra, så er eg meir  og meir skamfull over mitt medlemskap der. Med siste døgns kvitring har dei satt seg sjølv i skammekroken for all tid framover. Eg skal ikkje legge meg opp i valg av tillitsvalde der i gården, men eg ville iallfall stilt spørsmål ved mitt eige medlemsskap der, når vi ser kva dei presterer å lire ut av seg. Det var ikkje nok med at generalsekretæren var i tåkeheimen i fjor haust, dei har også ein leiar som kvitrar svært feilaktige og for meg personleg, også djupt sårande meldingar.

Og om dei svarer på mine kommentarar? Neppe. Det einaste dei antaglegvis gjer nå, er å blokkere meg. Slik skjer nemleg "diskusjonane" der i gården. Herrefred for ein gjeng.

*****************************************
10.1.2019:
Forbundet mot Rusgift presterte eit gedigent sjølvmål forrige dagen. Greit nok at dette er ein miniorganisasjon med mindre enn 300 betalande medlemar, men dei framstiller seg sjølv som ei viktig røyst mot alt som kan minne om rusreform. Eller; Dei har kanskje vore ei viktig røyst, men dei klarte å sette seg sjølv i skammekroken ganske så ettertrykkeleg denne veka.
I eit aldeles hjelpelaust innlegg på FB så vart pedofile trekt inn, av FMR vel og merke. Ja, for sidan t.d. hasjrøykarar måte får gjere som dei ville ifall legalisering, så burde ein ikkje forvente at dei pedofile skulle få samme rett til å "utfolde seg"?

Samansausinga mellom pedofile og rusbrukarar hausta storm. Mildt sagt. Og nokre timar seinare så måtte leiaren i FMR vedgå at dette kanskje ikkje var det mest velovervegde innspelet. Det hadde han jo rett i.
Men orsakinga stakk openbart ikkje så veldig djupt. For i dette intervjuet drog han istaden fram ei samanlikning med pyromane og kleptomane.
Smak på det: Narkomane. Kleptomane. Pyromane.
DET meiner altså FMR kan samanliknast.

Til alt hell er dette altså ein svært liten organisasjon. Men dei klarer faktisk å motta nesten 900 000 i offentleg støtte. Korleis dette kan gå til er meg ei komplett gåte.


Men nå over til litt rosande ord: Unge Høgre har eit godt utspel i dag. Dei meiner at det bør være ei kommunal oppgåve at vi får eit slags testsystem av narkotiske stoff på t.d. festivalar. På den måten vil UH kvalitetssikre dopet, og dermed kan vi spare oss overdosedødsfall.
Det er ein god ide, som mange alt har gitt ros, bl.a. LEAP og FHN.

Desto meir skuffande var det at moderpartiet ikkje innser realitetane. Dei går sjølvsagt imot, med begrunninga at det offentlege ikkje skal gi eit godkjentstempel på ulovlege rusmiddel. Høgre vil heller at vi skal jobbe mot bruk av narotika generelt. Det er ein forsåvidt god, men ufatteleg naiv tanke. Narkotiske stoff ER her, og det vi da må gjere er å redusere skadeverknadane, ikkje late som om vi kan få bort all illegal bruk av stoff.
NNPF er også skepisk, som forventa, da eit slikt testtilbud kan føre til normalisering av narkotikabruk.
Oh boy.

Vi fortset å vandre baklengs inn i framtida.

Eg ser fram ttl den dagen da ungdomspartia verkeleg får noko å sei.


****************************************
14.2.2019:
Mange av dei faste travarane innan norsk narkotikapolitikk er imot einkvar endring.
Det er ikkje noko nytt.
Det nye er at mange av dei også er imot tiltak som kan ha ein livreddande effekt, under eit naivt dekke å håpe på eit narkotikafritt samfunn.
Dette såg vi nå i vinter når det gjaldt såkalla "testkits" på festivalar.
Ein treng ikkje være eit geni for å forstå at på diverse musikkfestivalar, så vert det testa diverse rusmiddel, som ikkje kjem på flaske. Alkohol, som er vårt farlegaste rusmiddel, kan derimot flyte bortimot fritt uansett om det er metal, trekkspel, rap, hardingfele eller ein 1990-tals "reunion".
Aberet med desse illegale rusmidla er sjølvsagt at ein aldri veit 100% sikkert kva som er innhaldet i dei.
Eg trur det var eit lokallag av Unge Høgre som kom det svært gode forslaget om å innføre testing av dop på festivalar, men motstanden og reaksjonane fra moderparti og andre politiske aktørar var eigentleg massiv. Det er ganske uforståeleg.
Her har vi altså eit tiltak som kan være livreddande, og så seier folk nei. Fordi det kan virke som "aksept" av narkotikabruk. Det kan verke som om nokre offer her og der, er verdt prisen for å oppretthalde den før nemnde naive førestillinga om det "narkotikafrie samfunnet".



Det har også vore ein debatt på diverse fora om "normaliseringen" av narkotika. I det høvet har forbodsfolket funne det passande å legge skulda på "legaliseringsrørsla".
Fint å ha nokon å skulde på når eins eigen 50 år gamle forbodsstrategi har mislukkast.
For det er jo det som har skjedd.

Holdningsendringa skuldast ikkje at "legaliseringsrørsla" avdramatiserer narkotikabruk, heller tvert om. Eg ser støtt og stadig at forbodstilhengarar påstår at "vi vil ha fri flyt".
Da har du faktisk ikkje forstått noko som helst av dagens narkotikaomsetning og kva vi vil ha på plass.
Den frie flyten er slik vi har det i dag.
Kvifor? Jo, fordi einkvar rusbrukar som ynskjer noko anna enn alkohol kan når som helst og kor som helst skaffe seg det illegale rusmiddel som vedkommande ynskjer. Om dette er eit slags ungdomsopprør, ein form for sjølvmedisinering eller eit ynskje om meir harmlause rusmiddel enn alkohol skal være usagt.
Poenget er at forbod kun fører til ein blomstrande illegal industri.
Vi har sett det med alkohol, og vi ser det med narkotika.

I dag kan kriminelle bakmenn rekruttere heile salgskorps, under lovnad av god fortjeneste og låg risiko. Ja, ein og annan selgar vert tatt, men det er så forsvinnande lite. Skal vi redusere den illegale og kriminelle omsetninga, så er det inga veg utanom: Vi må fra dei marknaden.


Eg vil i dag dra fram følgande bilde og forslag fra "Foreningen Tryggere Ruspolitikk".



Her vert det lagt fram forslag til korleis vi skal regulere cannabisomsetninga. Og nei, det er milevis fra å være "fri flyt".
Personleg har eg eit par anmerkningar, men det vert detaljar. Eg kunne t.d. ønska meg 18-årsgrense for kjøp. Dette fordi det er ein smule sjølvmotseiande å sei "OK" til salg av øl (gjerne i kassevis), men "nei" til cannabis, som trass alt er eit mindre farleg rusmiddel enn alkohol. Burde vi heller satt opp aldresgrensa for øl og vin kanskje??
Eg er heller ingen stor fan av "non-profit" tanken. Det bør være eit visst forretningsmessig prinsipp her, slik at vi ikkje risikerer at utsalgsstadene er til eikvar tid avhengge av tildelte budsjett fra stat/region/kommune.
Eit evt. overskot av salg, bør førast 100% tilbake til rusførebyggande tiltak.
Månadelege kvotar?
Trur kanskje ikkje det er vegen å gå, men er villig til å prøve.
Ellers: Veldig bra!

Som vi ser: Det mange av oss "liberale" ynskjer, er altså ikkje eit "frislepp" som mange forbodstilhengarar yndar å framstille det. I så måte viser dei ofte til Colorado, som har eit stort privat omsetningsapparat. Men slik er det nok svært få som vil ha det her til lands.


Frisleppet har vi allereie i dag.

Det er dette vi må til livs.



Og ellers?
Tja, fra forbodsland kan vi i dag meddele at ein rektor(!) openbart synes det er ok at politiet føretek vilkårlege ransakingar og hundesøk. I det høvet vert det henvist til eit lesarinnlegg (Er det liksom noko å bygge argumentasjonen sin på, når ein er rektor? Eg må sei at vi må forvente meir fra folk i slike posisjonar)


Og lesarinnlegget som rektoren henta "inspirasjon" fra? Eit lesarinnlegg fullt av gamal retorikk og openbart med framleis tru på straff og politi som verkemiddel for å få slutt på "narkotika".
At ein eller annan bekymra forelder kjem med lesarinnlegg i ei lokalavis, det må vi tåle, unasett kor teit vi måtte meine det er.
Det er langt verre at ein rektor meiner at grunnleggande prinsipp i ein rettstat kan settast til sides som eit heilt ok verkemiddel i den over 50 år gamle, og nytteslause "krigen mot narkotika". Mot hennar eigne elevar.
Eit utdrag fra lesarinnlegget her:





La oss sjå kva Store Norske Leksikon seier:



Ein treng eigentleg ikkje bruke meir tid på dette. Vi kan konstatere at i "krigen" vert endatil kloke og velutdanna menneske blinde for elementære rettsprinsipp. 
Det er  ikkje noko stor utfordring å få gjort ei ransaking på ein skule, men visse køyrereglar må det være. Heldigvis.


********************************************
11.3.2019

Medan landets politidistrikt fortset å legge ut sine meir eller mindre malplasserte twittermeldingar om at dei anmelder haugevis av folk for narkotikabruk, så håvar staten i form av Oljefondet inn store kroner på sine investeringar.
I firma som produserer medisinsk cannabis, og i tillegg også cannabis til såkalla "rekreasjonsbruk".

Det. Er. Altså. Ikkje. Til. Å. Tru.


Oljefondets plasseringar vert gjort i eit utall firma rundt om i heile verda, og fondet er som kjent megastort.
Ein bitteliten del av investeringane vert altså plassert i firma som produserer cannabis. Eller; liten og liten. Over 600 millionar er plassert, og fortjenesta har vore småpen, med god avkastning sidan nyttår.

Men samstundes som Staten investerer og tjener kroner på cannabis, så vert det altså lagt ut mengder med meldingar på twitter om folk som vert anmeldt for bruk. Gjerne for det samme stoffet som Staten altså har investert i....


Det heile vart forøvrig synleggjort da ein  Venstrepolitikar i eit, la oss sei eit ikkje spesielt heldig augeblikk, kopla cannabisproduksjon opp mot den vedtekne pelsdyravviklinga. Ein reportasje på TV2 viste at danske cannabisprodusentar forventa store investeringar og inntekter på å lage medisinsk cannabis, og det var da utsagnet fra Venstre kom.
Koplinga opp mot norsk pelsdyrproduksjon falt ikkje godt ut.
Greit nok at eg heller ser at det vert produsert medisin enn å halde dyr i bur, berre for at ein eller annan riking kan kjøpe pelskåpe til jålekona si, men likevel; Koplinga var ikkje god.

Som ein følge av debatten som oppstod, kom det altså fram at Oljefondet både investerer og tjener pengar på cannabisproduksjon.

Eg synes dette framstår rimeleg dobbeltmoralsk.
Staten tjener pengar på eit produkt som er lovleg også her i landet, men straffar samstundes dei som brukar det i annan samanheng.
Så skulle ein vel tru at etikkrådet trakk desse investeringane i tvil? Men nei. Og det betyr nok at dette er ei grei investering, noko som ein kanskje burde merke seg, neste gang ein anmelder ein hasjbrukar.