tirsdag 23. juli 2013

Flopp og topp i Touren.

Syklingas høgdepunkt er over for i år, så da er det på tide å komme med djupe analyser om kven som var bra, og ikkje minst, kven som var middels og mest gøy: Kven som var dårlege.

Eg pleier alltid å dele ut terningkast, det er så lettfatleg og enkelt.


Terningkast seks må vi gi til Sky. Til tross for at to normalt sterke hjelperyttarar måtte gi seg forholdsvis tidleg, så holdt Sky ut. Sjølvsagt fordi dei hadde den beste syklisten, men og den beste hjelperyttaren. Hadde ikkje Porte hatt ein dårleg dag, så kunne han vore topp-5 sjølv.
Ellers har Froome ein del å gå på taktisk i feltet, men nettopp dette gjer det heile litt uforutsigbart.
Han vart tatt på senga i sidevindskøyringa, det hadde aldri skjedd med Wiggins, Evans eller han der amerikanaren som vi ikkje bryr oss om lenger.

Vil også gi  terningkast seks til Movistar. Tre etappesigrar, nr. 2 i samandraget, klatretrøye og ungdomstrøye.
Og i tillegg vart Valverde satt ut av nesten usportsleg Belkinkøyring. Der tapte han 11 minuttar, og han hadde såleis vore pallkandidat han også utan dette tapet.
Ein kanontour av det spanske storlaget.

På nivået under, dvs. terningkast fem, vil eg putte Argos-Shimano først. Fire sigrar i Kittel, som framstår som den raskaste mannen i feltet pr. nå. I tillegg ein andreplass i Degenkolb.
Samanlagt var dei hjelpelause, men dette er eit spurtlag og med ein etappesiger i Vueltaen nå i august også, så har dei faktisk vunne i alle tre GT dette året.

Eg gir også ein femmar til QuickStep. Fire etappesigrar med tre forskjellige ryttarar, og Kwiatkowski høgt oppe i samandraget. Litt skuffande av Cavendish kanskje, men den nemnde polakken imponerte stort. Han var dagevis i kvit ungdomstrøye.

Orica Green Edge fekk omsider hol på TdF-byllen, og drog likegodt i land to etappesigrar på rappen, samt eit par dagar i gult. Gerrans var smart og god nok til å tukte Sagan på Korsika, og lagtempoetappen i Nice vart avgjort i deira favør med mindre enn eitt sekund.


Vi hoppar ned til terningkast fire.
Gamleheimen til RadioShack var det kanskje ikkje så store forventningar til, men dei overraska med ein fin etappesiger til Bakelants, og tre mann i topp-20. Dessutan verkar Andy Schleck å være på frammarsj att, og det er svært hyggeleg. Kanhende er han på sitt gode gamle nivå att neste år??

Cannondale fekk også ein etappesiger, og omtrent heile touren i grøn trøye. Sagan verkar knusande overlegen her, og kanskje kunne han gjort det enda bedre? Dog vann han ikkje så mykje som i fjor, men det er neppe noko tegn på nedgangstider. Ein suveren siger i poengkonkurransen.

Katusha fekk Rodriguez på pallen i ein GT for tredje gang på rad, ein svært sterk prestasjon. Det såg litt skralt ut etter to veker, men den rutinerte klatraren vart berre bedre og bedre. Kristoff vart åleine, men hanka inn nokre bra plasseringar likevel, bl.a. svært nær ein siger på første etappe. Godkjent.

Belkin fortjener også fire, sjølv om Ten Dam datt av ein del på slutten. Mollema imponerte lenge, men måtte gi seg litt i den siste veka. Likevel er det fullt ut godkjent av det nederlandske storlaget, som heldigvis fekk inn ny sponsor like før. Nordhaug gjorde ein OK jobb, men hadde faktisk forventa LITT meir fra han. Men han verka til å bli bedre utover i vekene, og det lovar godt for seinare.

Ag2R fekk ein flott etappesiger, kanskje den beste av dei alle, og var det suverent beste franske laget. Dessverre krasja samanlagtryttaren deira, men Riblon fiksa dette fint dagen etterpå.
Dessutan fekk han prisen som den mest angrepsvillige ryttaren. Utan at det er så veldig mykje å bry seg om eigentleg.

Garmin fortjener også ein firar. Dei fekk ein fin etappesiger, og ein mann i topp-ti i talentet Talansky. Dette laget har det med å putte ei eller anna form for overrasking inn i sluttstillinga, anten det er Wiggins, Hesjedal eller Danielson som karrar seg inn i toppen. I år vart det altså Talansky, ein ung amerikanar som kun hadde Quintana framfor seg i ungdomskonkurransen.

Terningkast fire går til Saxo Tinkoff. Alle andre lag hadde jubla høgt med to blant dei fem beste, samt det å vinne lagkonkurransen.
Men forventningane til det danske laget (uten danske syklistar) var høgare. Contador var imidlertid aldri noko trugsmål mot Froome, og kanskje Kreuziger kunne gjort det enda bedre??
Ingen etappesigrar, men eit par gode resultat likevel.
Om Riis ikkje nådde målet sitt, så er det likevel ikkje heilsvart, langt derifra.


Terningkast tre må først gå til Lotto Belison, som rett nok vant ein etappe i Greipel.
Men vi forventa liksom meir. Kittel viste seg imidlertid som ein noko kvassare avsluttar i år, og da samanlagtkandidat Van den Broeck forsvant ut, så vart det litt tamt. Bart de Clercq var positiv, og det var ikkje dårleg, berre litt under det som var forventa.

Cofidis derimot, dei var litt over forventningane. Eg hadde ikkje trudd at Navarro skulle klare såpass (nr. 9 i Paris), så dette franske wildcardlaget må sei seg nøgd. Litt TV-tid fekk dei diverse utbrot, men det vart altså den spanske kapteinen som gjorde det best. Og så vart det sagt at Coppel var med på laget, men han var veldig anonym. Ein heilt OK tour for Cofidis, som eg hadde lite tru på før start.

Eit anna lag som eg ikkje hadde heilt tillit til var Astana. Eller einmannslaget til Fuglsang. Knallsterkt lag i Giroen, hjelpelaust i Touren. Da Brajkovic (som vanleg) ramla ut, så vart dette laget ein einmannsprestasjon.
Fuglsang burde kanskje ha vunne i duellen med Dan Marin, men kløna det til.
Det var synd.
Uansett var Astana, dvs. Fuglsang, bedre enn eg hadde trudd.


Eit lag som var vesentleg dårlegare enn eg hadde trudd var Europcar. Dei to siste åra: Briljante. I år var det bortimot hjelpelaust.
Rett nok var Rolland nokre dagar i klatretrøya, men han var laaangt fra å være den beste i den konkurransen.  Voeckler var sørgeleg anonym.Det å ligge bakerst i feltet dag etter dag er faktisk ikkje så veldig interessant.
Eg må gi dette franske laget terningkast to, da eg som nevnt hadde større tru på dei.
Men sponsoren forlenga avtalen under touren, det var jo hyggeleg.

Eit annan lag som står randa til å forsvinne er Euskaltel. Dermed hadde ein god tour vore viktig, men det var noko tafatt over dei baskarane i år. Dei har rett og slett ikkje gode nok ryttarar til å kunne hevde seg i Tour de France. Rett nok får dei ein 12. plass i Paris, men det var aldri noko håp om at dei skulle klare noko meir. Skuffande, dessverre.

Skuffande anonymt var det også fra Fdj.  I fjor hadde dei ein fin tour, men i år var det anonymt. Kun noko TV-tid, og bestemann slutta i Paris som nr. 29, nesten ein time bak Froome.
Samanlagtryttar Pinot takla ikkje presset, og måtte utgå, det var veldig synd.
Det vi la mest merke til var at dei hadde fått nye drakter, og at dei har den franske meistaren i rekkene.

Vacansoleil var heller ikkje rare greiene. Den nederlandske meistaren, Hoogerland, var ein del i TV-ruta, men verka for svak i dette selskapet. Dei sluttar med sin bestemann på 28. plass i Paris, og var eigentleg aldri i nærleiken av å ta ein etappesiger.
Dette laget ser ut til å forsvinne fra øverste nivå til neste år, da hovedsponsoren takkar for seg.
Etter ein såpass grå tour, blir det neppe lettare å finne ein erstattar.

Så var det Saur Sojasun. Det dårlegaste av dei franske laga. Dei sluttar med ein mann blant dei 50 beste, på 46- plass, og med eitt unntak var dei aldri i nærleiken av å vinne ein etappe. Dette unntaket var på etappen inn til Lyon, der den normalt spurtsterke Simon vart nådd att ein km. fra mål av resten av utbrytarane.
Eller: Kun TV-brot.

Italienske Lampre kan være gnistrande i giroen, men også i år var det håplaust i Touren. Dei unngår terningkast ein kun grunna nokre brukbare spurtar av villmann Ferrari. Cunego var bak mål, og det måtte sjølvsagt ein colombianar til for å bestemann i samandraget: Serpa enda som nr. 21. IKkje akkurat strålande det heller, så terningkast to får være nok.


Til sist har vi laget som eigentleg fortjener terningkast null, men vi får vel spandere eitt auge på BMC. Årsaka er at eg gir aldri null, for det går jo ikkje an med ein terning....
Eller; rett skal være rett. Dei hadde ein mann på andreplass opp Alpe d`Huez. Det var jo "bra", men dette laget skulle prestert MYKJE bedre.
Evans var åpenbart utslitt etter ein flott giro, mens Van Garderen var heilt under båten. Gilbert såg ut som han hata å være der, og den beste i samandraget vart faktisk Steve Morabito, på 32. plass.
Og mens Touren pågjekk, så vart det flotte sigrar til Hushovd og Frank i Austerrike, medan stabile Van Avermat har vunne i Tour de Wallonie. I Tour de France: Eit flopplag av dei sjeldne.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar