onsdag 29. november 2017

"Lustrabakkar 2018"

Som nemnt på samankomsten i Luster SK fredag 17.11. så lagar vi til ei morotevling for neste år. Dei siste tre åra har vi hatt "uoffisielle klubbmeisterskap", som har vore å klatre opp ulike bakkar fortast mogleg.

Dette utvidar vi til neste år, men det er fortsatt mest ein konkurranse mot oss sjølve, for å teste kva ein er god for. Vi er ulike på så mange måtar, så det kan aldri bli heilt rettvist uansett.

Måleutstyr: Strava, og dei segment som er lagt inn der.
(Nei, eg har ikkje laga ti segment spesialdesigna for meg sjølv. Faktisk har eg berre laga eitt av dei)
Og hugs: Hvis det ikkje er på Strava, så har det ikkje skjedd.


Det er derfor plukka ut ti forskjellige bakkar rundt om i kommunen. Dei ti er kjende og "kjære" bakkar som antaglegvis alle av oss har sykla opp på eit eller annan tidspunkt.
Bakkane er delt inn i fire ulike kategoriar, akkurat slik som i "ordentlege" sykkelritt, og så har vi lokalt preg på dei heile.

"Konkurransen" hvis vi kan kalle det så, varer fram til 1.9.2018. Da tek eg føre meg alle bakkane, og legg inn deltakarar og poeng etter sjølvkomponert skala. Meir om denne nederst i posten.
Det er kun medlemmer i Luster SK som vert med i sjølve "tevlinga".

Vi byrjar med dei to "lettaste" bakkane, dei er plassert i kategori 4:
Nr. 10 er antaglegvis kommunens mest brukte bakke, nemleg det som heiter Neshøgdi climb.
Bakken er 1,5 km. lang, stig 61 høgdemeter og har eit snitt på 3%. Brattaste parti (som er svært kort) kjem opp i 6,7%
Rekorden er satt heilt tilbake i 2012 og lyder på 2:38.




Nr. 9 er også ein kjent, liten bakke for mange av oss, og den einaste som går delvis på grus.
Stigninga er ca. 850 meter lang, og dei 650 siste er altså på grus, men dette er ein strekning som eg har sykla på racer fleire ganger. Burde ikkje by på problem å ta seg opp hit med smale dekk. Ned att må ein nok ta det litt med ro....
Som nemnt: Ca. 850 meter lang, og det stig 87 høgdemeter, dvs. eit snitt på dryge 10%, og det er brattast rett etter start, der vi kjem opp i 13%.
Rekorden er fra hausten 2014 og er på 3:13





Da går vi opp eit hakk, og tek føre oss tre litt tyngre bakkar.

Nr. 8 er Lambhaug climb (riktig høgde) som det står på Strava, også ei mykje brukt stigning i kommunen.
Det er fra Tangaflati og opp til Lambhaug, ei strekning på 2,7 km. der vi skal opp 151 høgdemeter. Snittstigning er på 6%, brattast i byrjinga opp til gamleskulen der vi skal opp i 9%, iflg. Strava.
Bestetid er fra våren 2016 og er på 7:10



Nr. 7 er ein bakke som nok alle i dei ytre deler av kommunen kjenner til, nemleg "Gamleveg Hafslo climb". Dette er som namnet seier gamlevegen på Hafslo, og bakken startar like etter Hans Nes Bygg AS, og varer til vi er ferdige med dei bratte partia oppe på Heggmyrane. Distanse er målt til 1,5 km. og 119 høgdemeter som gir eit snitt på heller pene 8%. Men som vi alle veit: Siste kneika opp til mål, der er det adskillig brattare, heilt opp i 16 og 18% på det verste. Trøsta får være at det ikkje er så langt.
Rekorden er fra sommaren 2014 og er på 4:16



Nr. 6 og siste bakke i kategori 3, er ein litt anonym sak, som mange burde ha sykla mykje oftare.
Det er Dalsdalen climb, 1,4 km. og 137 høgdemeter, som da gir eit snitt på knappe 10%.
Start er like ved Lerisbui i Luster, og mål er der som det går ned att innover mot sjølve Dalsdalen. Avkøyringa til Åsen er på venstre side.
Bakken er litt i trappetrinn og har parti på over 12%.
Rekorden er fra sommaren 2015 og er på 4:53.





Neste nivå, kategori 2:

Nr. 5 er ein velkjend bakke, nemleg Marifjøra - Heggmyrane om gamlevegen på Indre Hafslo. Da vil bakke nr. 8 være ein naturleg del av denne, så da får kvar einskild velje korleis ein vil gjere det.
Bakken er 8,9 km. lang, og stig 341 meter, eit snitt på 4%. Brattast er som på nr. 8, altså eit lite stykke på 9%.
Mrk. at vi ikkje er heilt oppe før vi er komne til avkøyringa til hyttene!
Rekorden er fra nå i sommar, og er på 20:28.



Nr. 4 er opp til samme punkt, men fra motsatt side, nærare bestemt fra Solvorn. Bakken heiter er "Solvorn-Heggmyrane", og den har eg laga sjølv. Det er litt kortare, 6,8 km. men da vi også her skal opp ca. 340 høgdemeter, så vert snittet litt høgare, nemleg 5%.  Stigninga byrjar heilt nede på kainivå, og følgjer hovedvegen til Galden og fylkesvegen til Heggmyrane, altså ingen avstikkarar på gamle vegar her.
Rekorden er fra nå i sommar, 17:06 er tida.



Nr. 3 er ein godbit, og ein bakke som er vorten meir populær siste åra, Col d` Leirdalen (bompengekryss).
Det er kanskje ikkje så langt som dei to andre i same kategori, men adskillig brattare.
Berre 2,7 km. men  284 høgdemeter gir eit snitt på dryge 10%. Brattast den første snaue kilometeren, der det ligg jamnt på 12-14%
Bestetid er satt hausten 2016 og er på 11:07





Da er det berre det beste att :-)

Nr. 2 er Mount Vigdalen. Det er ein lite brukt bakke, men den er svært moro å trille opp, og ikkje minst ned att. Bakken er 5,5 km. og vi skal opp 599 høgdemeter.
Dette gir ein snittprosent på anstendige 11. Bakken byrjar rett etter brua over Jostedøla. Så skal vi heilt inn på Vårstølen i Vigdalen, noko som betyr at vi må inn på bomvegen etter snuplassen. "Jammen, er det ikkje bratt der da?" Jepp, heilt opp i 28% på det verste, noko som gjer at fleire antaglegvis må gå den brattaste biten. Mrk. at det no er fast dekke heile vegen inn.
Rekorden er satt i august 2014 og er på 28:52.



Nr. 1 er sjølve kongebakken vår, ein stigning som alle kjenner; Fortun-Turtagrø.
8,7 km. 724 høgdemeter. Snitt 8%. Brattast heilt på slutten der vi kjem opp i nesten 12%.
Alle kjenner denne stigninga, så noko nærare presentasjon er ikkje naudsynt, men rekorden opp er altså fra sommaren 2016 og er på 31:27. Rekordinnehavar står det litt om her.




Så da er det berre å ynskje lukke til!



Poengskala:

Bakke kategori 4:
Nr.1:10 poeng.
Nr. 2: 9
Nr.3: 8
Nr.4: 7
Nr.5: 6
Nr.6: 5
Nr.7: 4
Nr.8: 3
Nr.9: 2
Nr.10: 1
Alle som fullfører får eitt poeng, berre så det er nemnt.

Bakke kategori 3:
Nr. 1: 25
Nr. 2: 20
Nr. 3: 15
Nr. 4: 10
Nr. 5: 9
Nr. 6: 8
Nr.7: 7
Nr. 8: 6
Nr. 9: 5
Nr.10: 4
Nr.11: 3
Nr. 12: 2
Nr. 13: 1
Alle som fullfører får 1 poeng.

Bakke kategori 2:
Nr. 1: 50
Nr. 2: 40
Nr. 3: 30
Nr. 4: 25
Nr. 5: 20
Nr. 6: 15
Nr. 7: 10
Nr. 8: 9
Nr. 9: 8
Nr.10: 7
Nr.11: 6
Nr.12: 5
Nr.13: 4
Nr.14: 3
Nr.15: 2
Nr.16: 1
Alle som fullfører får 1 poeng.

Bakke kategori 1:
Nr. 1: 100
Nr. 2: 90
Nr. 3: 80
Nr. 4: 70
Nr. 5: 60
Nr. 6: 50
Nr. 7: 40
Nr. 8: 30
Nr. 9: 25
Nr.10:20
Nr. 11:15
Nr. 12:10
Nr. 13: 9
Nr. 14: 8
Nr. 15: 7
Nr. 16: 6
Nr. 17: 5
Nr. 18: 4
Nr. 19: 3
Nr. 20: 2
Nr. 21: 1
Alle som fullfører får 1 poeng..

tirsdag 28. november 2017

Norsk narkotikapolitikk, og dei fatale konsekvensar det fekk for oss.

Oppdatering, 3.3.2020

Det har gått mange månader sidan forrige oppdatering av denne posten, og svært mykje har skjedd sidan den gang.

Dei siste par månaders hendingar fortjener nokre ord, men dette kan bli ein litt meir omfattande sak, så fram til da:


VI
hadde rett. DE tok feil.




Den gamle posten er arkivert og kan finnast her.

fredag 3. november 2017

Kvifor ein ikkje vil være så aktiv på FB lenger.

Facebook og andre sosiale media er ein fantastisk ting. Ein kan halde kontakt med idrettslag, turlag, gamle klassekameratar, kollegaer og stort sett kva den enn skulle være.

Alt dette er vel og bra, og unekteleg eit gode.


Men Facebook har ei svært mørk bakside, som ein slags kloakk av det verste oppgulp som tenkast kan.
Og det er årsaka til at eg ikkje brukar "boka" noko særleg lenger. Og mindre vil det nok bli.

Heldigvis har eg ingen i min vennekrets på ca. 475 personar som tilhøyrer dei meir konspiratoriske deler av befolkninga. Eller; Det har vore eit par tilfeller for nokre år sidan, og dei berre kutta eg ut. Livet er for kort til å la seg irritere over bekjente i tåkeheimen.


"Men du kan da berre la være å sjå på slike sider".
Såklart.
Men det er rart med det. Nesten som ein slags forboden frukt så vert ein dregen mot galskapen som skjuler seg på nett. Eller forresten; Den skjuler seg ikkje. Folk lirer av seg alt mogleg ræl på heilt opne profilar, og på opne forum. Og når dei vert konfronterte med dette, så er det piggane ut med ein gang.


Nokre eksempel:

Religiøse fanatikarar, eller skrothøgre som dei gjerne vert kalla. Desse er gjerne med i små miniparti på ytterste høgre fløy, og tek Bibelen bokstavleg. Ja, endatil her i landet fins det personar som trur at jorda er 6000 år gamal og at Syndfloda fant stad på "årntle".
Kristendommen er under angrep. Iallfall hvis vi skal tru diverse konservative kristne her i Norge. Som eit motsvar har vi altså fått ein slags underleg partiflora som Partiet de Kristne, Norges Kristne og andre rarietetar. Desse partia er mikroparti og hadde sjølvsagt ingen sjanse til å komme på Stortinget, og sjansane til kommunal representasjon er også svært liten. Nei, kristendommen er ikkje under angrep. Det er berre det at no trur faktisk ikkje folk flest på gud lenger. Ingen av dei. Gudane altså. Medlemstalet i Den Norske Kyrkja går stadig nedover til tross for ei stadig aukande befolkning, men dette skuldast ikkje eit angrep på kristendommen. Det betyr i langt større grad at fornuft og kritisk tenkning betyr meir.
Eit utslag av kor lite religion betyr kan ein sjå på FB-sida til Sogn og Fjordane Indremisjon. Den har 36 personar som "liker" den sida. Mi amatørside om fjellturar og sykkelturar har 65 personar som "liker". Om ikkje anna er det hyggeleg å sjå at nokre beretningar om ein fjelltur og ein trilletur i ny og ne, fengar meir enn Indremisjonen i heimfylket.

Nå denne veka kunne ein slik kjendispastor fortelje at gud hadde fiksa ein mobiltelefon. Med tanke på at det døyr tusenvis av menneske her i landet av kreft kvart år, så finn eg guds prioriteringar noko underlege. Mobiltelefonar er altså viktigare. Greit å vite.
"Det står i bibelen" er eit argument. Der står det også at du skal drepe naboen din dersom vedkommande jobbar på søndag, at slavar er ok å piske, homoar skal steinast og at flodhesten er det flottaste gud har skapt. Det er også ein historie om ein 500 år gamal mann som fekk med seg sine 100 år gamle søner, bygde ein båt, henta pingvinar og kenguruar for å redde dei ombord i nemnde båt som til slutt stranda på eit over 5000 meter høgt fjell i Tyrkia.
Dette trur folk på. I Norge. I 2017. På Facebook.

Av andre religiøse fantastar har vi sjølvsagt dei som meiner at islam er ein fredleg religion, men hvis du spottar Allah, så bør du halshoggast. Vidare har vi dei som meiner at Israel og jødane kun forsvarer seg og sitt territorium, og at dei aldri har gjort noko gale mot t.d. palestinarane.
Altså... du MÅ ikkje forsvare alt som di tru måtte komme opp med.

Det alle dei religiøse skrullingane har til felles, er at alle meiner dei trur på  den rette guden.


Innvandringsmotstandarar. Det er ok å være kritisk til innvandring, men det må være tufta på eit nokolunde vettugt grunnlag. Påstandar om at Norge snart vert overteken av muslimske ekstremistar er berre for dum. Etter 50 år med innvandring utgjer muslimske trussamfunn knappe 2,5% av befolkninga, så den invasjonen av muslimar har ikkje lukkast i særleg stor grad.
Kombinert med innvandringsmotstand, så ser vi også ei frykt for at muslimar skal begå terror her i landet. Det er ein reell og begrunna frykt, men det vert for tåpleg når det i neste setning kjem "Når skal vi oppleve dette her?".
Vel.... vi HAR opplevd det her....Det som har vore av terroranslag i Norge har imidlertid stort sett vore begått av høgreekstreme. De veit, slike som hevdar at muslimane kjem og skal bombe oss...


Hatet mot Arbeidarpartiet. Av ein eller annan grunn er det eit djupt hat mot Arbeidarpartiet i visse kretsar. AP får skulda for det meste, og i dei verste tilfella så står AP bak sataniske pedofile orgiar. Og det er iallfall heilt på dei reine at AP sjølve stod bak 22.juli. Hvis det verkeleg fant stad noko spesielt 22.juli da. Det er slett ikkje sikkert. Meinar atter andre.
Sukk.
Ja, det er så ille at Norge er eit diktatur som er heilt ulevleg å bu i.
Men klarer desse personane å emigrere? Neppe. Sjølv om det er aldri så ille å bu her.


Antivaksinefolket. Dei er ikkje mange, men dei bråkar noko innihelsike. Folk meiner i fullt alvor at vaksiner er ein del av t.d. Bill Gates sitt program for å redusere befolkninga her på jorda. Vidare er vaksiner kun eit middel for å kontrollere "oss", og det er iallfall heilt sikkert at vaksiner er giftige, og skal spre sjukdom blant befolkning.
Enkel logikk, som at over 90% av landets befolkning følgjer barnevaksinasjonsprogrammet, og at ein stadig ser ein betra levestandard og høgare levealder prellar av som vatn på gåsa. For dersom det var slik at vaksinar verkeleg  var farlege, så burde jo levealderen gå ned? Logic, it works that way.


Alternativ medisin. Jeezz..... dersom sukkerfrø, healing, øyrelys og trommereiser verkeleg hjalp mot noko som helst, burde det ikkje da vore ei mykje større etterspurnad til dette? Rett nok er alternativ behandling ein milliardindustri her i landet, men det er nok heller grunna lettare plager som stort sett går over av seg sjølv likevel.


Barnevernhatet. Barnevernarbeider er det siste yrket eg kunne tenkt meg. Dei får kun kjeft, uansett. Ein særs viktig jobb der ansatte kan bli trakassert på dei mest horrible måtar. Det er rett og rimeleg med ei lupe på dette viktige arbeidet, men vi kan ikkje oppfordre til å skyte barnevernarbeidarane for det, slik vi ser på fleire stygge facebookgrupper der barnevernet er lagt for hat. Ja, forresten: Før dei blir skotne, så skal dei sjølvsagt voldtakast. Gjerne av ein gjeng.


Frimurarane og katolikkane styrer verda. Ja, frimurarane styrer heile landet gjennom eit slags hemmeleg brorskap der dei gjerne tilber satan og har blodige orgiar med småbarn som middag, lett fritert kanskje?
Høyres det sannsynleg ut? Ikkje for oss normale, men dette meiner altså folk er tilfelle.
Og katolikkane da.... "Hora i Roma" er jo paven, og den påstanden kjem gjerne fra det før nemnde skrothøgre. God kristen retorikk der altså. Og paven er Lucifers representant på jorda. Ikkje nok med at dei trur på ein usynleg venn i himmelen, men dei trur også på ein usynleg fiende i lavaen.
Det desse representantane ofte har til felles er at dei er sterke Israelsvenner, og refererer til ei mengde bloggar og utanlandske nettsider av konspiratorisk art. Dei dei ikkje nemner, eller sannsynlegvis ikkje har gidda å sjekke ut nærare, er at desse nettstadene også har ein enda verre fiende enn frimurarar og katolikkar, nemleg dei som eigentleg styrer heile verda; jødane. Ja, for jødane står bak frimurarane og katolikkane.
Yeah, right.


Jorda er flat. Ja, planeten vår er flat, og er eigentleg ei slags stor skive der Antarktis ligg ytterst på kanten. Det fins stadig fleire som trur på dette, bl.a. ein ganske så kjent rappar, og det er da ein innser at eit eller annan har gått aldeles feil i skuletida. Endatil her i Norge er det ein og annan løk som i fullt alvor påstår at jorda er flat. Kva som er på undersida og kva som skjer dersom ein kjem utfor kanten seier dei ikkje noko om.
I same slengen kan ein jo ta med dei som trur at ein stor planet skal treffe jorda ein gang. Denne planeten, gjerne kjent som Nibiru eller Planet X, skulle eigentleg ha truffe jorda opptil fleire ganger, men det er eit stort problem: Planeten fins ikkje. Unnateke i hovudet på ei openbart sinnssjuk dame borti Wisconsin som hevdar at ho har fått ein implanat fra nokre romvesen som forklarer ho alt kva som skal skje. Men dette og fins det altså nordmenn som trur på, og utbasunerer dette til einkvar som gidd å høyre på, og utruleg nok: Det er det.
Nemner også dei som trur at Barack Obama alt har vore på planeten Mars for å etablere hemmelege militærkoloniar der. Og på månen, som forresten er kunstig og inneheld store løyndomar fra aliens, har vi også etablert basar.



Men dråpen som fekk det til å renne over, kom for ikkje så lenge sidan. Ein kjent skribent har fått kreft, og i den samanheng har meiningsmotstandarar godta seg over det.  Og da var begeret fullt.

Dei som syntes det var ok og endatil kosa seg over at vedkommande hadde blitt kreftsjuk, kjem gjerne fra dei ovannemnde gruppene. Det var svært stygt å sjå.


Så derfor Facebook: Dette gidd eg ikkje lenger. Eg beheld profilen min, dog meir skjult enn før, og ei slags side med sykkelturar og fjellturar, men that`s it.

Det var hyggeleg i byrjinga, men det gode forsvant i styggedom etterkvart.
Og nei: Eg lenkar ikkje til desse gruppene og sidene. Det kryr av dei, og det fins altså ingen grenser for kva folk kan lire av seg. Ein treng heller ikkje reise til andre land for å finne galskap, for å sei det slik. Av og til er dei nærare enn ein likar å tru.


Facebook: Takk for meg.