onsdag 9. august 2017

Boka mi

13.1.2019:
Nå byrjar det å minke på antal bøker som er att. Dersom det er av interesse, så sender eg gjerne eit eksemplar eller to i slik moderne brevpost. Mail til   knut.roneid@gmail.com   eller kontakt meg på Messenger.
Nå kan du også få tak i boka på Luster Bok på Pyramiden, da det visstnok var fleire som hadde etterspurt ho der. Fram til nå har eg sjølv stått for alt salg og distribusjon.
Eg minner om at eg gir 10% av salgskronene til LEVE Sogn og Fjordane, ein organisasjon, som (dessverre, må eg få lov å sei) står meg nær.

***********************************************


29.11.2018:
Eg må få takke alle dei som møtte opp på Gaupnetunet for to veker sidan.
Eg hadde aldri venta at det skulle komme så mange personar, men desto meir hyggeleg var det.
Skal vi tru vertskapet på Gaupnetunet, så var det berre foredraget til Frank Aarbrot for eit par år sidan som samla like mange. Eg er såpass realist at eg veit at eg aldri vil nå Aarberot til vesletåa eingang, så da må det ha vore noko anna som fanga interessa.
Mottakinga var nesten overveldande for ein enkel sjel, og eg tek gjerne opp att: Eg vil ikkje bytte ut Gåpnabøgdi med ein einaste plass på jord etter å ha opplevd så mykje omtanke og støtte som vi har fått.

I tida etterpå har eg sendt bøker til kjende og ukjende over heile landet. Endatil heilt inn til vår lovgivande forsamling på Løvebakken vart eg bedt om å sende ei bok.
Resultatet vart at eg nokre dagar etterpå vart invitert til å komme på Stortinget ein tur.....
Smått surrealistisk.

Men sidan eg skal til Oslo på Slayer og Anthrax-konsert i neste veke, så passa det bra.
Stortinget, here I come!


For den som lurer, så har eg framleis bøker att. Eg vil ha ein dag eller to med salgsbod på Pyramiden i løpet av førjulstida, men opplaget på 500 eksemplar har heldigvis minka drastisk. Kanskje eg må trykke nokre til??

Dersom du les dette, og gjerne vil ha eit eksemplar, så er eg å finne på Messenger, evt. du kan sende ein mail til     knut.roneid@gmail.com    så ordnar eg eit eksemplar til deg.

Som eg har sagt mange ganger, så er ikkje dette Nobelprismateriale, men det er iallfall mi eiga forteljing, og det er ikkje pakka inn i bomull.


Reaksjonar etterpå?
Haugevis. E-postar. Meldingar. Brev.
Folk som kjem og seier at dei har lært noko, at dei har fått eit anna syn på ting.
Veldig gledeleg er det at personar tilknytta Luster Arbeidarparti, har kome til meg og sagt at dei no tek avstand fra sitt eige lokalparti sitt standpunkt og vedtak i narkotikadebatten. Andre medlemmar har sagt at no forstår dei meir, og at dei har endra oppfatning, dvs. trua på straff som verkemiddel er utdatert og må stoppast.
Det har vore ansatte i helsevesenet som har sagt rett ut at "avkriminalisering er ikkje nok, vi må regulere." Fra ansatte i rusomsorga har eg fått henvendingar om at dei er 100% einige med meg, men det kan dei ikkje sei offentleg. Likeeins har det vore politifolk som har sagt det samme.
Og nei, eg kjem sjølvsagt aldri til å sei kven dei rusansatte og politifolka er eller kor dei jobbar.
Dei skal iallfall vite at eg set særs stor pris på slike gode ord!

Men eg har såklart ikkje høyrt noko fra dei som synes at dette var berre tull og sutring. Det er sikkert nok av dei også, men dei vil vel ikkje øydelegge stemninga.....  :-)

**************************************





24.10.2018:

It is done.

Opplysningar om bokslepp kjem.






************************************************
Oppdatert 13.8.2018:
Ting går ikkje alltid slik ein forventar og håpar, og iallfall ikkje i det tempo som ein trudde i utgangspunktet.

Men nokre steg til er ein da komen: Etter å ha fått avslag fra fleire forlag, både store, små, lokale og nasjonale, så gir eg like godt ut skriveria mine sjølv. Det å få innpass hos eit stort forlag er veldig vanskeleg (mildt sagt). Alle har gitt uttrykk for at det er ei svært sterk historie, men nålauga er så mykje, mykje mindre enn eg kunne ane.
Eg er den første til å innrømme at dette ikkje er Knausgaard eller Nesbø, men det har da heller aldri vore hensikta.

Eg har fått god bistand nå, takka være tips fra folk som har opplevd det samme som vi gjorde for snart tre år sidan.

Også er jo det litt morsomt å gå eit hakk vidare da, "kunstnerisk virksomhet".

Når eg har fått ut denne første nå (Som eg gjerne skulle vore forutan), så har eg faktisk fleire planar.








**********************************************************************



Det er snart gått to år.

August er ikkje nokon morsom månad lenger.


I desse dagar nærmar bokmanuset mitt seg slutten. Det synes å passe bra, for 21. august er ein dato som for alltid vert hugsa, og det har vore eit mål å være ferdig til denne datoen.
På dei to åra som har gått har eg fått eit nytt perspektiv på livet, både på godt og dårleg vis.
Dette har eg prøvd å få ned på papiret, og hvis eg er heldig så får eg eit forlag til å utgi dette.
Hvis ikkje, så skal eg heller gi det ut sjølv.

Skrivinga har vore ein slags form for eigenterapi. Det har vore stunder da eg har måtte slutte å skrive, for det har vorte for tungt, og det har vore stunder det har gått veldig lett.

I boka vil det også komme fram dei mange gode opplevingar vi har hatt, og all den gode støtte vi har fått fra familie, venner og omgjevnader ellers.


MEN, det er også lagt stor vekt på dei mindre hygglege opplevingar vi har hatt, spesielt med det som nå heiter Vest Politidistrikt og ikkje minst Politidirektoratet.
Møtet med desse instansane har vore milevis fra "bra", faktisk heilt elendig, men dei kan ha godt av å sjå korleis "vanlege" menneske oppfattar det å møte byråkratiet på sitt verste.


Så får vi sjå kva som skjer.




Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar