torsdag 1. oktober 2015

Ei helsing

Sidan 21. august har eg ikkje lagt ut noko om fjellturar, sykkelturar eller noko som helst anna for den saks skuld.

Årsaka er opplagt.



Men eg skriv framleis. Tildels masse, nærast som eigenterapi.
Med tid og stunder får vi sjå kva alle skriveria blir til.


Forutan terapi for meg sjølv er det eit håp om at andre kan dra lærdom av det vi har vore (og er) igjennom.
Det er da også mykje derfor vi har vore opne om det som skjedde; Vi vil ikkje at andre skal gjennomgå det samme.

Ta gjerne ein kikk på den nye linken til venstre i margen her, LEVE.


Ein gang i framtida kan eg kanskje klare å skrive om kvardagslege ting att.

Ein gang.

Men det vil ta tid.


Lang tid.



Knut R.